80531 resultaten.
wisgedicht
3.4 met 18 stemmen
0 Zoals je loopt,
door de kamer uit het bed
naar de tafel met de kam,
zal geen regel ooit lopen.
wisgedicht
1.9 met 42 stemmen
0 Gesprekken op het toilet duiden op een gebrek aan schaamte.
wisgedicht
2.0 met 22 stemmen
0 Ik zeg geen 'nee' tegen aandacht, maar ik hunker niet naar erkenning.
En nu 'k mijn mensenleed heb weggeschreid
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
En nu 'k mijn mensenleed heb weggeschreid,
En weer, en weer, en weer - nu 'leer ik rijzen
Uit slik van werelddwarrel met gepeizen',
En 'k zie, 't was alles hoogste Werklijkheid.
Zo wil ik dan, genezen voor altijd,
Mij zalig om mijn grootste droefheid prijzen,
Die aan 't verganklijk I...
Ssssst.
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
Wat ‘demissionair’ nou echt betekent,
Dat snap ik niet, want Els praat rustig door,
Nu roept ze weer, ze schaamt zich er niet voor:
“De wachtlijsten zijn dus verkeerd berekend.”
Daarom mag volgens mij nu wel gesteld:
Minister Borst: u bent echt uitgeteld.
wisgedicht
3.3 met 19 stemmen
0 Ten einde raad besloot hij om dan maar van zichzelf te gaan houden.
En dat hielp.
Fragment uit het boek(concept) waar ik mee bezig ben.....
verhaal
4.1 met 143 stemmen
2.898
....De jacht was goed geweest. Er was weer genoeg voedsel voor de komende tijd...De hele clan zou hem uitbundig begroeten als hij straks de nederzetting zou binnenlopen, met genoeg vlees voor dagen...zo ging het immers altijd...
Acht keer waren de twee zonnen al opgekomen sinds hij was vertrokken...
Op de lange (tennis)baan
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Sinds hij door een blessure is geveld
Moet Richard Krajicek revalideren,
Maar het moment waarop hij terug zal keren
Wordt elke keer opnieuw weer uitgesteld.
Geheid meldt hij ook in 2010
Van een rentree vooreerst nog af te zien.
wisgedicht
2.6 met 64 stemmen
0 Het begrip 'computerfout' geeft vaak ten onrechte de suggestie
dat het niet om een menselijke fout gaat.
Hoor ik op Sempre een waldhoorn
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Hoor ik op Sempre* een waldhoorn,
Of ook wel een Turkse trom,
Dan moet ik zo bitter wenen;
En - ik weet zelf niet waarom.
Vraagt een der werkende lieden:
'Hoe kan een Turkse trom
Of een waldhoorn u zo roeren?'-
Dan weet ik zelf niet waarom.
Is 't wijl in beetre dagen
Een vriend de Tu...
Stopwoordenwoordenboek
verhaal
3.2 met 30 stemmen
1.791 1) Aha,Aboow!
2) Beterrr
3) Ciao,
4) Duh!,Dom,Dus.
5) Echt?,Eej!,Ego!!,Ernstig!,En!
6) Fijn,Fuck
7) Gek,Gekkehuis,
8) He?Hee!,Hierr!!,Huh?!,Hoe'st?
9) IK?,Inderdaad,Imbooo,ieuw!!
10)Jammerr,Ja toch?!,Ja
11)Kom dan!,Krijg nou wat,klote!
12)Laterrr,Leuk joh!,Lieverd,Looooomp!,Lekkerrr,Lekk...
Verkeerde wanhoop
verhaal
4.3 met 141 stemmen
2.761 Ze zit moedeloos in het natte gras....Hier, aan de oever van het traag stromende riviertje waar ze elkaar voor het eerst hadden gekust.
Hij had haar handen in de zijne genomen en met zachte stem gezegd, hoeveel hij voor haar voelde....Dit was sinds die dag hun speciale plekje.
Ze rilt bij de gedac...
één dag
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 zijn leugen
was haar waarheid
zijn lachen
haar verdriet
een onvoltooide liefde
meer vroegen zij ook niet
haar lichaam
zijn genieten
haar passie
zijn gevaar
een onderhuidse hartstocht
dreef ze naar elkaar
hoe blind
zij zich ook staarde
hoe weinig
hij ook zag
zij voelden zich ge...
wisgedicht
3.4 met 18 stemmen
0 Ieder gedicht
dat ik schrijf
is het laatste,
is mijn dood.
wisgedicht
2.6 met 29 stemmen
0 Het is twijfelachtig of de term 'blaastest' juridisch waterdicht is.
De bomen waren stil
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
De bomen waren stil,
de lucht was grijs,
de heuvelen zonder wil
lagen op vreemde wijs.
De mannen werkten wat
rondom in de aard,
als groeven ze een schat,
maar kalm en bedaard.
Over de aarde was
waarschijnlijk alles zo,
de wereld, en 't mensgewas
ze leven nauw.
Ik liep het aan te...
DE VROUW VAN.....
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
Wim Duisenberg zijn vrouw die heeft een hobby.
Ze zwaait graag met de Palestijnse vlag.
Haar man zegt dat het van hem best wel mag.
Ondanks bezwaren van de Joodse lobby.
En Rita Kok heeft, om haar man te stangen,
Haar zelf-geweven theedoek uitgehangen.
Wie en wat en hoe
verhaal
3.0 met 23 stemmen
2.232
Ik ben die ik ben - maar wie ben ik eigenlijk? Zo uiteenlopend word je als mens gezien, getaxeerd en gewaardeerd. Voor de winkelier in de tabakszaak ben ik vooral een geachte klant. Hij begroet me uitnodigend en probeert altijd vriendelijk kletsend een gesprek te beginnen. Voor de politieagent, ...
INGESLOTEN
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik tel de keien
knarsetandend van de onmacht,
onder de voet gelopen,
één voor één
in een bekrompen wereld,
ingesloten zij aan zij
tussen soortgenoten
vechtend voor een plaatsje,
ellebogenwerk van steenslag
in een maatschappij van muren.
De som van delen is nog geen geheel,
al...
DUO'S
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 opponenten zijn cliché's en makkelijk gevonden
tegenover man staat vrouw, zo paart zwart met wit
moeder natuur versus siliconenborsten, echte tanden contra kunstgebit
zo verhoudt zich goed tot kwaad, als kapot tot ongeschonden
en kennen we niet het stel van verloren en weer teruggevonden
ve...
Ontheffing
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De kilometerheffing gaat niet door
Liever investeert men eerst in asfalt
Nu het Kokse kwartje nog in kas valt
Is Balkenende daar voorlopig voor
Vandaag zal niemand pesten, snijden, kleven
Er wordt niet eens een vingertje geheven
Ontvangst
verhaal
2.6 met 35 stemmen
2.725
Ik stond vroeg op en spoedde me naar de kachel om enkele houtblokken aan te maken.De warmte stroomde met staccatoachtige treiterlijnen de kamer binnen en verdreef de kou. Alsof ik me een bongenoot wist, trok ik toen pas mijn kleren aan en zette water op het vuur. Met enkele halen van mijn lange mo...
Zoete zoute zee
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ritsel ruisend zilt
Flitsend fluister zand
Straffe strakke wind
Zwetend zwoele lijven
Brandend blote ruggen
Vloed vervangend eb
Kribbig krabben lopen
Oneindig ogend strand
Opa
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 ...Ze komt naar je toe...
en pakt je vast..., heel zacht...
Met grote ogen kijkt ze je aan,
haar hele gezichtje lacht...
Dan spontaan, een dikke kus..
De blauwe oogjes stralen..
En ze kijkt weer, niet begrijpend, naar mij...
..waar moet ik de moed vandaan halen...
..Ik vecht tegen de tra...
Tot de doden
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Wij kunnen U niet meer bereiken
Wij komen een zintuig te kort
Wij leggen ons neer bij feiten
Dat gij minder en minder wordt
De enkele keren dat ge
In dromen nog ons verschijnt
Wordt ge al ijler en ijler
Tot ge voor altijd verdwijnt
Straten houden uw namen
Voor heden en morgen in sta...
wisgedicht
3.2 met 29 stemmen
0 O, laten wij maar zacht zijn, en maar niet
het trotse hoge woord van liefde spreken,
want hoeveel harten moesten daarom breken
onder de wind in hulpeloos verdriet.
Lente
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
Laat het strooien hoedje zwieren
Op ’t kastanjebruin!
Pluk een knopje in uw tuin:
Dierbre, wij gaan lente vieren
Op ’t hoge duin.
Wij gaan juichen, wij gaan danken
Onze rijke God,
Die uit bloemen weeft ons lot,
Die ons harte vult met klanken
Van het blijdst genot;
...
Zonder pardon
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een generaal pardon zal er niet komen:
Aan Herben zijn twee kogels opgestuurd.
Straks wordt er - schreef men hem - op jou gevuurd!
Toen heeft hij maar een nieuw besluit genomen.
Dát is pas illegaal; dat door bedreigen
de loden lobby zo zijn zin kan krijgen.
Oh Dood ik huiver niet.
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Oh Dood ik huiver niet
ik heb geluk gehad en meer!
kon drinken van de liefde
en Tijd was aan mijn zij.
Oh Dood u kent mij goed
het duister hart gewond
de geest in pijn en smart
doch immer niet gebroken.
Oh Dood omarm mij niet
schenk mij geen mededogen
laat wanhoop en ook pijn
mij ler...
Begrafenis
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 In trage passen
ingetogen, tempo
in mars en à mineur
wordt keer, op keer, op keer
eendrachtig
stil gedragen
op schouders
en op armen
een vriend
die hier niet meer zal zijn