Alle inzendingen over ‘t

't Zijn is verworden tot ik ben of ik was 't Verdriet is verworden tot slikken en 'n traan 't Accepteren is verworden tot 'n leegte niet te vullen Toekomst is verworden tot verwachting en hopen ...…

't Is de lucht achter Oethoezen 't Is 't torentje van Spiek 't Is de weg van Lains noar Klooster En deur Westpolder langs de diek…

Vakantie is zich moe maken op eigen kosten.…

'k Ben tegenwoordig overrompeld van menig kruis en hertverdriet, en ‘t geen mij in de ellende dompelt, is dat niet één mijn kruisen ziet. Ik ga mijn vrienden al te rade die ik nog peize vriend te zijn, en ‘k vinde niet dan ongenade, dan hertverdriet, dan hertepijn.…

Droom voorbij jij vervaagt tot een schim in de verte Langzaam ontwakend een glimlach in m'n hart 'n herinnering Geleefd en gevoeld in woord en gebaar Gezien en geroken jouw huid jouw haar Jouw liefde bracht geluk verdriet en pijn 't Afscheid heftig intens maar volmaakt Jij, alleen jij bent degene die ook m'…

't Kind onwetend zuiver spontaan 't Meisje hopen en geloven nog onbevangen De vrouw bereid tot geven en ontvangen 't Leven eenmaal gegeven geen weg terug ...…

vertonen tonen Geslaakte kreten stilte verstomd 't einde ... zuchtend verzuchten…

't Spel wat óver is, is voorbij, je kunt 't ook óverspel noemen. 't Spel gespeeld door jou en hem, verdriet over liefde, die niet mag. 'k Had zo graag, 'k zou zo graag, ach, 't mag gewoon niet! 'k Zeg je maar één ding, je moet het met rúst laten. Een héél gezin gaat naar de knoppen, omdat jij en hij verliefd zijn!…

ik blaas de kaars uit weg alle schijn van de dag even rust de nacht is mij lief de aarde draait wel door om licht en donker de mens ook om zichzelf ik blaas de kaars uit even weg van alle schijn…

ik ben jouw rots in de branding zeg jij zo vaak maar bij wie kan ik schuilen bij wie kan ik huilen als een kind dat het volwassen zijn soms zo moeilijk vindt en toch ik ben jouw rots in de branding je fluistert en je droogt mijn tranen…

't Is kil in mij warmte verdwenen Ik ril en zoek wat zal ik vinden ? 't Is koud in mij woorden zijn weg Een angst sluipt naderbij wat zoek ik? 't Is warm in mij de kilte verdwenen Woorden komen terug heb ik het gevonden?…

de afspraak had, dus zo kan ’t ook.…

Sinds jaar en dag proberen gemeenten zich te profileren met de meest uiteenlopen motto’s. Soms zitten ze er op de afdeling Communicatie dagenlang op te zweten. Nu wordt algemeen aangenomen dat ambtenaren niet de meest creatieve mensen zijn op dit westelijk halfrond. Dat nu, zo kan ik uit eigen waarneming vaststellen, is niet waar. In de ambtenarij is…

Na alle dichters en dichteressen, die ik heb gelezen, blijft Jotie T'Hooft me toch het meeste intrigeren. Waarom? Misschien wel omdat hij maatschappelijk gezien geen zoden aan de dijk zette, maar constant op zijn bek viel.…

Wat leek de dag oneindig lang te duren Het leven kreeg per uur steeds minder zin Want heus, je ziet er haast geen gat meer in Wanneer minuten voelen gaan als uren ´n Zwarte dag, ja, maar goddank voor mij Is nu die rustdag in de Tour voorbij…

je spin een website geven…

't Verstand komt niet vóór de jaren. De liefde? Wat vuur en wat rook! Ach! wisten 't de vliegende gaaien, ze werden 't vrij leven niet moe. Ik zitte mijn schoentje te naaien, en trekke mijn draadje toe. Hoe groeide uit dat lustige Grietje die knorrige, dolle katijf? Een lief als een hemelbietje, en nu zo een duivelig wijf!…

Het is niet verwonderlijk dat de meeste studenten niets weten, niets leren, niets presteren, niets kunnen; sociaal gedrag verstikt alles.…

Geluk is wat je er op een bepaald moment onder verstaat. Net als kunst: wat de gek er voor geeft.…

Liever mijn huis in brand dan de deur op slot.…

en 't wintert.…

nog Betrekkelijk jong Leven Soit Mijn grens werd mijn leven dat in Waarde op de Beurs van 't Leven enkele Procentpunten is gedaald, maar de Schaal is zoek…

Van deze twee braaf-burgerlijke, zoetsappige, oersaaie, om niet te zeggen walgelijke dichteressen maak ik de sprong naar de op 9 mei 1956 in Oudenaarde geboren rasechte dichter Jotie (Johan Geeraard Adriaan) T'Hooft, die uiterst rebels te werk ging, zowel in zijn leven als in zijn werk.…

(voor Jotie T'Hooft (1956 - 1977)) Nu de droombeelden uit het schedelhoofd en jouw decadente, aristocratische, liederlijke junkiebestaan vrij spel hebben, vraagt de bezonkenheid om frisse monsters van het punkresidu van de snelgepende letters in een heftige roes van kwaadaardige handlangers van de door heerszuchtige mensen gecreëerde afstootplaneet…

Lees dus gerust 'Een T'Hooft gaat zijn eigen, eenzame weg.'. 21.…

(voor Jotie T'Hooft (1956 - 1977)) De Belgische dichter Jotie T'Hooft had een intens sombere kijk op het dagelijkse leven in o.a. Oudenaarde, Gent, Brussel en Brugge. Hij is geboren als Johan Geeraard Adriaan T'Hooft op 9 mei 1956 in Bevere, gemeente Oudenaarde. Om precies te zijn in kamer 27 van het Sint-Elizabethhospitaal.…

Ik was een stil en eenzaam kind, Eenzaam als geen - Gij zong voorbij als een stem in de wind: Nu ben ik alleen, alleen. Gij streek voorbij als een schone schijn - Vanwaar? Waarheen? Wat kan ik zonder u beter zijn Dan alleen, alleen? Alleen met de zee die ebt en vloedt Op haar gezetten tijd, Met de maan die krimpt, met de zon die gloedt…

Wetenschappers die overal leren dat evolutie een feit is, zijn grote oplichters, en het verhaal dat ze vertellen is misschien het grootste bedrog ooit. Bij het uitleggen van evolutie hebben we geen enkel benul van de feiten.…

een keuken met lucifersstokjes belegd en zelfs met een mooi motiefje erin verwerkt. een aardbewoner die een pak koffiemelk puur achterover slaat. iemand die al z'n pakjes shag bewaart. iemand die het zonnestelsel op kleine schaal op z'n slaapkamer kan laten ronddraaien.…

hebt achtergelaten, hoe is ’t daar…?…