Alle inzendingen van Hetty

De kerk was net uit en in lange rijen liepen de mensen naar hun huizen. Wij wachtten bij de witte trap die doelloos aan de rand van het dorpsplein stond. We hinkten op de betonnen treden naar boven, maakten wat duikelingen over de stalen leuning en hupten aan de andere kant weer naar beneden. De wijde, spitstoelopende hoed van mijn oudste zus zakte…

In 't pandje van Van Ooi tot Atteturmen zit 'n kinderboekenantiquariaat en zo het vaak bij oude boeken gaat het wemelt er van dikke boekenwurmen Eén van die wurmen is een reed'lijk ouwe hij woont al jaren in een woordenboek en doet aan wetenschap'lijk onderzoek zijn naam is Willem-Hendrik van Nassaue Die Willem-Hendrik is een allesvreter…

restje soep, wat brokjes kaas tien taai geworden broodjes een wirwar van fragmenten van verhalen afvalbakken overvol plakkerige keukenvloer loden benen, houten kop geur van rozen kookboek met uitdagende gerechten kroost vertrokken kliekjes van verjaardagsmaal vergeten bal en tandenborstel het nieuwe boek lijkt spannend.…

De ramen zijn beslagen. Met m'n hand maak ik een kijkgaatje vrij. Ik kijk naar buiten. Het wordt al donker. De straatlantaarns zijn al aangegaan. Auto's snellen slissend over het met sneeuwdrab bedekte wegdek. De deur van het café gaat open. Een oude man komt binnen. "Hallo Daan, hoe is het?" vraagt Marie geïnteresseerd. "Mag niet klagen…

“Ik heb hem!" Uitgelaten komt ze thuis. Met een of andere glossy kledingtas, die ze en passant voor m'n neus laat bungelen. Ze heeft een nieuwe jurk gekocht. Eén met grijs-zwarte banen, die haar nog slanker maakt, dan ze al is. Eindelijk is het er toch van gekomen. De afgelopen week kon Veerle de etalage waarin de jurk stond te prijken niet zonder…

een grauwe dag geen zon, geen lach alleen maar vallend water na voorjaarslucht en lentevrucht is deze dag een kater dan zit hij daar ik kijk ernaar en voel de wolken breken zo onbekend niet onbemind een ongelooflijk teken een vogelijn als zonneschijn er is zo veel op aarde dat vreugde biedt als je het ziet…

je stem, je enthousiasme je tederheid je kracht je grijpt me beet, vermorzelt me je hebt me in je macht met al je woorden en geluiden verslind je huid en haar geen ontsnappen meer, geen ontkomen je hebt het voor elkaar je overstelpt en je verplettert me je maakt me krachteloos je verlamt me en je neemt bezit mijn eigen…

Strak kijkt hij voor zich uit slechts een vogel geeft geluid bij een graf, bedekt met sneeuw Stil verdriet niemand die zijn tranen ziet: mannen huilen niet...…

Weet jij wel wat het betekent om thee te schenken met melk die je zelf gemolken hebt vanmorgen vroeg, van de mooiste koe van friesland, of misschien zelfs van de hele wereld Om koek te eten die je zelf gebakken hebt; met je eigen handen gekneed Om de kinderen te zien die je zelf gemaakt hebt met al je ziel en zaligheid Of eh... gebruik…

Soms denk ik stil, het leven had "andersom" moeten zijn: Eérst opstaan uit de dood en jaar na jaar jonger worden Elk begin was immers mooi?…

Logisch: zoals je daar nu zit en vrolijk naar me lacht met de liefde in je ogen die ik van jou verwacht Logisch dat ik van je houd Gek: zoals je daar toen stond met grote, kwade ogen een streng verbeten mond die mij wou overtuigen hoe onredelijk je me vond Gek, dat ik toen meer van je hield…

Daar ben je dan Sébastien zo prachtig en compleet Oogjes open Oogjes dicht Je ademt, niest en weet nog niet hoeveel ik van je houd hoe zou dat ook kunnen, je bent nog maar zo klein Het kan niet anders Sébastien Je moet een wonder zijn!…

Mijn lieve ouders, jullie zullen altijd een thuishaven voor mij zijn Er zijn maar weinig deuren in mijn leven die ik zonder kloppen mag openen zonder een cadeau in mijn handen zonder ertoe te zijn uitgenodigd, alleen door mijzelf en tegelijkertijd de warmte te voelen van het welkom zijn Jullie huis is altijd zo geweest Er zijn maar…