Alle inzendingen over maatschappij

In de Groene Amsterdammer van 6 november 2009 schrijft Dick Pels de prachtige zin, dat de elite de boze burger meelevend tegen moet spreken. Prachtig! Vroeger zat ik op voetbal. Bij v.v. Astrea, een voormalig katholieke volksclub waar ook enkele niet katholieke studenten lid van waren. Ik was een van die studenten en Wim Jurg een ander. Wim was…

“Ach zwarte, rot-op!!” klonk het keihard door de winkel waar ik bezig was een paar schoenen te passen. Verward en nijdig keek ik op. Een klein, niet eens zwart maar waarschijnlijk Marokkaans of Turks meisje met een hoofddoek op, liep met gebogen hoofd en een vuurrode kleur naar de uitgang. De verkoper, een man van middelbare leeftijd, keek haar hooghartig…

"Krom recht" is de hoepel waarmee men door de gaten en de kuilen van de levensweg hotst.…

Als we de top bereikt hebben, zijn we alleen nog maar bang dat we er af zullen vallen.…

Het zit erop. Ik mag graag stoere praatjes ophangen, maar dit viel tegen. Had ik me nog uitgeput in flauwe grappen over wat me te wachten stond, toen ik 'er eenmaal lag', had ik niet zoveel praatjes meer. Toch kijk ik met plezier terug op mijn korte opname in het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam. Je komt nog eens iemand tegen die je normaal…

Ik werd gebeld door het CBS – het Centraal Bureau voor de Statistiek. Of ik even tijd had om wat vragen te beantwoorden? Ja hoor. Leeft u binnen een twee persoonshuishouden? Ja. Woont u in een koophuis? Ja. Hebt u een betaalde baan? Ja. Als snel werden de vragen op de financiële positie gericht. Bezit u minstens twee paar schoenen? Uh ja. Is…

Het idee dat een probleem of een kwestie als vanzelf tot een oplossing zal komen door alle betrokkenen met elkaar te laten overleggen, is een dramatische vergissing.…

Gisteravond keek ik naar AZ-Arsenal. Op de tribune schalde het volk ‘Dirruk bedankt!’ Het kwam recht uit het hart en sneed dwars door mijn hart. Brood en spelen. Eerder die dag had ik mensen boos het kantoor van de DSB zien uitlopen. Een man, gekleed in het uniform van een verkoper of manager, sprak recht in de kamer ‘Bos bedankt.’ Dit was cynisch…

Twee collega's jarig op één dag. Is al jaren zo. Feestelijke dag, want onze twee oudste heren pakken altijd extra uit. Ze delen de kosten van het gebak en halen elk jaar de duurste en lekkerste taartjes van de stad. Rond een uur of tien nemen we even de tijd voor het vieren van de verjaardagen. De oudste is dit jaar 61 geworden, de ander 53. Oud, maar…

De Nobelprijs voor de vrede is ook niet meer wat het geweest is. Winnaars waren altijd figuren die veel bereikt hadden of een hopeloze strijd voerden. Barack Obama krijgt ‘m nu voor zijn werk als president van Amerika. Hij heeft wel wat bereikt, maar spraakmakend is het niet, dus moet deze Nobelprijs een aanmoediging zijn voor een hopeloze strijd.…

Gisteren zag ik drie mannen in een viswinkel in de palingsoap praten over ontwikkelingshulp. Ze waren het gloeiend eens en leken precies te weten waar het over ging. Vandaag las ik een artikel over popmuziek. Ik heb geen verstand van popmuziek en lees daar dus bijna nooit artikelen over, maar dit artikel trok mijn aandacht. Het opende met het verhaal…

Hoe het mis kan gaan bij de overheid weten we. Maar de bureaucratie in commerciële bedrijven is ook niet mals. Een klant heeft zijn abonnement op kabel tv opgezegd. Toch blijft hij maar rekeningen ontvangen. De klant belt de kabelaar op met een klacht. Via een betaald voorkeuze menu wordt hij het bos ingestuurd. Daarna zegt een medewerkster van…

Nee, dit gaat niet over politiek. Dit gaat over het leven zelf, over gewone mensen die dagelijks deelnemen aan hun eigen toneelstuk. Altans, zo kwam deze scène mij voor. Een momentopname uit het toneelstuk dat Leven heet. Het ging zo. Ik zat op de fiets en zag links van mij op de stoep een man van rond de veertig lopen. Hij was modern gekleed en…

Macht werkt corrumperend.…

Het journaal wordt vooral bevolkt door acteurs en actrices, de wereld een toneel en een spel dat gespeeld wordt. Prik die ballon eens door, er sist slecht gebakken lucht uit een dun omhulsel. Ik ken geen lul die zichzelf niet heeft bevredigd, ik ken geen trut die er geen vinger achter heeft gekregen. Iedereen kent de stoelgang, voor een enkeling…

Zomaar minder rechten, zomaar een stempel... Zomaar.. Dat gebeurt de mens die van een uitkering leeft. Dan behoor je arm te zijn, zielig te zijn, tekorten te hebben. Op allerlei terreinen ben je minder. Als een eventuele partner ben je minder, je zou tenslotte te weinig inbrengen. Als stemgerechtigde ben je haast verplicht een partij te stemmen…

Eindelijk was het dan zover. Na lang wachten en zeuren was het gezin onderweg naar het nestje. We hadden in de vakantie besloten dat we bij thuiskomst voor een hondje zouden gaan. De eerste werkdag na de vakantie was het al beklonken. Een collega wist wel een nestje. Daar ergens op het Brabantse platteland was er een nestje van precies het ras dat we…

Ik zit aan de stamtafel met Lucas, een stamgast van middelbare leeftijd, antropoloog aan de vrije universiteit van Amsterdam. Rechts van mij schuift een boom van een vent aan, een dertiger met kaalgeschoren hoofd; als hij zijn glas opheft zie ik op de binnenkant van zijn onderarm het embleem van de Commando’s getatoeëerd. Op tv is een donker meisje…

Een gedetineerde heeft het beter in de gevangenis dan een dementerende in het verpleeghuis.…

Misselijk ben ik. Midden in de nacht zoeken de resten van een te grote tros druiven in mijn maag naar een uitweg. Tevergeefs. In afwachting van iets minder turbulentie in mijn maag ga ik naar beneden en installeer mij voor de tv. Het nieuws op de publieke zender meldt dat de moeder van Laura niet blij is met het plan van haar puberdochter om als jongste…

We bouwen aan de geschiedenis van de toekomst. Dat is een zeer verantwoordelijke taak. Het bijzondere van de geschiedenis van de toekomst is, dat het nog te veranderen valt. We kunnen er nog wat van maken, maar we kunnen er ook een zeer sombere tijd van maken. We kunnen problemen creëren voor de mensen die de geschiedenis van de verdere toekomst gaan…

Handige stunt van een Nederlands omroepblad: verbeter het wereldrecord televisie kijken. Hoe is het mogelijk, zelf probeer ik wel eens een programma te vinden met een beetje inhoud. Maar zappend door een hoop rotzooi en ongein haak ik al snel vermoeid af. Ik heb gewoon geen geduld om lang naar het scherm te zitten staren. Een uur, hooguit anderhalf,…

Ik loop weer het pad door de Haagsche duinen naar Kijkduin. Dit keer is de temperatuur aangenaam zacht. De wind is verdwenen. De zee kabbelt rustig op de kant, het strandzand ligt er kalm bij, voorzover zand er kalm bij kan liggen. Het heeft de afgelopen dagen de woeste wind en de kolkende zee moeten verdragen en daar lijkt het nu van bij te komen.…

Kwetsbare mensen verdienen het niet om klappen op te vangen.…

We zijn op weg naar een stankvrije maatschappij. Rokers hebben we al geïsoleerd, nu zijn de zweters aan de beurt. In café's bleek de zweetlucht steeds penetranter te worden sinds het rookverbod. De eerste klagers doken al snel op. Een enkele kroegbaas dacht klanten terug te winnen door een rooklucht te verspreiden maar dat werd niks. Nu, in de zomer…

Louis XIV was een bergtop. De zonnekoning. Frankrijk was tijdens zijn regime op het hoogtepunt van de macht en toch lees ik in het boek van Graham Robb, de ontdekking van Frankrijk, hoe klein hij eigenlijk was. Op de kaart was zijn land zeker indrukwekkend, maar zijn macht reikte niet ver. Hoewel, ver voordat Louis aan de macht kwam {volgens het…

"Roepend in de woestijn", je lokte er vroeger niemand de tent mee uit. "Zand in de ogen strooien", eind jaren 30 kon je rustig gaan slapen. Ongelovig wrijf ik mijn ogen uit, overal zand en in mijn eigen land gestrand. De laagstaande zon verblindt, plots mag zomaar het leven geen feest meer zijn.…

Twee uitersten maakten deze week pijnlijk duidelijk wat er in veertig jaar tijd van de Amerikaanse maatschappij geworden is. Toen, op 15, 16 en 17 augustus 1969, keek de wereld naar Woodstock. De ultieme trip van andersdenkend, vooruitstrevend, vrijheids- en vredelievend Amerika. Wie er niet bij was bekeek het feest met gemengde gevoelens. Was je jong…

De gemene mens verschuilt zich achter religie, politiek, marktwerking en Bilderberg, deze mens kent z'n zwakke punten, graaft zich in en zet de hakken in het zand, verbergt zijn kinderen achter een mediacode. De geilheid van de macht doet gekke dingen met mensen, vernedert en vertrapt. Nederigheid zou de mens moeten sieren.....…

Toen de telefoon ging op de Spoedeisende Hulp nam ik de telefoon van de haak en ratelde het standaard zinnetje in de hoorn. De stem aan de andere kant van de lijn klonk jong, aarzelend en was slecht te verstaan door een brommend geluid op de achtergrond. Toen de betekenis van de vraag tot mij doordrong, stonden mijn zintuigen plotseling…