80521 resultaten.
Kaarsen verlichten
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het donkert al vroeg
De dag is aangevreten
Kaarsen verlichten
Zielloos asiel
verhaal
1.5 met 61 stemmen
4.193 Er moet me iets van het hart: de wijze waarop we de laatste tijd met asielzoekers omgaan vind ik onwaardig en getuigen van gebrek aan belangstelling en respect voor de vreemdeling, die om wat voor reden ook in ons land verzeild is geraakt. De eerste reactie zou moeten zijn, de vluchteling met gastvr...
Balvast
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een kranige keeper in Halle
Die liet zich voor elke bal vallen
Doch plots, per abuis
Kreeg ie er één in zijn kruis
Nu pakt ie ze wel steeds, die ballen
Ik wil
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik wil verdwijnen in de wolken
en als regendruppels dalen
om de droge aarde
te voorzien van water.
Ik wil verdwijnen in de zon
om als zonnestraal
terug te keren
en de aarde doen verwarmen.
Ik wil verdwijnen
achter de sterren om
de mooiste uit te zoeken
die ik voor jou
altijd zal la...
één moment
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 langzame voetstappen
op bladeren
die knisperen
zonnestralen die 't bos
nog één keer goudgeel
willen schilderen
zacht fluisterende
stemmen
die zwijgen spontaan
om bij gekerfde namen
in oude bomen nog
één moment stil te staan
schoorvoetend gaan
aarzelende passen verder
tussen d...
Weet je nog
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Weet je nog, dat jij me zei,
zittend aan het water,
waarin het zonlicht doofde,
dat we later, heel veel later,
voor altijd samen zouden zijn,
en dat je mij dit beloofde
En niemand zou van me houden,
zoals jij dat kon,
en niets zou je weerhouden,
want de wind verjaagt de storm,
...
wisgedicht
1.9 met 21 stemmen
0 Ik ben de zon in de zomer, de sneeuw in de winter en de druppel die de lente doet overlopen.
Nou jij!
een lange ziekte
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 een lange ziekte
wanneer de zon onder gaat
is het al winter
Tot morgen...
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Tot morgen, zeggen we bij
't afscheid.
Maar of morgen nou volgende
week is,
dát ben je bij 't zachtjes
sluiten van de deur, al kwijt.
We lopen de deur uit,
in 't besef,
dat je vergeten bent
dat we er waren.....
De Nacht vol Liefde, de Ochtend vol Vraagtekens
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Vannacht
Ben ik stilletjes door je raam gekropen
Ben ik je kamer binnengeslopen
Vannacht
Heb ik je bemind
Heb ik met je de liefde bedreven
Hebben we gevreeën
Hebben we gekust
Hebben we onze gevoelens voor elkaar geuit
Morgenochtend
Zul je je dan slecht voelen?
Zul je je geweldig ...
Heisa
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ons volk is van nature kalm en sober
Wel zijn wij soms in uiterlijk vertoon
Rond voetbal, schaats en fiets wat ongewoon
Maar dat is dan weer zelden in oktober
En toch: één sneeuwbui en de krant staat vol
Men belt de Friese ijsmeesters al dol
----------------------------------------------...
Ondergaande zon
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ondergaande zon
Spiegeling op het water
Herfstkleurig afscheid
Slot en grendel
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik stop mijn hart
Weer achter slot
En grendel
Mijn hart gaat terug
Naar de plek
Waar jij het vond
Ik had gehoopt
Dat jij er anders
Mee zou omgaan
Ik had gehoopt
Dat jij het
Waardevoller vond
Maar voor jou
Was het niet meer
Dan ’n kleinood
’n Speeltje
Dat je kon laten klopp...
Zacht
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Gouden stralen strelen me zacht
Zoals het water flirt met het stilstaande riet
Maar ook al geeft de zon me haar mooiste pracht
Me verwarmen kan ze niet
Elfje
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Iets spookt in mijn gedachten
En ook mijn hart laat het niet los
Bezorgt me slapeloze nachten
Ik lijk verdwaald in een bos
Waar is de weg naar helderheid
Waar is de zon doorheen de bomen
Waar vind ik mijn zekerheid
Zeg niet dat het nog wel zal komen
Als ik nog even wacht en even niet zoe...
zwart
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Langzaam sloop je hierbinnen
Kleurde vrolijk geel over het koude zwart
Maar dit gevecht kan ik niet winnen
Aan een ander is je hart
Dat zeg je me toch bij iedere stilte
Verder dan je lach geraak ik niet
Maar in je woorden voel ik de kilte
Ondanks jullie warmte ken je ook verdriet
Maar h...
eerlijk delen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Eerlijk delen
Ik kan je nog niet binnen laten
heb nog geen ruimte in mijn kop
die ander is blijven logeren
al weten we beiden: het is op
We delen vals herinneringen:
jij mag deze, die’s van mij
Wie had ‘t over eerlijk delen
kijk, ik krijg alle dozen pijn
pijn om wat was en niet zou ...
Valentijn kaartje
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 dag malle liefjes dag
vol madeliefjes dat mag
op zo'n mooie roze kaart
met rode hartjes en gezoem
van bloem naar bloem
met rode lippen en gezoen
van toen, van toen
mijn lief, mijn lief
toen ik nog wat
jonger was
en hartendief
Theelichtje
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Ik heb een kaarsje aangestoken
dat je nu voor je branden ziet
een theelichtje, meer is het niet
waaruit een vlammetje is ontloken
wakkerend probeert het moedig
de hele kamer te verwarmen
je in eenvoudigheid te omarmen
klein, verlegen maar warmbloedig
Ik stak dit kaarsje voor je aan
niet...
Ochtendgloren
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 In mijn dromen priemen
prikacties van verleden tijd;
tastbare tintelingen
vertalen herinneringen
sprankelend als bronwater.
In de grotten van mijn lijf
weerklinken geluiden
van verzwegen leven
en wervelbeelden
puilen mijn ogen uit.
Nuchter spant het licht
de kleurbogen
van druppels ...
Meditatie
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Geen rots geen ster geen waaien en geen wiegen
doch overal het loerend water onder zee
geen vis geen vin geen stilgezonken schip
alleen het groen, het onbeweeglijk net
waarin mijn adem stokt, mijn hand niet meer durft dwalen.
En alles valt nu stil: mijn bloed, mijn blik
mijn blakende gedacht...
roodkoper is de herfstlach
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 roodkoper is de herfstlach
ze fonkelt in het glas cognac
de middag geurend naar tabak
je ademt stilte en in blauwe
rook danst stof tussen de muren
in rust gaan uren langer duren
het wild dat weer een zomer
heeft geoogst is al geschoten
hangt verstervend aan de poten
ook de voorraad ...
Lied
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik weet niet of er woorden zijn
voor het lied dat mij beweegt
als jij je ogen sluit
en daarbij nauwelijks hoorbaar zucht
Maar als ik dan alleen met mijn gitaar
tonen aansla die tastbaar maken
wat we nu niet kunnen zeggen
verdrijft dat beeld de muizenissen
en geeft een zoete smaak
aan wo...
Vrouw en paard
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het laatste nieuws is dat prinses Irene
Zich ook ontpopt als paardenfluisteraar.
Dus nemen bij de nadering van haar
Nu alle paarden hinnikend de benen.
Want ik weet wel als echte dierenvriend:
Een paard is van haar praatjes niet gediend.
teder kusjes voor het slapen gaan
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
we fluisteren
omdat we willen
dat onze stemmen
teder in
de nacht opgaan
teder lieve woordjes
gesproken
we fluisteren
laten de woorden
in tedere kusjes
voor het slapen
opgaan
winter
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Op het gladde ijs
is het zonder je schaatsen
moeilijk bewegen.
wisgedicht
3.6 met 9 stemmen
0 De taal is een handschoen die strak om de huid van de inhoud getrokken is. Je moet er een heleboel weggooien, voor je die ene vindt, die precies past.
Schrijven is schrappen.
angst
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 mijn naam is angst
genesteld
in spleten van
je rusteloze geest
mijzelf voedend
met alles wat je vreest
je ruikt mij in je zweet
mijn naam is angst
stil wurgend
en vretend aan
je uitgeholde kracht
inwendig woedend
heb ik je in mijn macht
gebruik ik wat ik weet
mijn naam is angst
vr...
wisgedicht
2.6 met 35 stemmen
0 Het hebben van een tunnelvisie kan iemand helpen
op het rechte pad te blijven.
't Is eind Augustus, Zondag
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
'T is eind Augustus, Zondag. - Blauwig waas
Om verre dennen in laat middaguur;
Naar 't glooiend stoppelveld, vol sprietjes vuur,
Uit stofwolkjes van grindweg loopt een haas.
En ouërwets bolronde dahlia's
Gloeien, mooi evenwijdig met de muur
Van 't boerenhuis; laag tjisp'ren om de schuur
...