Alle inzendingen over De mecenas der Tacht

Willem Witsen studeerde op zijn zestiende aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten. Zijn ouders bezaten een landgoed, de Ewijckshoeve, tussen Bilthoven en Baarn. Hij tekende vooral graag met zwart krijt, zo portretteerde hij zeer treffend de diep-romantische dichter Willem Kloos. Ik mag mijzelf gelukkig prijzen dat ik dat kunstwerk en vele anderen…

Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten, met, aan mijn tafel, de twee-broederlijke gasten: Liefde die glimme-lacht en Troost die woordloos treurt, - zij zien mij beiden aan bij lange wissel-beurt aan 't laatste levens-maal dat wij gezaêm genieten en laten, uit de kelk van hunne handen, vlieten het welkom-water, dat het stof der reize…

Wat de rest van ons alleen onder de invloed van mescaline ziet, is de kunstenaar van nature in staat te allen tijde te zien. Zijn waarnemingsvermogen is niet begrensd tot wat biologisch of sociaal bruikbaar is. Een klein deel van de kennis die tot de Volledige Geest behoort sijpelt langs het reducerende ventiel van brein en ego in zijn bewustzijn. Het…

Wie a zegt, hoeft niet b te zeggen. Hij kan ook inzien dat a fout was.…

Het geloof in God is niets anders dan het geloof in de mens, in de oneindigheid en waarheid van zijn wezen, in zijn absolute vrijheid en onbegrensdheid.…

Op de wijze van: Indien het klagen kan, etc. Ai, schone dochter blond, die ’t hulsel en paruiken Des gouden dageraads verwelkt en verdooft*, Die de sneeuwwitte melk en leliën doen duiken* Van ’t zilverblanke vel van uw eerwaardig hoofd, O Margarieta schoon, o uitgelezen bloeme, Strooi uit uw braaf* verguld en lang gouddradig haar, Dat* de…

Somtijds tastten de ouderen nog wel eens in de duistere diepten van hun geheugen en trachtten uit te maken of in de eerste dagen van de Opstand, in de eerste tijd na de verdrijving van Jansen, de toestand beter of slechter dan nu was geweest.…

Ik kon de beklemmende gedachten van Ancel voelen tijdens het lezen van alweer een hoofdstuk, Ik vond het een boeiend verhaal: “De mecenas en de kunstverslaafde” geschreven door Karel Krampool. Ik begon te begrijpen waarom Emma Petronella zo gefascineerd was door deze schrijver.…

Oktober, sloper van mijn streven en mijn hopen, uw moker is van lood die weegt ter lome leên me en houdt mijn nek gestopen. Oktober; en uw aêm, mijn lammer lijf beslopen, Oktober, maakt mijne ogen groot. Van alle spel geweerd de blijde zomer-kieten, en te aller rust gekeerd; verlaten alle luste’ en die me zelf verlieten, Oktober, - als een…

Hoe die kleine spitse lijven Tuimelend stijgen, pijlsnel drijven, En in tomeloze drift, Tevens tekenaar en stift, Hun volkomen lijnen schrijven. Neen, ik ken geen groter weelde, Dan hun schijnbaar half gespeelde, Half in ernst bedreven vlucht Stil te volgen met de zucht, Dat mijn droom dit dartlen deelde. Dat mijn zwierende gedachte Zo…

De mens heeft twee benen en twee overtuigingen: een voor als het goed gaat en een voor als het slecht gaat. De laatste noemt men religie.…

Een Nederlander maalt evenveel om cultuur als een pissebed om zonlicht.…

De weg van het hart gaat door het hoofd. Ook de liefde maakt hierop geen uitzondering.…

De liefde, zegt men, leeft van honger, En sterft van etensovervloed.…

Jij was zijn mecenas. Jouw neef Robert schreef er de tekst bij. Jij was ook mecenas van de Ballets Russes. In 1909 financierde jij het Institut du Radium voor Marie Curie en jij financierde de natuurkundige/uitvinder Édouard Branly. Jouw man Henry overleed op 31 maart 1932. Jij overleed op 21 augustus 1952 in Lausanne.…

Waar ik bij de Belgen van hou is die verrukkelijke zin voor anarchie, die afkeer voor het instituut. Wat ik bij hen zo verafschuw is het feit dat de anarchie zelf een instituut wordt.…

Als de democratie videocratie wordt, wat voor zin heeft het dan nog verkiezingen te houden?…

Die ik het meeste heb liefgehad,- 't Was niet de slanke bruid, met wie 'k in 't zoeter leven Mocht dwalen op het duin en dromen in de dreven, Wier hand hand mij leidde op 't rozenpad; 't Was niet de jonge en teedre vrouw, Die, goede genius, mijn hart, mijn huis bewaakte, Die mij het leven, ach, zo licht en lieflijk maakte, Met al de rijkdom…

Het knaapje sluimert! maar de moeder aan zijn sponde Bespiedt de onvaste rust van ’t krank en lijdend kind; Ach, hoe dat hoofdje gloeit! ’t Is alles stil in ’t ronde, Doch in heur ziele niet, die vreest, zoveel zij mint. O God, waar hier op aard wel ’t innigst wordt gestreden?.... Aan ’t kinderziekbed, Heer! Daar buigt ook ’t twijflend…

Lente lacht in onze dalen! ’k Durf niet treden in mijn hof, Vol van geuren, kleuren, stralen, Zonder liedeke van lof. Met de takken, met de knoppen, Lopen al de meisjes uit, En de jonge boezems kloppen Voor de milde Lentebruid. Vreugde, liefde, trooste, zegen Brengt zij in haar bloemkorf mee, Al haar vrienden aêmt zij tegen…

Arm moedertje is zo allenig, Arm moedertje is zo bedroefd, De Vader, Die zij dankte, Heeft haar zo zwaar beproefd. Zij staart in ’t verlatene wiegje, Op ’t speelgoed nog zwervend in ’t rond; Daar ligt zijn popje; zij kust het Met bleekbestorven mond. Haar armen zijn ledig, zo ledig! Weg, al haar levenslust! Haar huis…

Waarom moet een meisje blozen Als zij 't woordje liefde hoort? Waarom moet zij kunstig veinzen Als de liefde haar bekoort? Is de liefde dan onedel? Is ze een grove, lage drift, Die de grote mens vernedert? Voor de wijsheid…

Een mens is de mens toch altijd nog liever dan een engel.…

De grootste straf voor mensen die zich niet met politiek bezig willen houden is dat ze geregeerd worden door mensen die zich voor politiek interesseren.…

Toen bliezen de poortwachters op gouden horens, buiten daar spartelde het licht op 't ijs, toen fonkelden de hoge bomentorens, blinkende sloeg de Oostenwind de zeis. Uw voeten schopten omhoog het witte sneeuwsel, uw ogen brandden de blauwe hemellucht, uw haren waren een goudgespannen weefsel, uw zwierende handen een roôvogelvlucht.…

Bijna al mijn vrienden zijn atheïst, en ik ook. Om een moralistisch wezen te zijn, heb ik geen hoogste, heilige scheidsrechter nodig.…

Als gij mij leest, dan moet gij mededichten, En algeheel in mijn gedicht opgaan, Het moet gelijken op een zelf-verrichten, Alsof niet ik, maar gij het had gedaan. Gij zult tevreden zijn, en ziet het aan, En blijdschap zal uw dichtend oog verlichten; - Het is een kleinigheid, een vers te dichten, Al lezende, is het in u ontstaan. Ik las het…

Ideeën komen voort uit iets dat groter is dan de persoonlijke mens. Niet wij zijn degene die hen maakt, maar wij worden door hen gemaakt.…

Wat verwoest vriendschap en liefde? Hebzucht bij prominenten, arrogantie bij wetenschappers, schaamteloosheid bij vrouwen en onwaarachtigheid bij mannen.…

De in de Tweede Kamer der Staten-Generaal dikwijls gehoorde aanspreektitel 'geachte afgevaardigde' is bij het huidige in Nederland vigerende politieke bestel een anachronistisch aandoende beleefdheidsfrase.…