Wij gingen altijd samen bridgen, wij, Bert, Peter, Karel en ik.
Dorpsgenoten van lang geleden. Stadsmensen nu. Maar onze vriendschap was nooit verloren gegaan, in welke stad wij via onze banen ook terecht kwamen.
Jong waren we allang niet meer, maar zo voelden wij ons wel als we samen waren; de bridgewedstrijden bij Bert thuis, lachbuien en vriendschap…
De vuurzee deint naar de zomen van de stad, het schoolplein is ontruimd. Brandweermannen houden de rubberslang in toom. De schroef van het blusvliegtuig snort boven het laaiend dak, het knetterend woud. De wind en de droogte klinken op hun zege. De dreiging drijft over, als een lome sluier. De zon bloedt achter een rookgordijn. Het sneeuwt asvlokken…
Je hebt de hele dag al vernietigende kritieken te slikken gekregen op een stukje tekst, waarvan jij dacht, dat het best wel knap in elkaar zat. Je allerlaatste gedicht werd amper bekeken, de grond ingeboord en daar heb je het dan. De twijfel slaat toe.
‘Schrijf ik dan zo slecht, is het allemaal nog wel de moeite waard, voor wie of wat zou ik er nog…
"Hallo, ik ben Hans..."
"...Ik ben Els van Halsteren de Blaauw..."
"Zullen we gaan zitten?..."
"O.k."
"Je ziet er leuk uit..."
"Dank je, jij ook wel..."
"Wat ga jij bestellen...?"
"Ik weet niet....".
"De ikan pedis schijnt hier heel lekker te zijn"
"Wat is dat dan?..."
"Makreel, wel pittig..."
"Ik houd niet van vis,…
925
Bezig met laden