Alle inzendingen

Treurende druppels tegen het slaapkamerraam de natuur weent zacht

bassen dragen je geluid voorbij de huizenblokken geven ruimte aan je stem die raakt met nostalgie van zware kerkklokken met vingers knijp je in mijn maag en draait de twijfels om in weten haalt uit met vaag verdriet dat ik niet kan vergeten de toon vervloeit tot woorden maar de beeld...

Hier aan de oever van het stil duistere meer diep in gedachten Fluistert het water uit onpeilbare diepten strelende woorden. Met troost voor de ziel en vredige gedachten voor een nieuw bestaan.

Het voorrecht om de wapenrok te dragen Die toebehoort aan Hare Majesteit Is voor veel mannen straks verleden tijd, Maar als je vrouw bent, word je niet ontslagen. Toch snap ik daar natuurlijk niet veel van, Want in het leger, zegt men, word je man.

Een kok uit het Belgische Hoboken, was werkloos, z'n schouwke kon niet meer roken. Het arbeidsbureau zond hem naar "Fu-you-Lok", want daar zochten ze een goede kok. Onthutst zei hij:"Maar ik kan geen Chinees koken!"

Elke verandering is een verslechtering, zelfs een verbetering.

op de grond ligt een gedicht een naakte scherf die de wind uit de spiegel van mijn leven nam mijn trouwe stoel houdt me krachtig vast en hoest het stof vanonder mijn onrustige kont vantussen de takken ijlt een lichtstraal door het glas en legt de titel bloot 'volmaakt gelukkig...

Door wind en regen kaalgeslagen, afgelegen land van steen. Door sneeuw en ijs geschuurd, gescheurd door scherpe kou, bezocht door eenzaamheid, het binnenland. Omkranst door de beschaving; een pas aangelegde ringweg door bussen vol bewonderaars bereden. Mooi ben je maar ik raak je niet mee...

buiten in het donker helemaal alleen in gedachten verzonken stilte om me heen één blik naar boven starend in de lucht schitterende sterren de kou op de vlucht denkend aan gesprekken weer even voorbij en ineens ben je toch heel dicht bij mij een glimlach verschijnt van puur geluk...

angst vreet de appels uit de kruinen van mijn dag mijn nekharen overeind hijgend en wolken volgen zijn hand ze leggen zich vlokkend neder op de vensterbank van mijn ogen het onbekende staart me recht in het verbleekte gezicht zijn ogen zijn zo donker dat ik niets kan dan tasten...

Ik ben de kleine zigeunerprinses. Mijn vader heeft een gevaarlijk mes. Mijn moeder had oorbellen, prachtig rood. Nu draag ik ze zelf. Moeder is dood. Haar kralen heb ik ook om de hals. Ze schold mijn vader voor vuil en vals. Mijn mooiste speelg...

Waar Verleiding u nadert met vleitaal en zang, Met oneerbaar blanketsel op voorhoofd en wang; En, in dartel vertoon en bedwelmende praal, U verlokt met de honig der strokendste taal: O! daar kan haar de deugd van de sterke weerstaan, Daar de blooheid des zwakke nog vluchtend ontgaan, En, de ha...

Ik denk niet zo vaak aan morgen alleen nog maar aan jou maar soms droom ik weg ik zie je zo graag ik heb je lief en dan durf ik nog te hopen dan geloof ik weer in liefde dan geloof ik in een toekomst een toekomst met jou? Jij wil er niet aan denken jij ziet morgen wel hoe het gaat ma...

De echte romantici lezen geen romans; zij beleven ze.

Omarmend heb ik je vorm gegeven en zorgvuldig al je letters neergezet samengevat in ‘n keurig net couplet zodat ik je zag groeien en zag leven Je bent ontstaan uit mijn gedachten en opgevoed door een dichtershart dat alle vastleggende regeltjes tart met wens ‘n eigen stijl te betracht...

Nu Schwarzenegger gouverneur wil worden Gooit menig vijand roddels in de strijd Zijn zonden uit een lang vervlogen tijd Zijn op het net ineens weer aan de orde Een oeroud interview in 't blaadje 'Oui' Waar Arnold spreekt van orgieën en blowen Pleegt men vol trots op menig site te showen...

Moe van al het vechten, geen zin meer in mijn werk, Geen zin meer in mijn huis. Moe van al het zoeken naar begrip en liefde Heeft het nog wel zin? Heb ik nog zin? Waarin? Ik ben moe.... Mijn liefde hoopt zich op, verandert lanzaam in verdriet. Ik voel me eenzaam en verlaten en niemand ...

Een wonder is geschied Wij zijn de gelukkigen We hebben prijs Helaas jij deze keer nog niet Een wonder is geschied Volop in vreugde Het einde van de reis Geloof, als je het ziet En wonder is geschied Begin van de verandering Wij geloven het nog niet Jij geeft ons leven zin

soms is ze net een clowntje, dan weer een sterke beer maar 's avonds in haar bedje gaat dat clowntje vaak te keer dan huilt ze dikke tranen is haar bedje net een meer dan is er niets meer over van die grote sterke beer

Mijn eigen onbewoonde eiland heel ver hiervandaan palmboompjes en mooi wit zand daar wil ik zo graag heengaan snachts in mijn dromen dan ben ik daar even alleen om bij te komen voor niemand meer bereikbaar daar op dat plekje kom ik tot rust met alleen mezelf en mijn gedachten geniet ik ev...

stel, dat mijn traan een parel schonk mijn kussen zich verguldden in m'n adem zilver klonk mijn geest kristal omhulde... stel, dat mijn bloed diamant bezat mijn woorden goud verstrooiden en m'n brein juwelen had mijn ziel met munten gooide... stel, dat mijn huid briljanten bra...

Jouw hand zoekt mijn hand, streelt zacht mijn grove huid, Verkent het eelt op de kussentjes, omvat dan mijn warme hand. Mijn hand vind jouw zoekende hand streelt teder jouw zachte huid, Voelt jouw kleine kussentjes, omvat dan jouw warme hand. Onze handen samen, in een intiem en teder ge...

De Amstel stroomde naar het IJsselmeer, maar nu men meer zoet water nodig heeft omdat de droogte veel problemen geeft, komt Waterstaat pijlsnel in het geweer. Stroomáfwaarts of stroomópwaarts, één pot nat, want Nederland is toch volkomen plat.

de mensheid is gegroeid dus pas hier op uw hoofd ik leid u langs het lijden de gang die angst belooft de trappen naar beneden dragen sleuven tegenstand stap er rustig overheen voor u in duisternis belandt nachten scheuren deze kamers schroeven lijven los van geest kan het eventjes dood...

Ja, laten we elkander goed begrijpen: Het is voorbij. Dit moet het afscheid zijn. (Nu zal ik heel hard in mijn vingers knijpen, dan doet het me van binnen niet zo'n pijn.) Zie je, ik blijf er koel en nuchter onder. Het is het beste, voor ons alle twee. (Nu zit ik dus te wachten op het wonde...

Zuster-planeet van onze Aarde genoemd naar een Romeinse God staat nu net zo dichtbij als zestig-duizend jaar geleden toen de mens Europa binnen kwam en verwonderd naar de hemel staarde. De rode planeet hadden wij óók graag willen aanschouwen, donkere wolken aan de hemel hebben het voor ...

ik hou me vast aan halmen aan het strand, aan zee ze buigen, breken af de wind voert me mee mijn voeten schuren een spoor in het zand de wind lijkt te winnen trekt me over het strand ik hou me vast aan halmen een nutteloze strijd hoelang nog sporen trekken eenzaam door de tijd

zand brandt geel op okermatte vlaktes de hitte loeit in as van vele dagen myriaden zingen hoog een droog geluid vibrerend in de stekels van verdorde distels de laatste tranen blinken in het zout van witte meren, het verdriet is hier al eeuwen oud dit leven lijkt gedoemd ...

Verdiept tot in de ziel Versteend tot op het bot Geraakt tot in 't hart Is dit lust ? Geluisterd gezocht gevoeld Is dit liefde ? 'n Waarheid weten 'n kennen herkennen Toeval ? Toeval bestaat niet !

't Oog van de zee schijnt haar licht in de duisternis draaiend om haar as Herkenning reikt ver 'n licht dat alles ziet Schepen vertrouwen varen blind op haar signaal Geboeid volgen zij haar stralen elke nacht weer