Alle inzendingen over De reden lag dieper

Je lag uitgestrekt op je bed en je had een portret van Luis in je ene hand, waar ook zijn moeder op stond. Je onbeantwoorde liefde van hem brak voorgoed je hart, maar in wezen was je hart al in je vroege kindertijd gebroken, door het gemis van je echte ouders. De rest was een opeenstapeling van ellende, die je oertrauma weer openbrak.…

Onder de zeespiegel ligt het wiegend graf. Er hopen zich knoken op: de schedel van een waaghals het bekken van een wees de wervels van een wegpiraat. Boven de wolkensluiers In het trillend blauw Hoor ik de ijzervogel naderen landend met klapwielen een mensenlading in de buik. Geen schram Geen geknakte vleugel Geen brandend wrak Geen…

gravend heb ik lavend daar gevonden wat ik zocht in ’t verleden lag de reden van mijn tegenstroomse tocht kabbelend begreep ik pas dat ’t water wijzer was…

Ik heb van binnen vele lagen Die je niet zomaar dichtvouwt Ik stel geen pompeuze vragen Jouw verhaal laat mij soms koud Alleen Ik heb geen hart van steen Ik heb ook geen kop van hout Ik kijk altijd om me heen Aan eindes knoop ik een touw Alleen Alleen zijn in mijn diepste In de grond van mijn hart Daar wil ik zijn het…

Wist ik dat mijn liefde voor jou heel veel dieper zat. Dieper dan voor wie dan ook, die ik ooit heb gekend. Zo afhankelijk maar oh zo trouw, dat is wat je bent. Je trouwe hondenogen blauw van staar, maar als in het begin zo trouw. Dat is de reden waarom ik, zo zielsveel van je hou.…

laag voor laag zoek en graaf ik steeds dieper naar het breekbaar vermoeden van liefde van leven in aardse geborgenheid…

Dikke donkerheid en laag grijs Niet zoet, niet bitter Waar is de melancholie? De foltering van pijn? Het is het niets, dat brengt me van de wijs Altijd nacht en de maan mijn gezel Zonder lach, licht en vreugde Wie gelooft mij als ik dit vertel?…

schaduwen worden dieper langs de oevers van het meer ik vraag me af hoe je in open wonden eenzaamheid kan herkennen ik kan niet inademen en ademhalen vlaag na vlaag ik zal weer aan mijn eigen stem moeten wennen het water lijkt bijna zwart zo naakt…

Je daalt steeds dieper af. Er zijn gangen, grotten, hele lagen. Je ontdekt complete geologische tijdperken.…

Er is 1 reden om voor mij te zijn.…

Ik weef mijn draden op gevoel en spin intens verlangen in diepere lagen naar eenwording. Onzichtbare trilling meandert als ontwaakt en ik verblijf in zijn intieme fluistering.…

Inslagen scheuren het veilig gewaande fort en leggen een oude inhoud bloot van dieper dan diepe lagen, wat met beton gewapend was wankelt op het zwakke fundament…

Ik adem jouw glimlach dieper in leven laat stromen bedaren als lage rivier die ik veilig doorwaad naar de oever waar jij staat te wachten tot mijn starre lippen herleven…

Als je bij me binnenkomt dan ben je niet alleen ik zie het aan je ogen ik voel het om je heen en als je laag na laag onthult en open voor mij staat word jij, ben jij mijn prooi, een soepel beest dat gromt en kronkelt in de grond vol lust, zich dieper graaft ik dans hooghartig, neem je mee en breng je naar de rand ogen vol spiegels…

De wind vraagt het leven en de ogen zwijgen als de regen niet meer verandert in het onheil dat elke droom vernietigt die niet in nieuwe woorden wil veranderen…

Het beeld wordt gekneed in Liefde vervormd door verkrampte handen gesneden met het mes glijdt klei door vele lagen, dieper dan ooit raken kartels verstrengelde vingers in het zoeken naar elkaar daar waar woorden tekort schieten spreekt het lichaam nimmer gesproken taal…

ik groef in zand vond schelpen en wat waardeloze frutsels tot ik dieper stak en stootte op een eeuwenoud geknutsel ik schoonde laag na laag ontdekte kunst in het schrapen van de jaren jouw vormen kwamen bloot de zee kleurde je haren ik voelde hoe de tijd ontbond en las hoe jij me wilde sparen kuste zacht je zilte mond geen emotie…

Waar geloof kan verblinden, kan de rede zo vol van zichzelf zijn dat er geen ruimte meer over is voor de waarheid.…

Mocht Lazarus ooit gered zijn van de dood, het was heus maar voor even.…

Twee ogen die zich buigen en bogen over moraal, liefde en rede. Twee ogen die kijken met dieper weten. Omdat zij alles zien en niet zullen vergeten!…

Nee, redden kan ik je niet, je bent té ver heen, ik moet je laten gaan, maar écht achterlaten, dat lukt me dus nog niet, je blijft in m'n hoofd en in m'n gedachten, wat kan ik verder nog verwachten?…

De rede heeft altijd bestaan, maar niet altijd in een redelijke vorm.…

ook al is mijn nek gekroond met een hoofd het leidde niet tot zuivere rede de schepper had mij dat trouwens ook nooit beloofd Gode zij dank…

maar zal steeds dieper buigen voor de passie van het hart…

Nooit sprak er ergens Zo ver mij bekend, Dieper weemoed Uit een blaasinstrument. Het was waarlijk Om zich te verbazen, Zo naar stond die Man daar te blazen! Maar neen, verbazen Dat deden we ons niet; Want we kenden De reden van zijn verdriet.…

Diegenen die geen lering willen trekken uit het verleden zijn veroordeeld dit steeds weer te beleven.…

De lucht hing laag in geelgrauw vale broeiing; Het land lag stil, als voelde 't dat daarboven Wolken van strijd en onrust samenschoven, Vol weerlichtvlamverzet en toornegloeiing.…

Ik stond op, besloot filosoof te zijn met eindeloze reeksen vragen en in elk antwoord het venijn van onraakbare diepere lagen Gevangen in de grenzenloze revue op het kantelpunt tussen voorbij en nog te gaan .…

Ik droomde dat ik met haar in een duinpan lag en eerst haar handen begroef en toen haar voeten En toen ik haar geboeid en weerloos zag begroef ik ook mezelf om haar weer te ontmoeten De duinpan werd dieper dan de schoot der zee en het zand liep op tot hoge golven Ik dacht dat ze verdronk en ik dook mee en stervend hervond ik me diep ingedolven…

Mijn bloed, dat noodzakelijkerwijs toegevoerd wordt via de slagader die zich blauw-paars aftekent op de pols, bleek voldoende zuurstof te bevatten; voldoende om de longen, dieper in het lichaam gelegen, hiervan te voorzien.…