Alle inzendingen over maatschappij

Bij dieper onderzoek blijkt meestal achteraf dat de beoordeling van personen "op het eerste gezicht" minder gunstig uitvalt dan bij een werkelijk eerlijke beoordeling na langere tijd.…

Nederland gaat ten onder door inteelt.…

Wat voor ons gedaan wordt beschouwen wij meestal als venzelf-sprekend, wat wijzelf voor anderen moeten doen beschouwen we meer als een last.…

Wat blijft er over van "opbouwende kritiek", als je er eerst iemand mee "de grond in boort", en vervolgens alle aandacht op je eigen idee vestigt?…

Ik kan niet beoordelen of het verstandig is of oerdom wat ik doe. Het is mij overkomen, net zoals jouw wellicht ook van alles overkomt. Mijn hele leven heb ik netjes tussen de voorgeschreven krijtlijntjes gelopen. Maar die voorzichtige zekerheid ben ik kwijtgeraakt. Ik ben voor een jonge Roemeense vrouw gaan zorgen. Zij is ziek en heeft de intensieve…

Het vinden van de juiste oplossing is niet alleen afhankelijk van de verstandelijke mogelijkheden, maar dikwijls meer van de kénnis van het werkelijke probleem en het júíste inzicht op álle partijen.…

Weet u nog, het knipbrood of de krop, een zelf gesneden boterham, moeizaam met Blue Band besmeerd en belegd met suiker, soms met zure zult of boterhamworst uit blik. De terugblik lijkt broodnodig, men is zo ontevreden tegenwoordig.…

Of dat het vandaag aan de dag beter is dan vroeger daar heb ik zo mijn twijfels over. Dat het een weggooi-maatschappij geworden is, daar hoeven we geen seconde over te twijfelen. Nu mijn leven weer een beetje in orde is, spaar ik braaf om nieuwe dingen aan te schaffen. Zover als mijn budget het toelaat. Maar hoe meer nieuwe dingen ik aanschaf, hoe…

Dat de turner Yuri van Gelder geschorst wordt voor zijn sport en ontslagen voor zijn werk getuigt van een hoge mate van hypocrisie bij de bobo's. Als we alle Nederlanders die wel eens een genotmiddel gebruiken schorsen of ontslaan, kan de b.v. Nederland failliet verklaard worden.…

Er zijn twee groepen mensen. In de ene zitten de onaangepasten. Op hun afwijking is netjes een etiketje ‘diagnose X’ geplakt. De andere bestaat uit de aangepasten. Ze draaien mee in de maatschappij zonder dat iemand hun gekte in de gaten heeft.…

Ik maak mij ernstig zorgen om mijn zoon. Hij is pas vier, maar hij staat nu al in de Verwijsindex voor Risicojongeren. Het begon met die nepsigaretten. Waar hij ze vandaan haalde weet ik niet. Ik vermoed dat er een dealer op zijn school rondloopt. Hoe dan ook, in mijn huis geldt een algemeen rookverbod, dus ook voor nepsigaretten. Maar m'n zoon zet…

Zodra enkel féiten gaan tellen voor de beoordeling van het recht, is het een gegeven dat zelfs de meest rechte feiten verdraaid worden.…

Blanke Nederlanders zijn hypocriet! Ze hebben een hekel aan kleurlingen maar liggen zelf uren in de zon voor een mooi kleurtje.…

“Het lijkt wel alsof je al weer gegroeid bent”, zegt de oude vrouw tegen mij. We zwijgen een moment en kijken elkaar aan. Maakt ze een grapje of moet ik haar nu gaan zeggen dat het aan haar ligt? Of verwacht ze solidariteit, moet ik gaan zeggen dat ik ook al bijna aan de krimp ben? Maar ze zegt het zelf. “Tja, ik kan er nog steeds niet aan wennen…

Wanneer ik tijd heb probeer ik voor een groep Roemeense vrouwen en kinderen te zorgen. Die zijn in ons land hun geluk komen zoeken. Hoe hebben zij het kunnen bedenken. Wat ons land hen te bieden heeft is nog erger dan armoede en ellende. In het thuisland hadden ze niets, hier hebben ze nog minder dan niets. Geld om terug te gaan naar Roemenië is er…

De demonstrant is in Nederland steeds zeldzamer geworden. Vroeger, tot pak weg het einde van de vorige eeuw, zag je ‘m nog regelmatig in actie. Man, vrouw, alternatief of gewone werknemer, Binnenhof of daar buiten, het kon allemaal en overal. De demonstrant was tegen kernraketten, bezuinigingen op salarissen, de jacht op walvissen en noem maar op.…

Als er iets is in het leven wat zekerheid biedt, is het de strijd tegen honger, armoede en ellende. Ik zie mij nog lopen naar de kleuterschool met een papieren zak vol capsules die in de vorige eeuw de afsluiting vormden van melkflessen. Driftig verzameld door mijn moeder. ‘Voor de negerkindertjes in Afrika.’, stond er op de ton in de hal van de lagere…

Ze hebben allemaal gelogen, je ouders, de school, de politiek. Er is geen toekomst, je gaat dood, waar zou je je druk om maken ? Dat leuke meisje begeestert je alleen maar omdat er een chemische reactie op gang wordt gebracht, wat nou liefde. Bestaat helegaar niet, gewoon een kwestie van hormonen en feromonen, we neuken een eind weg en zadelen onze…

Echte vrienden hoef je niet te zoeken. Die kom je vanzelf tegen als je ze echt nodig hebt.…

Het belooft een zonnige dag te worden. Met de Mexicaanse griep in het vooruitzicht is dat een geruststellende gedachte. Er is een zweterige zomer in aantocht. Toch zal niet iedereen met klamme handen lopen. Zo zijn er zonnige tijden voor de farmaceutische industrie. Fabrikanten van Tamiflu en griepvaccins raken koortsig, maar niet van de griep.…

Ik heb het helemaal gehad, met alles en iedereen. Voor mij even niet meer die zoetzure bek van JP, flapdrol Jan M., weggeefminister Koenders, tante Rita meter-maid, zaadoog meneertje Pechtold, praat-schouwspelen, bekende medelanders die over elkaar rollen op TV met pakkende titels, rot op met je huis-tuin-keuken, met je kookprogramma's, met je 40 dagen…

Corina komt uit Roemenië. Ze is hier met haar man Victor het geluk komen zoeken. Dat haddden ze beter niet kunnen doen. Armoede en ellende is hun dagelijks lot geworden. Ze zijn nog zó jong. Hoe moet dit verder gaan? Zelfs voldoende geld om terug te gaan naar Roemenië is er niet. Op een avond ben ik in het 'slaaphuis'. En dan........ Ze schurkt…

We krijgen er alweer een canon bij, nu van kindertelevisieprogramma’s. Het is de zoveelste in een trieste, schijnbaar eindeloze traditie. Die begon aan het einde van de vorige eeuw. Toen moest ineens alles van de laatste honderd jaar gekozen worden. Auto, film, boek, groente, je kon het zo gek niet bedenken om de hersens van Nederlanders te laten kraken…

Dat doen mensen, stem verheffen om maar gelijk te krijgen, eigen ego zo strelen dat men denkt de waarheid in pacht te hebben. Gelijk reclame, herhaal de boodschap keer op keer, de volumeknop net iets verder opengedraaid. En dan komen er volgelingen, gelovigen, adepten. Zwakkelingen stellen zich op in rotten van vier, heffen de rechterarm en klossen…

Nog even naar de super voor een boodschap. De straatkrantverkoopster komt uit Roemenië. Ze staat op haar sokken in de hoek van de ingang van de supermarkt. ‘Waar zijn je schoenen?’, vraag ik in het Roemeens. ‘Gestolen door een collega’, krijg ik als antwoord. ‘Oh, da’s dan balen. Toch?’ Ze knikt bevestigend. Maar het zit voor het eerst die dag mee…

Verantwoordelijkheid voor vrede ligt niet in anonieme massale verantwoording voor het individu, maar in ieders individuele verantwoording voor het gedrag van de massa.…

Het is inmiddels al weer meer dan 4 jaar geleden dat ik, op het strand van het Griekse eiland Paros, de rust en orde ontdekte van de sterrenhemel. In Nederland zien we die amper maar daar, gevangen in het niets met enkel een kampvuur in de verte en het geruis van golven nabij, waren ze zo enorm helder. Ik kon me amper voorstellen dat er zoveel sterren…

Ik weet nog van vroeger, niet eens zo lang geleden, als de kou uit de lucht was en de eerste warme zonnestralen de mens verwenden, dan was het feest op straat en in het park. Meiskes in topjes, deernen kortgerokt of frivool gejurkt, levenslust spetterde je tegemoet. Uitdagend, innemend, je kop sloeg op hol en de zon verwarmde je hart. Die sfeer…

In de fietsenstalling van het station komen veelsoortige klanten. De beroepsreiziger natuurlijk, die herken je meteen. Meestal een man die geroutineerd naar zijn vaste stek loopt, z’n fiets ophaalt en z’n tas op altijd dezelfde manier vastmaakt. Gehaast lopen naar de uitgang, blik op oneindig, hooguit een vaag knikje naar de controleur van de fietsenstalling…

Half uurtje wandelen vanaf mijn afspraak naar huis, maar het plenst van de regen. Het is al laat en ik wil misschien nog naar het stembureau. Ik pak vandaag de bus. Die komt keurig op tijd en zit nog niet helemaal vol. Het kaartje is duur, maar ik kan zitten en blijf lekker droog. Een vrouw stapt als laatste in en ik bekijk haar met aandacht. Lang zwart…