Alle inzendingen

hij vult het kantoor met atmosfeer herhaalt de lucht en het belang van terugkomende muis klikken verdedigt het luchtruim met kunst rekenen en voorgestelde fouten en vindt recht op langere tenen in verantwoordelijk zitvlees hij plaatst overal windschermen waarschijnlijk uit feitelijke misver...

Het liefst heb ik je puur Je ruikt heerlijk, erotiserend Dat kleine vleugje kaneel Verlies mijn zinnen lik hard en teder pracht proef walnootlikeur Ik bijt je middendoor bitterkoek, amaretto Je smelt hemelzacht Verrukt de papillen op mijn tong Ik wil meer, meer Je doosje leeg mi...

Een fatsoenlijk mens schaamt zich altijd voor de regering, waaronder hij leven moet.

De zachte streling van je tong, de beroering van je lippen, laten een zacht geluid aan mijn mond ontglippen De aanraking van je hand, liefdevol over m`n billen, doet me, denkend aan het vervolg, onhoorbaar gillen. Diep in me wakkert een vuur dat jij hebt ontstoken, En dat er voor ...

De zwangere vrouw zat in zichzelf gekeerd Zonnestralen op haar lichaam Handen op het kind in haar buik Haar hele zijn naar binnen gericht Het plaatje was zo vreedzaam Je zag, ze was niet werkelijk daar Ze was ver weg met haar denken Haar handen om haar groeiend kind Met zo'n vertro...

het duurt mij een levenlang, voor ik kan zeggen; het is goed verzoenen met wat er gebeurde wanneer aanvaardt mijn leven dagen van weleer, nachten waarin ik schaduw zag ontvouwen mij telkens weer rusten in de nacht zonder de schaduw die het leven gaf soms dan lijkt het te kome...

ik zie je handen teder ook hard als je mept op die vlieg je mond een vrucht rijp als een perzik tong met pit plant zacht woorden voor een boom met jouw groene vingers zinnen, nee niet doorslikken leg ze te smelten zoals je die pit plantte

Ok, misschien heb ik een fout gemaakt. Er zijn zoveel kleine redenen om gewoon te doen wat je moet doen, en er is niet een echt goede reden om je mond te houden. Ergens neem ik mezelf dit kwalijk, dat ik niets zei. En het vreet me dus nu op. Ik baal. En nog steeds twijfel ik er over of ik het de ...

Weer neergeschoten door het verleden Lig ik verlamd met een berg Herinneringen op mijn borst Te zwaar om mij te keren naar het heden Een gapend gat in de rug Eens zal je leren Wat je achter je laat Komt toch weer terug Kou langs de graat Verstilt het hart

De avond is zo simpel blauw, er zweeft iets van stil berouw over het wijde water. Daar bij de biezengroep klinkt van heel ver, wat schuw geroep een weifelend gesnater. Een snelle zeilboot komt naderbij, een snelle zakdoek wuift naar mij over het wijde water. Ik voel in mij een vreemde pijn, ...

's zomers is de stank van auto's langs de snelweg adembenemend

Zijn denken vertroebeld Zijn pupillen vergroot Zijn aders totaal kapot Doordat hij zoveel spoot Verzorgt zichzelf niet meer Ongewassen, ongeschoren Zijn neergang ziet hij niet Hij is gefixeerd op scoren En ooit was dit 'n jonge knul Met toekomstplannen, idealen Nu wacht hij tot het ti...

"Wij zwervelingen zonder land Wij zijn maar arme klanten; Wie meer geld hebben dan verstand, Die mogen lanterfanten. Wij springen hoog, wij springen laag Wij moeten 't loodje leggen*; We dansen met een lege maag... De centen, die gezeggen. Van oudsher was de koning baas, Van wege onze z...

hij stelt ze op de proef kom, zegt hij tegen de visite laten we samen genieten van de stille stilte zoiets geks hebben ze nog nooit gedaan in wezen willen ze wel naar huis

gekrulde blaadjes van de krentenstruik geven hitte een gezicht

de lucht van verbrand vlees komt mijn neus in en uit feest bij de buren

Rondom het huis de vleugelslag van gieren, er zit er zelfs een grijnzend op het hek te kijken hoe ik in dit stil vertrek belaagd wordt door belastingformulieren Van alles kan een mens worden verlost, relatieleed en aanverwante kwalen, maar valt men in de handen der fiscalen dan rest alleen ...

ik heb mijn vloot verbrand; wat leugen en geen waarheid was mijn verse wonden spoelen schoon in deze zoute plas het tij tilt mij zeewaardig

We vechten samen voor onze idealen wat een ander ons misschien niet gunt toch zullen we blijven strijden voor wat die ander nooit heeft gekund. Laat die jaloerse blikken maar staren eenmaal zullen ze moeten erkennen dat wij het samen waard zijn daar moeten ze nu maar aan wennen. Wat ooit...

Oude mensen kunnen me bekoren Met hun perkament gezicht En die twinkel in de ogen Als het verleden wordt belicht Graag hoor ik de intense verhalen Over hoe hun leven is geweest Wat ze vroeger hebben doorstaan En voel dan de levendige geest Veel leed, liefde en zorgen Passeren dan in zo...

Hoe schijnt van avondstrand Doods overkant Lichter dan heel dit land van leven: Zo twee jonge ogen sterrestom Zien klaargeheven, Dood, uit uw schemer om. Gij hebt in blind bestaan Uw oud geheim verraên: Geen kan meer in uw duisternis geloven, Nu ge die helle lampen stal, Die heel de rei...

Met een glimlach om mijn mond dip ik in het levensschaaltje ik neem onbevangen een klein hapje verlangen, het smaakt naar meer voorzichtig proef ik even aan een brokje geluk en laat het zachtjes smelten op mijn tong, waar het zich vermengd met het verlangen onverschrokken neem ik een té...

ik ploeg en zaai vind mijn draai in het oogsten met de zeis ik maai met korte streken de strohalm is taai een karwei van enkele weken als het gewas zijn bloemen heeft is één zwaai genoeg omdat het leven zich dan overgeeft je lijkt verbaasd als ik je nader kijkt naar omhoog e...

Even die zonnestralen proeven door het kleine wolkje van geluk heel even maar die intense warmte voelen in het zicht van de nacht waar de koude weer bezit neemt van mijn onstuimige gedachten terwijl ik diep onder mijn vier- seizoenendekbed wegkruip in de duistere vergetelheid e...

Steeds meer terreinbeheerders in ons land gebruiken beesten om bezoek te weren, dat bloot en wel publiek wil masturberen. Zelfs beren komen voor in dit verband. Al is de blote homo nog zo snel, de bruine beer die achterhaalt hem wel.

depressiviteit is usurperend voor je het weet is het gemoed triest gestemd tranen dringen leed in de botten het hart doet gestoord de maag draait zich om ziet de darmen wanstaltig bewegen vreemde geluiden produceren ogen verwijden starend schouders hangen armen in rouwstand knieën knik...

wat is natuur nog in dit land vroeg de dichter Bloem. What's in a name?

Vandaag geef ik mijn vaas terug aan het kleurenpalet van de zomer. Schoon en leeg van binnen schijnt een nieuw seizoen mijn kamer in. Er ligt weemoed in de vensterbank maar dankt de stille aandacht.

waar de omhelzing van angstige dromen als diepgrijze nevel mij zacht omhelst zal deze wereld in jouw lach ontwaken breekt de beklemming geslotenheid Vraag ik de zon jouw zachtheid te raken zonder jou dooft een ster verliest zij haar wens

Ik weet: soms glijd ik weg in een andere toch echte wereld zie ik mijn ouders zie ik mijn thuis in een ander huis zie ik mijn hand aan de ploeg zie ik mijn paard het gewas op mijn land voel ik de rust aan de haard. Ik verdwaal in de tijd. Dat besef doet me pijn angst grijpt me aan. ...