Alle inzendingen

De frisheid en jeugdige dartelheid van de lente, zijn nu voldragen, rijpe vruchten. Wat even voordien nog een voorzichtige, tastende aanzet was tot; is nu volgroeid. Van hoog aan de hemel stuurt de zon haar levensbrengende stralen neer op het gretige, in volle bloei staand landschap, dat g...

Je loog tegen me, toen je zei dat je van me hield en ik.... ben een illusie armer, mijn hoop is vernield. Met brute kracht, sloeg je mijn wereld ineen, waar moet ik nu met al mijn liefde heen?

Zondagavond, half twaalf. Ik wacht. Een beetje gespannen, benieuwd naar hun verhalen. Frisdranken en hapjes staan klaar… Dat zal er wel ingaan na zo’n avond. De sleutel in het slot. Daar zijn ze! Wat luidruchtig stappen ze binnen: vier zonen, twee schoondochters en mijn man. Schorre stemmen la...

Ik kan u niet meer zien aanraken of voelen Maar mijn liefde voor u zal nooit of te nimmer verkoelen Ik mis u meer dan ooit het voelt leeg diep in mij Maar als ik mijn ogen sluit voel ik u heel dichtbij In de hemelse gewesten heeft u uw plek gevonden Hij die over u waken zal heelt hier op ...

Een vader wordt te weinig in het zonnetje gezet Een vader is een kameraad maar is door zijn werk zo vaak druk bezet... Vaders moeten vaak de ´Boeman´ spelen... Vaders worden verafgood of verguisd Vaders moeten straf uitdelen en dat vind ik erg onjuist Vaders,zijn onmisb...

Hoe kom je er toch achter- wie je zelf toch eigenlijk bent Hoe kan een ander het wel weten, als je jezelf nog nauwelijks kent?

Geen grip meer op mijn leven alsof ik mij op drijfzand bevind in een wilde rivier zwem ik tegen de stroming in overspoeld met verdriet of nog meer tegenslagen ik staar wat voor me uit tel de dagen soms wil ik gewoon even huilen als je dat goed vindt gewoon even kunnen huilen als een ...

Je geeft me vleugels Geeft me vlinders Maakt het mooiste in me los Laat me zweven Doet me gloeien Laat me lopen over mos Doet me leven Maakt me sterk Geeft mijn leven weer een lijn Nooit zal jij kunnen beseffen Wat jij nu al hebt gegeven Door bij mij te willen zijn Je doet me blozen L...

In een ruw kistje een handvol dode kuikens de zon schijnt toch warm...

Liefde kun je niet verdelen in liefde zus en liefde zo, Zij kent geen rangen en geen standen geen level geen niveau, Je kunt er niet mee marchanderen zij is geen loterij zeker geen spel het is moeilijk uit te leggen, zij is er niet of zij is er wel

Ik denk aan hoe je me kust Zo teder en zacht Vol liefde en lust Zo warm als een zomernacht Tegenhouden kan niet meer Ik wil mezelf aan je geven Mijn hart gaat flink tekeer Deze spanning duurt maar even Onze lichamen vloeien in elkaar Zo intens en hevig Het is net een hemels gebaar Zo ...

Toen we jonger waren en Den Haag een stad vol ijs en weder dienende was: het gymnasium een winterfeest omdat de wereld rondom er zo licht en begaanbaar was als nooit. Wij liepen er yeah yeah yeah met West Side-stoerheid in benen en fingersnap zomaar het paradijs binnen bij Tuschinsky-Met...

Waarom ben ik ooit geboren? Zomaar of moest het zo horen? Waarom doe ik mijn geliefde pijn? Ben ik zo of moest ik zo zijn? Waarom loop ik op deze aardbol rond, Moet het zo? Ik zak door de grond met deze verwarde gevoelens. Ga door de hel als iedereen? Ik geloof het niet, ik ben alleen ...

De ogen van Bruce Willis, het gezicht van Sean Connery, handen van Di Caprio en de lach van Valentino. De grapjes van Rowan Atkinson, en de pose van John Travolta, een beetje van Chuck Norris en een hedendaagse Romeo. Alles lekker doorelkaar geklutst kijk ik jou even aan, ik mis geen ...

De stenen van een vriendschap, geformeerd uit laagjes van verdriet en toch om de haverklap, verdwijnt dat weer in het niet. Het zijn gesprekken, onverwachts, een lach, een traan, een arm, een zin, bemerken het lag niet in je macht. Je raakt de roos nooit midden in. Zo moeizaam opgebo...

de lezer en ik volslagen onbekenden zoekend naar woorden de lezer en ik vinden tussen de regels steeds wel weer elkaar

Sietse Ligthart had in zijn 49-jarige leven nooit veel geluk gekend. Weliswaar was hij nog redelijk goed gezond en daarvoor moest hij blij en dankbaar zijn (dat had dominee Wiggersma kort geleden zelf nog tegen hem gezegd) maar het viel niet te ontkennen –waarom doekjes erom winden?- : Sietse was ...

De bloemen op het behang bevroren in de tijd Vast gelijmd tot het eeuwig bloeien Voor de ogen van zijn bewoner Zonder protest kleuren zij de kamer Tot het plezier van zijn bewonderaars Maar de jaren verstrijken En ook al sta je nog in volle bloei Het behang zal vergelen En de bewonderaar...

Hij leeft vijandig tussen het ontluiken Van 't vredig huisgezin; als late sneeuw Zich handhaaft in de schaduw van de struiken. En in hun dromen brengt hij angst en schreeuw. Daar is hij drijfzand voor hun zware voeten, En onweerdreigen boven 't machtloos hoofd. Hij is de worm die in een vr...

gevangen in het patroon van jouw opvoeding is het voor jou dan ook normaal om steeds voor iedereen klaar te staan maar dan onverwacht... een signaal jarenlang borduur je verder nog steeds gevangen in datzelfde patroon het is niet langer vol te houden er moet iets gaan veranderen maar ho...

ze komen weer jagen in loodzwaar grauw mijn lauwe dagen in giftig blauw dan voel ik genoegen in wervelende huivering en hoor ik lucht zwoegen tot die laatste zindering als een malse regenhoos draalt en strepen maakt zot gedraaid de windroos mijn glazen daken kraakt en het roestrode...

Op een avond kwam ik aan in de werkplaats, in het huis van de hoekige dame die ronde vormen maakt van klei en aarde. Ik zag wel vijftig porseleinen tranen naast elkaar op de vloer gelegd en ze zei: 'Tja, ik weet het ook niet, het gaat maar door. Misschien als ik suja zeg of tot honde...

ik kijk ze aan maar voel hun blikken langs me gaan ik geef ze handen en daarna ziet niemand me meer staan ben ik soms gek een zwarte vlek die je zo weg kan vegen een vage lach een schaduw die niet mag in ieders leven wie ben ik schreeuw ik luid want ook de spiegel sluit me u...

De keuze is gemaakt Je hebt me laten gaan Er was geen zijweg Geen misschien Je hebt me laten gaan De keuze is gemaakt Raak me niet meer aan De pijn is onverteerbaar Aan elk van jouw vingers Kleeft mijn lichaamsvocht Je eens zo zachte strelingen Willen mij nu nog uitleg geven Je hebt...

Het is al weer bijna zomer een bijtje vliegt verbaasd voorbij Maar wat zou het bijtje wezen is het een hijtje of een zij Het is felgekleurd oranje en dat is maar heel gewoon Het is geneties zo gekleurd en bovendien is het een kloon Verder heeft het ook geen vleugels maar een turbine op ...

Je glimlach op deze dag van de lente (toonde weer mooi je beste talenten) want deze morgen heb ik al mijn zorgen opgeborgen ze bezorgden me toch maar accidenten. Naast de weg liggen ze te smeulen en nu draag ik je over de horizon.

Een somber lot zal dichters immer tergen al houden zij de schijn op, en zich flink. Soms gappen ze wat ginne, slaan wat kwink, waarmee ze slechts hun peilloos leed verbergen. Bedrukt zet ik een feestneus op, waarna ik eenzaam mompel: “Vijftig, hiep, hoera...”

Wanneer de liefde wordt gewild, zoals het bouwen van een huis, dan is er wel een mooi gebouw, maar staat de wereld stil. Want dit is juist wat liefde wil: het dak eraf, de brand erin en hartstocht ongeremd.

Al te heftige liefde voor de dieren is een vorm van mensenhaat.

Vervarelijk festijn voor onverzaadlijk dorsten: zo hebben ze u gekend, bij smaad- of smeek-gebaar, die, donker van begeerte of heller liefde klaar, van u besmaald misschien, misschien u tarten dorsten. o Bralle broeiïng van het schroeiïg-hete haar ...