Alle inzendingen

In het mysterieuze veld van diepe zieleroerselen maak ik een vrije val omgeven door duister Waar niemand komen kan en woorden weinig zeggen waar langzaam het licht door liefde wordt ontstoken Diepe emoties vullen mij in ongesproken zinnen waar lief met leed samenvalt in het ogenblik v...

De melodie van em@il Met de introductie van email ontstond een nieuw probleem. Want wat is de melodie van de email? Ik heb er soms moeite mee om die melodie te bepalen. Hoe zet je de juiste toon? Hoe maak je duidelijk wat je eigenlijk wil zeggen. Ik merk dat anderen daar ook moeite mee hebbe...

Nog eens, toen je oud werd, zag je de Alpendalen Van 't leven jou met late idylle lokken; Je zag, hoe bergop lange schaduwen trokken Onder een mist van scheve zonnestralen; Nog hoorde je over lichte hoogten dwalen 'T elegisch tink'len van verspreide klokken Nog zag je, wit door zwarte den...

Toen je zei dat je dacht dat je wist wie je was dacht ik ik wou dat je was wie je denkt dat je bent

De intensieve dierenhouderij Is na de BSE en MKZ Opeens ook met een vogelkwaal besmet Zo kwam er weer een virusziekte bij Die kan de veerkracht van de kip verpesten En 't dier zit al zo lelijk in de nesten (Binnen de agrarische sector heeft waarschijnlijk de vogelpest toegeslagen)

Als lepeltjes van de afgelopen nacht liggen we tevreden tegen elkaar in een roes van slapend rijke liefde waar geen vraag of antwoord wordt verwacht ik draait me om in half wetende dromen ogen ontdekken je slaperige zijn en handen strelend, zoekend naar de lijn om nog dichter bij je te kun...

Jij bent te ver weg van mij Om je nog te voelen branden Eens waren wij dezelfde huid Als die dagen nog tellen. Jij bent niet meer hier Wij zijn nooit aanwezig geweest Als een schets getekend De herhaling van het gebeurde Het lichaam dat naast mij lag En een afdruk naliet in de lakens H...

Aardappels met oogjes zo onschuldig als een kind hun huid is meestal droogjes wat mijn mes wel prettig vindt bij het schillen van die jongens schiet ik soms helemaal vol want bintje jij als aardappel bent gewoon een lekkere drol komen doe je uit de klei gemaakt om op te eten ik prak...

Een blik van trefzekerheid Opende mijn innerlijke strijd Raakte mijn zwakste plek: Onzekerheid Ik geef me op mijn kop Dat had ik niet moeten doen Laat het gaan; stop Ik kan het niet; ik geef op En zo verzand ik Verzwelg ik in onbestemd verlangen, naar wat niet van mij is Maar van m...

Ik moest de Hema in. Voor vruchtentaart. Goed en goedkoop. Want junior verjaart. Als je nou kijkt wat daar los loopt aan vrouw dan wil je wel naar huis. Naar die van jou. - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit 'Voor de goede orde' van Anton Korteweg

‘Wùùùùuu-lum!’ Verdomme, dacht Willem. Verdomme. Moeder hield niet van muziek. Aan haar monopolie op herrie mocht niet getornd worden. In het beste geval had ze hem geroepen om hem daarop attent te maken. Mogelijk ook vond ze het nodig om hem geheel te beroven van zijn studie en moest hij e...

een spiegel met een luikje voor open en dicht donker en licht een beeld met een inkijk doorzichtig, apart voor dichtbij en veraf de spiegel geeft beeld, maar achter het luik schuilt een wereld vol dromen

Je kan beter liedjes zingen dan meesterwerken schrijven want er zijn meer luisteraars dan lezers en je komt er al eens mee op de televisie.

Bij het raadplegen van boeken over het huwelijk blijkt tweederde hiervan over relatieproblematiek te gaan.

Virgineum decus Niet lam en afgeleefd, maar kroes, en in zijn' kreuken, zo is het loof mij lief, en ‘t groen, der groene beuken, die in de zonne staan en, hagewijs geleed, de nieuwe pracht aandoen nu van hun lentekleed. Hoe zuiver is dat groen, ...

Ik ging bij Albert Heyn een boodschap doen, Maar trof daar al het personeel in tranen, Bevreesd voor de teloorgang van de banen Na een verlies van vijfhonderd miljoen. En Albert zelf bleek reeds op straat te staan. Daar prees hij luid de nieuwste straatkrant aan.

Denkend aan Holland zie ik slome rivieren relaxed door oneindig laagland gaan de wolken daarboven stukken sneller hoog op de Veluwe in dorpen tussen bomen die helemaal niet eens zo oud zijn gaat het leven eigenlijk net zo snel voorbij daarom koop ik hier in de straat het nationaal pro...

Met jou samen, gaat het niet Met jou samen, heb ik verdriet Met jou samen, voel ik pijn Zonder jou, is het verdriet niet minder Zonder jou, is de pijn niet weg Maar zonder jou zal dit alles een keer slijten En op een dag verdwenen zijn

Je hebt het zo niet in de gaten je bent ruim vijftig ouwe knar Je moet het een en ander laten Je bent een beetje in de war Je vergeet ook dingen, dingen van vandaag en ook van toen En op een onbewaakt moment heb je met jezelf te doen Met je leesbril zie je beter Maar je geeft het niet gra...

Het eten staat op het fornuis en buiten kreunen zacht de bomen in de winden van oktober. Hoe donker is het huis. En dat ik heel alleen alleen moet dragen, wat reeds zolang geleden is. Ik nooit voorkomen kon. Daarstraks was er een teer gebaar, heel even was ik weer diep in de waan van e...

het leven is iets kleins dat later zal groeien tot een grote herinnering

Dat je schaamte verstopt achter draden om niet te verraden wat er wordt verwacht Dat je wordt verkracht door de beelden toen iemand gilde en jij ook niet wilde wat gebeurd is Dat je zelfs je naam niet droeg toen iemand die vroeg Waarom je daar was en waarom je naakt was

Één blik, totale verovering Het zoet van je lippen, het dons vochtig Je lichaam, rank, vol vuur brengt mij in je Het ademen, plots beheerst laat ruimte voor het vrijen van onze geesten Het strelen van gedachten Je geur vult elke ruimte, zinneprikkelende begeerte, onstuimig verlangen, orga...

De kracht trad in dienst aan een gracht bij een pooier. Bij dag en bij nacht hadden klanten d'r lief. Ze was zeer attractief, 't Was een aan- en een uittrekkingskracht.

op een dag vraag je mij wat is belangrijk voor je? ik of mijn leven. ik zeg, mijn leven. je gaat en je verlaat mij zonder te weten dat jij mijn leven bent.

Den Haag, je bent geboren uit het feest van een graaf, in zijn bossen, zijn vijver, zijn duinpan. Den Haag, je werd stad van het water, de singels, de grachten, het Spui en de beek bij Tuschinsky’s, nu niet meer zo vaak Den Haag, je bent nog altijd de wind van het strand af de stad...

Later zal ik het herinneren hoe wij lauw en lenig over het vloerkleed rollen Jij met klevende wimpers, reikhalzend naar het zuiden, Een zwaan die landt en de vleugels vouwt, Jij die struikelt en mijn fouten schrapt. Dan sluip ik naar jouw koperen benen vlecht de kroezelige lokken, en juich v...

Jij zat met gespreide armen in mijn nek proevend van het uitzicht gierend om het melkzuur dat zich nestelt in mijn schouders Als ik nu eens een bosuil wordt en wacht op de nacht Dan geruisloos fladder boven de woelmuis. Gedachtensprongen… Wauw! Moeras waaruit gekwaak opsteeg. Ji...

we ontmoetten elkaar in een ogen blik ik gaf je gezicht en handen vol leven je woonde in woorden wat anders geschikt hebt teksten gepikt om je ziel uit te geven door jaren gekneusd in relaties gestikt was je enige keus de tijd uit te zweven je vloog verder weg in kleuren ver...

achter deuren vol met sloten oogt zij zuur verward zo oud achter handen zit haar masker als een muur zo hard zo koud kan haar dan ook niet bereiken met mijn vuur mijn hart … mijn fout?