Alle inzendingen over Brief uit den vreemd

Brief uit den vreemde Ik woon hier in een stad zonder water, de bron is besmet. Stad van zand, zonder herinnering, niets dan zand. Woestijn zonder weg, en boven de ruïnes wijkt de hemel. Stinkende stad, strontstad! De kadavers rotten weg op straat! Ik ben verwikkeld in een vreemde, verre onderneming. Ik handel in het ongekende...…

Karsten Klein, wethouder Jeugd, Welzijn en Sport te Den Haag, ziet wel iets in mijn werk- en levenservaring. Den Haag is op zoek naar vrijwilligers, aldus een door deze wethouder ondertekende brief. Vreemd, toen ik op zoek was naar werk vielen dergelijke kwalifikaties mij nooit ten deel. Karsten kan barsten, arrogante zak hooi.…

bevolking van het mooie ’s-Gravenhage mijn toekomstplannen vonden geen gehoor maar desondanks zet ik ze naarstig door want anders heeft uw stad geen kans van slagen jawel, we moeten aan wat bosjes zagen wat boompjes rooien voor een mooi kantoor de duinen ... ach ... wat stellen die nou voor gelooft u mij, u heeft straks niks te klagen mijn…

Veel post versturen heeft ook zijn bezwaren, Want als je dikwijls aan de zegels likt Wordt je gestalte lelijk aangedikt, Iets wat ik aan den lijve heb ervaren. Nu ben ik anorexiapatiënt. Ik braak na elke brief die ik verzend.…

een brief? een routebeschrijving naar Den Haag? een gedicht voor mijn lief? een mop die ik niet wil vergeten? een boodschappenlijstje? drie bier, een cola en iets om te eten? een kinderwijsje? een versje in een poëziealbum? een telefoonnummer op mijn hand? een formule voor het universum? vakantiegroeten uit Friesland?…

Immers, de reden om níet in het leger te willen lijkt mij voor de hand liggen, ik hoef niet naar den vreemde om daar vreemde mannetjes en vrouwtjes af te schieten.…

Dit was een vreemde zet van Yuriy. Hij besloot een kort antwoord te sturen. “Hoi Yuriy, heb je mijn vorige brief niet gehad? Wat stond er in die aangetekende brief? Bjarne Gosse” Nu was het afwachten wat er zou gebeuren.…

Ze schreef er over in haar brief.…

Het was een brief van Lalaki Intumwa. Een gevoelige intelligente brief, dat was op zich geen bezwaar, maar het vreemde was dat hij een gedeelte van de brief al eerder gestuurd had. Dat was vreemd. Was hij al vergeten dat hij dat had geschreven? Wilde hij nogmaals de nadruk leggen op de dood van zijn vader en de betekenis daarover voor hem?…

Het is mogelijk een druppel op een gloeiend hete plaat, maar hopelijk dringt er toch eindelijk iets door in de botte hoofden van de verantwoordelijke politici in Den Haag.…

God gaat de ene zondag naar de katholieke kerk en de andere zondag gaat Hij naar de protestantse kerk.…

Een politicus uit Den Haag drinkt zich vaak een stuk in z'n kraag, hij is een vreemde vent waar niemand echt aan went; maar toch mag iedereen hem graag.…

De wetenschapper als wereldvreemde nerd is het gevolg van een carrièrepad waarbij gezins- en sociaal leven opgeofferd moeten worden aan een nomadenbestaan als postdoc in den vreemde en waarvan het toekomstperspectief onzeker is.…

De man heeft geen tijd om een vrouw te begrijpen, zij moet zich openen als een bloem.…

Zomaar vanuit het niets Begon ze tegen me te praten. Ik dacht nog: Wat een gezellig mens Terwijl we daar zo zaten. Al redelijk op leeftijd Vertellend over haar zoon. Die een jaar terug overleed het was zo'n lief persoon. Ook ik vertelde van alles Over de dood van mijn beste vriend Tja het is treurig zei ze, Niemand die dat verdiend.…

Ben jij de gedachte die mij vraagt wat ik mezelf wens ? Ben jij het geluk dat ik ontdek met mijn schaduw ? Ben jij het wachten dat alles aangenaam maakt ? Of verlies ik wat ik niet meer kan geloven als elk kruis op een vraagteken lijkt dat jij weer betovert met een lach die ik eindeloos beminnen kan ?…

Zonder stoelen staan we vervreemd en kijken naar elkaar met de blik van vreemden die elkaar zoeken met verdwaalde herinneringen en veranderende woorden van geluk en eenzaamheid en wensen die op de lege tafels lijken waaraan we zonder dromen nu naar elkaar kijken.…

Ik zou zo graag vreemd willen gaan. Maar ja, ik heb geen relatie...…

Vreemd en onbegrijpelijk. Heengegaan. In het huwelijk van Ewoud en mij zijn kinderen ter wereld gekomen. Bij alle dankbaarheid vonden we het vreemd en onbegrijpelijk. ,,Hoe wonen dood en leven in elkaar", las ik eens.…

"ik ben ook maar een mens", zei de aap tijdens de vergadering "en ik ben ook maar een mens", zei de olifant in de kring "grr, ik ben ook maar een mens", gromde de leeuw, bijna met tegenzin "en de mens dan ?", vroeg nu de gier "tja", zuchtten ze allen, "dat is wel het vreemdste dier".…

En dan zie ik je glimlach en je ogen en dan weet ik dat je nog altijd een vreemde voor me bent.…

vreemde ogen spreken waarheid dwingen woordloos haar respect niets gelogen geven klaarheid worden niet boos onbedekt vreemde handen vormen zinnen dempen krachtig haar verdriet vragen branden diep van binnen ... maar de vreemde antwoordt niet…

oh, waarom beangstigen vreemde dingen ons thuis, onze gewoontes? hoe werken die temporele ster- allures, dat schrikbewind voor hen die als wij gelukkig willen zijn?…

Dat je tegen een vreemde Zo gemakkelijk gevoelens uit. Even is die vreemde dan een vreemde vriend. Terwijl een echte vriend het recht op die gevoelens Verdiend.…

Vreemde gevoelens Hebben we samen in kaart gebracht Verdriet en onzekerheden Hebben we altijd samen verzacht Na een tijd lang getwijfeld te hebben Aan elkaars loyaliteit Beschouw ik het achteraf Als een formaliteit Ik wist vanaf het begin Dat het goed zat Ik wist dat jij Mijn andere helft in je had Nu geniet ik elke dag Dat jij…

Dus zing ik 'Vreemden in de nacht', van een legende .. al bij zijn leven. En kijk .. buiten wordt het al licht.…

hallo vreemde wat doe je hier in ons land hallo vreemde voor wat vlucht jij in jouw land wat heb je verloren in jouw mooie land samen hand in hand lopen wij in ons vrije land…

het hete geel glooit afgrond oplichtend in het zwart schemer drukt de warmte dieper eenzaam in het hart tast met vingers naar het duister blinder dan de nacht pakt en zal niet kijken omdat zonlicht nooit de avond wacht morgen bloeit het rotten in het sterven van vandaag laat de uren gaan, lange dagen doden langzaamaan…

Het is een vreemd, beangstigend gevoel om slechts na een korte, maar diepgaande verkenning van en vereniging met het andere, dit in de kiem terug te vinden op de plek van waaruit je vertrok,.... alsof je je tijd hebt verknoeid.…

De rariteiten van de geest, ongedwongen door gedachten, onherkenbaar door het smachten… Als een brief die nooit meer leest…. Herkenbaar door het pure. Verkwanseld door mens en tijd.…