Dagcolumns over emoties

==================== Ik gooi elke dag iets weg, zodat er meer lucht in mijn huis, meer lucht in mijn hoofd, meer lucht in mijn leven komt. De ene dag een oud prentenboek over olifantjes die in een flat wonen. De volgende dag een geroeste kruk, een kinderfiets zonder trappers, een cursus zeezeilen, nog in vers cellofaan. Lege potjes, volle potjes…

Donderdag is een spannende dag voor mij. Spannend? Ga ik naar Oekraïne? Ga ik naar Moskou om daar te demonstreren? Bel ik bij Putin aan om hem duidelijk te maken dat hij het internationaal recht aan het schenden is of ga ik de oorlog in Jemen eigenhandig beëindigen? Nee. Niets van dat al en lang zo spannend niet. Donderdag ga ik een boek geven…

Vrijwel niemand ontkomt er aan. Vlinders in je buik, highschool-crush, young and foolish, prille teenager-verliefdheden, ze blijven rondwaren. They call it puppy love, zingt Paul Anka met pathos. Hij beklaagt zich: zo’n eerste verliefdheid is niet zo onnozel als het lijkt. Rita, zo heette het meisje waarvan ik de kriebels had. Kortgeknipt zwart…

Vorige week had ik u een voorbeeld beloofd. Een voorbeeld van hoe je bij een contrastmoment (= gebeurtenis die je met ongenoegen vervult) van koers kunt veranderen door een ander perspectief in te nemen. Als dat lukt, gaat het pakket onbehagen dat met het contrastmoment verbonden was, aan je voorbij. (Voor de goede orde, ik ben nog steeds aan het…

In de afgelopen week heb ik een paar keer moeten sneeuwruimen: voor het pad naar de straat en voor de auto. En ik dacht aan de bewoners van de Alpengebieden. Voor die mensen is dat dagelijkse kost deze winter. Sneeuwval betekent een flinke inspanning. ‘s Avonds bij het weerbericht liet een foto genomen vanuit de lucht zien hoe mooi een landschap onder…

“De wereld is een spiegel.” Als je die zin in het Nederlands of Engels googelt, kom je uit op een verzameling sites en blogs die elk op eigen wijze uitlegt hoe dat precies zit. En dat is wel handig. Ik weet namelijk nog goed dat toen ik die gedachte dat de wereld de inhoud van je geest spiegelt voor het eerst tegenkwam, ik heel hard dacht: Hoezo een…

Je leven varen op je gevoel is even eenvoudig als complex. Ik realiseerde me de afgelopen week hoezeer gevoel je kan beïnvloeden. Natuurlijk, ik kan muurtjes bouwen en bewaking inhuren om mezelf te beschermen. Maar de balans tussen gesloten en open zijn past niet bij mij. De controlerende functie is ergens over boord gegaan en wat over blijft is 'openheid…

'Het is 110 kilometer maar je komt wel vijf kilo aan'. In het wandelpeloton hoorden we vaak over dat lopende buffet daar in de polder. Dat deze tocht een begrip is, wil iets zeggen, wandelaars kunnen evenementen maken en breken. Na de honderd, vorig jaar in België, zijn mijn maatje en ik er klaar voor. Denken we. De stap naar een nieuwe subcultuur…

Ik mag graag filosofisch uit de hoek komen. Maar vandaag vier ik het realisme. Het is naar mijn idee de basis om bijvoorbeeld euforie of absurditeit te beleven. Zonder realistisch besef kunnen we die andere emoties en gebeurtenissen in het leven niet ervaren, zoals die kunnen zijn. Realisme dus. Ik heb mezelf aangeleerd om realisme in de alledaagse…

In het dorp is een markante persoonlijkheid heengegaan. Tussen twee bekenden met wie ik jaren hetzelfde pad liep, struin ik naar een lege kerkbank ergens achterin. De kerk hagelt vol. Mensen moeten staan. Deze avond krijgt het Huis van God ouderwets kippenvel om zoveel publiek. Het is dubbel. Prachtig en wrang. Ik ontwaar mijn oom van tachtig in het…

Lees een berichtje van mijn vriendin: 'Heb zojuist rozen geschikt in een vaas, als je van dichtbij kijkt, zie je in het midden drie harten'. Kippenvel staat op mijn rug. Heb zojuist de sleutel gekregen van het huisje waar ik ga verblijven. Een sleutelhanger met daarop drie harten omgeven door roosjes. School is uit. Van verre komen er honderdvijftig…

Er ligt een wereld van verschil tussen hemel en aarde bewegen, de woorden in allerijl. Misschien wel om op de hoogte te blijven van wat er zich afspeelt binnen de benauwde kom...is het daarom, lieve kippige liplezer, dan ook een mooie gelegenheid die zich voordoet, als geen ander. Van ophouden weten of laten we soms te weinig door schemeren? Dan is…

Zo moeilijk is het nou ook weer niet hoor. Om te beginnen al niets te zoeken hier en vluchten, dat kan echt niet meer...de man komt uit Benin. Maar wel binnen afzienbare tijd al een bekende bij de politie, wegens mishandeling. Verbijsterend, niet waar? Van akte, zo was getekend. Als notoire leugenaar weliswaar, maar dat mocht de pret niet drukken.…

We tellen van alles in Amsterdam en constant nog wel: schilderijen van Van Gogh 207 inwoners Metropool Amsterdam 2.332.773 16e, 17e-, 18e-eeuwse huizen en gebouwen 8.863 windmolens 8 hotelbedden 54.857 winkels 6.073 schilderijen van Rembrandt 22 historische kerkorgels 42 ingeschrevenen UVA 31.123 burgemeesters, Koninklijk Paleis en Nachtwacht…

Even aan mijn moeder vragen...nee, dat kan echt niet meer. En serieus, daar hád zij ook niets mee. Dan mag zij niet goed geweten hebben wat ze in Godsnaam met mij aan moest, er is niemand met wie je zo kon lachen als met haar. Niemand die zo haar best deed, op haar manier dan. De tijd die ze voor mij nam, dat zie je tegenwoordig niet meer. Overstelpt…

Iedereen heeft wel eens trek in appelsap. Meestal komt er dan een pak uit de supermarkt te voorschijn. U kent ze allemaal, vrolijke appels staan op de zijkant in veel kleuren afgebeeld, om ons maar te overtuigen om appelsap te kopen. Appelsap is niet de meest verkochte drank denk ik. Als ik bij de kassa weleens om me heen kijk, zie ik meestal andere…

Het uiterlijk onbelangrijk? Maak dat mijn neus maar wijs. Duizenden spiegels later barst ik maar weer eens in lachen uit, er groeiende van bewust dat het tussen de oren zit. Punt is dat het zelfbeeld er nooit heelhuids vanaf gekomen is en het blijft een gok...nog kleiner, dan houd ik geen mond meer over. Niet dat je leven nou van uiterlijkheden afhangt…

Wie ernaar zoekt heet verdacht. Misschien typisch calvinistisch. Afdwingen kan immers niet. Menigeen kan het zelfs niet bedenken zonder gelijkwaardige tegenhanger. Zijn we onder druk kansrijker? Moet je er beginner voor blijven? Maar ook dan zal het niet beklijven. Moet je er soms dom voor zijn? Het heet middel om wel te varen. Curieuze uitwaaiering…

Ze onthouden wat je ze belooft, maar om een beker vast te houden, glijdt langs ze heen. Een complexe wereld en tegelijk zo simpel dat ik mij erin thuis voel. Hier is geen ruimte voor verwachtingen; denk maar niet dat je morgen weer net zo ontroerend begroet wordt als vandaag en wat nou helpen...deze dame doet het zelf wel. Dan kijkt ze je nog net…

Ik haat angsten. Er zijn dagen dat ik mijn bed niet uit durf uit schrik voor mijn angsten. Het begint al als de wekker afloopt, om acht uur, met mijn octofobie. Angst voor het getal 8. Ik krijg geen hoogte van het getal 8. Ik weet niet waar het begint en waar het stopt. Overal en nergens. Het doet mij denken aan mijn angst voor oneindigheid. Ik mag…

Tussen wolken van nattigheid, glijdt de zomer steels over de rand in bewust zijn van niets aan de hand. Zelfs de sfeer is ontdaan van alle franje, met de grond gelijk maakt dat je er mee weg komt ook, bijna alsof iets knapt welhaast… je maar niet, ik ben nergens meer kapot van. Hij weet het pijnlijk duidelijk gemaakt, achter in de namiddag gefrommeld…

Amsterdam baalt ontiegelijk maar huilt niet. Althans niet openlijk. Het lijkt wel op afspraak. Maar het past niet bij deze expressieve stad. Waar geen hart als moordkuil pleegt te worden gekoesterd. Is het een soort cordon sanitaire misschien? Of toch een afgedwongen zwijgen? Omerta? Peter R de Vries zei deze week dat nooit als hij in zijn praktijk…

Hoe onmetelijk lijden de Oranjes nu. De schok, de martelende onzekerheid, het sprankje hoop. Zoals - hetgeen psycholoog Henk Eilander zojuist bij P&W benadrukte - ook andere families onvoorbereid in vergelijkbare omstandigheden komen. Maar Johan Friso zo plotseling onttrokken moet worden gedeeld. Hoe wenselijk is onze gevoelsmatige betrokkenheid?…

Chipkaarten die op hol slaan. Zorgverzekeraars die het vertikken je in te schrijven. Callcenters die je van het kastje naar de muur sturen nadat je eerst een voorkeuzemenu van 1 tot en met 9 doorliep. Agenten die je bekeuren omdat je een pakje boter van de stoep opraapt en in een afvalbak werpt. Service is uit. Niet zeuren moeten we. En betalen, vooral…

‘He pap, ik dacht dat je al in bed lag.’ Mijn zoon komt via de achterpoort thuis. In zijn toon klinkt verbazing door. Het is middernacht. Ik zit in mijn ondergoed buiten die dag geoogste tuinbonen te doppen. Van binnen klinkt muziek; Tom Waits die een rustig bluesje zingt. In de tijd dat hij nog jong was, maar meer klonk als een oude man. Het is nog…

Het Parool kopte gister op de voorpagina ‘Hofnarretje gaat weer swingen’. Ik lees dat op een Haags terras gezeten van de krant van een dame tegenover me. Er staat een besnord gezicht naast dat ik associeer met een Engelse komediant, en ‘nieuwe directeur’ in kleiner dunne letter gearceerd boven. Ik schrik - in de stad waar ze gek op kranten het liefst…

Wat is geluk, vraag ik me af, terwijl ik voor mij uit zit te staren. Al sla je mij dood, ik weet het niet. Geen zorgen hebben, misschien. Maar dat bestaat niet, geen zorgen hebben. Geluk is dus iets tijdelijks: het even hebben van geen zorgen. Daar moet je het mee doen. Sorry. Terwijl ik mij een ongeluk denk over wat geluk is, erger ik mij aan de…

Iemand die van zijn hart geen moordkuil maakte was Dolf Brouwers. Sjefke van Oekel blonk naast schone zang vooral uit in geschoolde huilpartijen. Waar kan dat anders dan in onze enige echte huilstad Den Haag. Met nu een heus huilfestival! Zie link onder. Opzouten hield Dolf voor krankjorum ongezond. Dat inzicht werd en wordt in onze regeringsstad breed…

“We doen een voorstellingsrondje,” zei hij. “Dat praat een stuk makkelijker. Ik ben Henk en ik ben blij dat jullie hier aanwezig zijn. Dat betekent nieuw bloed. Begin dus maar bij je bloedgroep zou ik zeggen,”; hij lachte hard om zijn eigen grap. Dat moet van de zenuwen zijn, dacht ik. Ik keek om me heen. Niemand lachte. Er was er één die grijnsde…

Dit is geen reclame. Ik moet het gewoon even kwijt. Er bestaat een Boek met alle Antwoorden. En het werkt. Ik heb het geprobeerd. Niet om te testen of het Boek zijn titel waard is, of om de werking ervan te achterhalen, ik heb het geprobeerd omdat ik echt een vraag had waar ik antwoord op wilde. Ik liep al dagen rond met de vraag of degene die me…