Alle inzendingen

De wolken trekken door de lucht Grote, kleine, zo veel vormen De een langzaam, de ander wat sneller Maar ze trekken door Sommige vervagen Nieuwe worden geboren En ze trekken mee Altijd...

waar het antwoord vaag schuilt in mijn vragen de oplossing zoek problemen breekt mijn omgekeerde wereld zwerft door zichzelf zoekt in de vraag het probleem van vandaag

Uitdagend laat je naar je kijken maar niemand komt aan zet ik zal je schaken als het donker is de koningin straalt de koning mat

HALLO DAAR, Éven wilde ik wat kwijt, zonder iemand te kwetsen, ligt niet in m'n aard. Kijk, ik ben bést een grote meid, hou van een geintje en wat kletsen, maar zónder iemand op z'n ziel te trappen. De wereld is al moeilijk zát, zonder op elkaar te vitten. Mocht je toch niet...

Ik zend je een gedachte van genegenheid geweven gedragen door de wind een gedachte die baadt in zonnegloed in het stille hart geboren Ik zend je een klank een lied van woorden geweven een lied van licht en geluk en zoete tranen van maanlicht zacht schijnend op het water en de d...

Als het zonnetje een poging onderneemt om de serre van mijn stamcafé te hullen in een bescheiden lentesfeertje, neem ik er plaats met mijn twee jongste dochters. Zij blieven warme chocolademelk met slagroom. Ik prefereer een vers getapt pilsje. In mijn hart prijs ik me diep gelukkig, het is ten...

Wind en stortregen: in de verwaaide straten dansen paraplu's.

Mijn vermoeid hart legt zich neer in een bedding van witte rozenwolken. Het rust uit in de geuren van een vederlichte wind. Verfrist door het wiegen in handenvol dons, brengt een luchtstroom mijn bezwaard hart tot ongekende hoogtes, waar het zwelt door een hemels gegons. Verreze...

enkele vragen onbeantwoord en toch een goed gevoel want soort zoekt nu eenmaal soort dat scheelt een heleboel

reden tot vechten ? in broedseizoen tovert hij machtige kleuren

Ik ben niet bang om dood te gaan wel bang onwaardig te sterven verzorgd moeten worden als een kind dat zou m'n laatste zucht bederven. Het gemakkelijkst is een hartaanval bij uitzichtloosheid euthanasie het klinkt triest maar ik leef gelukkig in dankbaarheid en harmonie.

Je zit in mijn kijkdoos. Het deksel blijft dicht. In Zweden misschien ben je later gaan wonen. Misschien ging je varen. Misschien bak je brood. Maar evengoed zit je hier achter een krant in het café om de hoek. En misschien ben je dood. Maar je zit in mijn kijkdoos. Ik kijk elke dag. En...

Vreemd, dat eenzelfde huis bevat ons beiden en toch, wij durven ons niet af te scheiden, wij durven niet alleen zijn, niet te spreken dan lippen bevend, die niet open breken, begonnen klagen, wenkende ogentroost, gloed van een wang, die om zijn blozen bloost, handen, die groeten, blikken van ...

geroezemoes, een flard muziek ontspannen zucht nog het publiek de handen klapgraag in verwachten het rood fluwel beweegt en vangt de aandacht van de zaal een witte hand geeft eindelijk signaal dan valt het doek en is de andere wereld open ze zien de ster waarop ze hopen een kleine vr...

Ik ben tot mijn verdriet te laat geboren: De wereldoorlog was al half voorbij En daarom was er toentertijd voor mij Geen heldenrol in het verzet beschoren. Maar nu is er de vreemdelingenwet En dus kan ik alsnog in het verzet.

Ik ben boos op mezelf. Ik had nagedacht over God en m'n dame. Ik begreep iets van 't een, en beminde het ander. Ik droomde, en meende veel te weten, veel lief te hebben. Al liefhebbend en dromend liep ik 'n restaurant in, en daar heb ik groen-erwten met spek gegeten. Daarom ben ik boos op meze...

Kunst is de liefde in elke daad.

De sterren waren het licht op mijn pad ik had een lange weg te gaan. Het donker had mij omsloten totdat ik de sterren aan de hemel zag staan. Nu kon ik mijn tocht gaan vervolgen en voelde mij niet zo eenzaam meer, want behalve die flonk'rende sterren scheen nu ook de maan op mij neer. H...

I. Profeet van Pâturages en zuiderzonminnaar, maar meer dan dit: diepbewogen dichter die de zware dingen van buiten licht schiep, herschiep als de kompleet blauwe lucht, - herder die het onvruchtbare gebeuren van buiten, naar het grote centrum dreef, de oasis, de keure van frisheid... In o...

Een treinstel vol goede moed, in de wanhoop der reislust, sieren glazen kasten mijn plafond. Ik lach bijna hardop, maar vergeten doe ik niet.

Mijn licht werd donk’re duisternis In een wereld vol met schimmen Een leven in dood’lijke droefenis Waar lachen werd tot grimmen. Maar dalen zijn om uit te klimmen En er zijn redders in de nood Die laten kleine lichtjes glimmen En bieden je hun warme schoot. Een aai, een streling, li...

honderden bijen verzamelen de honing jong, ijverig volk

Een kind kijkt me aan De dood weerkaatst in een blik Ik wil je helpen Ik wil je meenemen 11 jaar Geen bestaan Geen leven Alleen maar gevaar...

moesten we niet samen dromen op wonderlijke vleugels stuurloos meegedragen door de wind is het niet de ochtendschemer die ons doet ontwaken waardoor wij wederom zonder penselen de ruimte moeiteloos blauw kleuren.

Het weten, is het weten dat je niets weet, dat is de betekenis van de echte wetenschap.

Je lach die met goud op je gezicht was geschreven herinner ik me in flarden, vaag en altijd maar even Je naam daarentegen met mooie grote krullen geschreven is me tot op de dag van vandaag altijd bijgebleven

Heus, je bent onmisbaar, geen betere roerder dan jij. Jij krijgt alles klaar zonder klontjes onvermoeibaar draai jij je rondjes soep of saus het maakt geen verschil altijd doe je wat ik wil. Toch ben ik bang dat ik je binnenkort moet gaan vervangen maar als je dat wilt mag je ...

de zachte aanraking op jouw tere huid doet me willen branden in het laaiend vuur de vrije onmacht neemt dit stuur om de controle te ontnemen. toch blijft m’n hand je raken tot in je open ziel het is pure jaloezie ’t maakt je sterk stabiel...

Wie zijn kussen ’s morgens kust goed geslapen uitgerust heel gewoon als eerbetoon voor het dragen van zijn bol ’s avonds laat nog boordevol zwaar van zorgen en gedachten na een nachtje overnachten leeg en helder, licht doet niet meer dan zeer zijn plicht.

Zoals zij is grootgetrokken uit de kleiïge bodem van dit aangespoelde land heupvol borsten zacht gelaat stem op hoogte zo danst ze het ritme van de wind van stil tot stormachtig tot ze mij vraagt te bewegen zoals ik ben een hark maar ze glimlacht mij in beweging en ik dans ...