Alle inzendingen

Wanneer je soms iets naars beleeft Je niet mag uitgaan door de regen Of slaande ruzie hebt gekregen Met iemand waar je veel om geeft Als speelgoed door een mankement Niet meer zo leuk is als tevoren Je kwartje ergens is verloren Kortom, als je verdrietig bent Dan komt de vogel met een li...

Het is gewoon een zaak van uitvergroten Student - die stapelt kratjes - lekker bier Voor huisvesting is dat ook een manier Wanneer 't aanslaat kunnen we zelfs loten En treuzelt er een met de propedeuse Dan openen we eventjes de sluizen

ga niet bij het onderwijs, en als u toch bij het onderwijs gaat word dan liever geen rector

als het schijnsel van de ondergaande zon de laatste schittering in je tranen breekt zullen sterren je in troost omringen wil de merel je in zijn lied bezingen zal de nacht in je armen sluipen waar heel even alle zorgen geborgen en de zachtheid van een wereld in dromen weer verlangen schept ...

Zien… Een opgaande zon draait een pirouette en werpt briljantjes in kabbelend water hult stille witte huisjes in dromerige tule verlicht zacht een koperkleurige minaret Horen… Vissersbootjes wapperen in fleurig lint om eendjes die kreten kwaken in de lucht en speels waggele...

Zij haatte zijn zonden, zag met scherpe ogen spookbeeld van herinnering en vrees nog verbonden sliep vriendschap ongemerkt uit terwijl haat penetrant als wekker bleef rinkelen

Inslagen scheuren het veilig gewaande fort en leggen een oude inhoud bloot van dieper dan diepe lagen, wat met beton gewapend was wankelt op het zwakke fundament

Dit gedichtje speciaal geschreven Opdat jij je kracht hervindt In de stormen van je leven heb jij steeds maar tegenwind In je ziekte en je tranen kom je nauwelijks vooruit Voor jou kan ik de weg niet banen ook al ga je achteruit Maar, waar de wetenschap nu ophoudt Is er nog een zonnestr...

Ik weet niet of ik spreke of zwijgen zal, Mijn woorden zijn als dwalenden, als blinden, In 't donker tastende om licht te vinden, Dat voor hun blindheid licht ontsteken zal. Zijt Gij het, God, geweest, die ze op deed staan Uit duistre zielsgewelven, uit zeer diepe, Stille vertrekken, waar ze...

Eenzaam hoopje mens grijs van de zorgen ik wens je een onbezorgde morgen. waar geen pijn is of verdriet geen gemis. lieve kleine vrouw ik zie in je ogen grote trouw, nooit gelogen. een sprankje hoop, op nieuwe vrinden en ik hoop, dat je ze zult vinden.

ik huil met jou de warmste tranen ik lach met jou de stralendste lach ik geniet van alle uren samen steeds weer opnieuw, elke dag ik huil met jou om al je zorgen ik lach met jou om al het geluk er is een band niet te verbreken sterk, gesmeed uit één stuk ik kijk met jou naar ...

Wil je mijn uitzicht zijn vannacht? De horizon is anders dan verwacht Omhels me en fluister zacht Het is de maan die naar je lacht. Voelde ik een droom ontstaan Wist je dat er lichtgevende golven bestaan? Het zijn de algen van de zee Ze geven je kleine diamantjes mee. Gekke meid, ga maar...

Als Eucalypta aan komt zoeven op haar snelle bezemsteel kun je buurman's spanning proeven want dunne muren vertellen veel. Ze krast "wíe was aan de deur er liggen kruimels op de mat ik ruik bier en sigaretten-geur er is naast het toilet gespat". Ze klost stampend en driftig met beze...

Ze zag hem in 't gerechtsgebouw en papte aan; het klikte gauw. Ze snakten naar de daad. Hij vroeg d'r mee naar huis. De vrouw zei wulps: 'Met slagroom lust ik jou.' De man was advocaat.

Met een behoorlijke pijn in haar gewrichten, pakt ze d'r pen en gaat even dichten, de pijn zit namelijk niet in d'r hersenpan, dus doet ze wat ze al veel langer kan, ze zet d'r gevoelens gewoon op papier, dan maakt een beetje pijn niets uit, geen zier. Ze pakt een extra paracetamol, nee, ni...

kalm stromen herinneringen voorbij het onderbewuste ligt stil onder een deken van innerlijk sneeuw. de meer diepere verlangens treden gestaag naar de voorgrond het is een ongekende ervaring. de allerdiepste schreeuw wil sterven om te leven met het volkomene om het onvolkomene achter zi...

Slenterend door 't lenteland stiefelend langs sloten dwalend langs de waterkant goud, zonovergoten... Zwervend langs het wuivend riet banjerend langs bermen luisterend naar 't hoogste lied van ijle vogelzwermen... Dolend door die heerlijkheid leef ik 't intensiefste dan ben 'k in a...

je stem, je enthousiasme je tederheid je kracht je grijpt me beet, vermorzelt me je hebt me in je macht met al je woorden en geluiden verslind je huid en haar geen ontsnappen meer, geen ontkomen je hebt het voor elkaar je overstelpt en je verplettert me je maakt me kracht...

de nacht stormt huiver in haar donkerste uren rukt aan de bladerkronen en blaast met schrille tonen gedruis dat maar blijft duren maar nu, is de lucht zuiver want het oog der stormen is op mij gericht, intens scheurt de wolkengrens de flarden aan vormen de scheiding der nachten doet m...

Ik pluk de bloemblaadjes van 't madeliefje. Hij houdt niet van mij, hij houdt wel van mij. Ik voel me weer als een verliefd meisje, huppelend door de wei. Ik voel de vlindertjes in mijn buik. Ze kriebelen onder mijn huid. Ik kan me even niet bedwingen en lach heel luid. Ik zie een valle...

Jullie wisten dat 't niet makkelijk zou zijn. De te grote afstand en de lange tijd van elkaar niet zien. Jij hier en hij in dat verre land. Jullie hebben 't geprobeerd. De liefde was er wel voor elkaar, maar door allerlei omstandigheden werd 't toch te zwaar. Voorlopig nog geen voorui...

Je hebt een geweldig gezin. Je houdt toch van je man en toch overkomt 't je. Je weet niet hoe 't kan. Plotseling is daar die ander, die binnenkomt in jouw leven. Je probeert het te verdringen, want je kunt hem je liefde niet geven. Je denkt dat je zo weer verder kunt en dan komt er ee...

Web in ochtenddauw Schitterende juwelen Geweven schoonheid

Ze perst zijn nek, blaast hete stoom het bovenste knoopsgat in; de bout sist maximaal. Ze legt gewicht in zijn oksels, boven de plank broeit een melange van gewassen zweet, leugens en hitsige smoezen. Ze glijdt van zijn buik langs draden zonder knoop, over vlees en volle darmen, plet ...

ga maar dwalen stadten, koopjes halen en jezelf verliezen in de etalage zonder ruit je bent er even uit je spiegelbeeld is opgenomen door de poppen die daar staan ze hebben allemaal jouw kleren aan het haar waar je zo trots op was is in een sjaal gevat strakke borsten nu voor iedereen...

Deze ogen kunnen doden kijk me niet meer aan De ijstijd in mijn nabijheid is hopeloos bevroren ik besmet besmeur verziek laat me nu maar gaan Dit is geen kalme zee een drenkeling zul je zijn gevangen in mijn doolhof van voorgoed verloren Dus ren nu het nog kan bespaar jezelf de pijn ...

zelfs in de diepste nacht ter wereld zijn er nog mensen wakker om jonge kabeljauw te vangen soms is het zo donker dat ze hun dobbers niet meer kunnen zien

gemaskeerd door fictie ervaar ik de realiteit chaotisch en vertwijfeld zoekend naar houvast dolend in de kelders van mijn onbegrensde geest speur ik naar ankers voor inzicht en begrip om het drijfzand te kunnen trotseren wat mijn leven beheerst voorzichtig tastend en afwegend bepaal...

De ketters dood, meedogenloos verbrand, het bloed door inquisitie, godsdiensttwisten, de homohaat, het pact met de fascisten, de kinderen die werden aangerand. Maar pas na ‘t vinden van wat porno-banden bidt men: “Vergeef ons Heer, voor deze schande”.

Intens verlang ik naar je, ik wil je voelen, mijn tong tegen je huid, het zout van je lichaam, proeven op mijn lippen, het zoete zachte, van je intimiteit, beroeren met mijn tong, mijn vingers al tastend, over je heerlijke lichaam, getekend door het leven, als een oase van verlangen. ...