'O, Vlinder, kom maar snel, want mijn potentie is weer helemaal terug en deze dames zijn er zeer tevreden over!', roept een euforische Henri. Vlinder rukt de kleren van haar lijf en zij gaat tussen Galina en Isolde liggen. Zij spreidt haar benen zo ver mogelijk en zij laat het allemaal lekker op haar af komen.…
En toen, tevreden en zacht, stil blijmoedig, als zijn aard was, trots nerveuze aanleg en periodieke buien van melancholie, wandelde hij kalm - hij had de tijd - naar het Operagebouw.…
Zij: Ik ben zeer tevreden.
Hij: Dat geloof ik graag.
Zij: Je renommeert.
Hij: Voor de tweede maal.
Zij: Daar is een auto. Attention. Laat ons bijzijde gaan.
Hij: Heb je me iets te zeggen.
Zij: Waarom heb je me vroeger.
Hij: Wat wil je.
Zij: Ja. Waarom.
Hij: De omstandigheid dat wij beiden van omstandigheden afhingen.…
Namen van ophef en grootspraak, als: Schoonoord, Welgelegen, Bloemhof, Vreugderijk; namen van tevredenheid en berusting, als: Mijn genoegen, Weltevreden, Buitenrust; naïeve namen, als: Nooit Gedacht, Klein maar Rein, Hierna beter; maar ook een aantal geografische, als: Nabij, Bijstad, Zuiderhof; en optische als: Vaartzicht, Weizicht, Landzicht, Veezicht…
Ze lijkt zelf ook erg tevreden. Dan komt Clou binnen. Hij heeft een pet op zijn hoofd en trekt net zijn jas aan. Hij werpt een blik op mamma en ik vraag me af wat hij denkt. Hij zegt: “Je ziet er goed uit, ma.” Ze glimlacht flauwtjes naar hem en kijkt hem na als hij de achterdeur uitloopt. “Dat meende hij niet, hé?” vraagt ze me.…