Alle inzendingen over Denken

Als een rivier zonder eind stroomt de massa door Met het hoofd naar beneden gaan we ervoor Veel te veel gepraat over nutteloze dingen We vergeten te leven, we denken in kringen We denken veel te veel, te moeilijk en te wenselijk We denken om te denken, misschien wel menselijk Ik neig vaak naar het onmenselijke, de zonnige kant Ik wil gewoon…

Als ik zo stilletjes zit te denken dan weet ik weer waarvoor ik alles deed ik heb voor vele dingen moeten vechten maar was niet de enige die leed. Vele mensen hebben me bijgestaan en voelden mijn verdriet en pijn zonder hulp en steun van hen zou ik nooit meer zo gelukkig geworden zijn.…

Zijn we in ons denken, handelen en doen niet TE ver doorgeschoten? Moeten we niet terug naar onze ROOTS? Waarom MEER produceren dan we nodig hebben? Waarom zijn we niet (lees NOOIT) tevreden met wat we hebben? Leven om te werken of werken om te leven? Ik kies voor het laatste.…

Hij liep me na, Bestuderend door een vergrootglas, commanderend waar ik bij sta, Totdat alle liefde van mij dood was, Geobesedeerd door de destructie, Nam hij me alles af, Door de jaren.. geen reductie, langzaam werd t erg donker.. waar ik mij begaf, Enkel door 't kijken en bestuderen, Door alles in mij te haten, En door al zijn controleren…

Gedachtenbeheersing is niet alleen het vermogen om de gedachten ergens bij te houden, maar ook het vermogen de gedachten ergens van af te houden.…

De gehele wetenschap is niets meer dan een verfijning van het dagelijkse denken…

Denken is zo buitengewoon vermoeiend, dat velen de voorkeur geven aan oordelen.…

Men maakt geen vijanden door wát men denkt, doch doordát men denkt.…

Dikwijls is niet alleen de wens de vader van de gedachte, maar alle gevoelens en denkgewoonten zijn de ouders der gedachten. Wanneer men enige levenservaring heeft, dan weet men hoe zelden iemand te overtuigen is door logische argumenten. Iets, wat in de ziel veel dieper ligt dan logische gezichtspunten, geeft de doorslag.…

Zeldzaam vindt ge wél verenigd Spreken, horen, denken, doen.…

gedachten en een droom beleef ik in wit-zwart en worden door verbeelding naar believen ingekleurd zilver blijkt soms chroom een einde soms een start en blijdschap wordt -maar al te vaak- door anderen betreurd het veel te groene gras bestaat meestal uit mos in welke tuin dan ook vooral die van mijn buren niets lijkt wat…

Bij nadere beschouwing zal echter blijken, dat dit zogenaamde 'praktische denken' dikwijls niets met denken te maken heeft, maar uit niet veel anders bestaat dan uit een verder zwoegen met overgeleverde opvattingen en aangeleerde denkgewoonten.…

Denken is neen zeggen.…

beetje bij beetje vervalen de dagen verkleuren mijn woorden verbleekt het gezicht verlies ik geheugen door veelvuldig schrapen vervliegt de herkenning in schemerend licht verzwak ik mijn geest door langdurig dwalen in wit zwarte dromen en beelden van toen herinner ik zinnen uit zwijgende talen weet ik te zeggen vergeet ik te doen…

"Als slapen ook denken is, dan ben ik geweldig,"…

Wat doet het ertoe wat ik van mijn dood denk? Zolang je erover denkt ben je het niet.…

Echte helden denken niet.…

Hoe meer ik nadenk, hoe meer ik denk: niet te veel nadenken.…

Goed kunnen schrijven is niet altijd gelijk aan goed kunnen denken!…

Omdat mensen zeggen wat zij niet denken, zijn zij het in discussies zo vaak oneens.…

En zo overdenk ik, dat het niet alleen hartstikke moeilijk is om je in te denken hoe het b.v. voelt als je ineens met één been door het leven moet of een arm moet missen?…

Denken vluchtig... Denken diep... Denken geloven... Denken hopen... Denken verwachten... Denken weten... Denken begrijpen... Wanneer is het eens stil in mij ...?…

JE KUNT HET ALS JE DENKT DAT JE HET KUNT…

Ik denk; dus ik ben er even niet.…

En natuurlijk willen zij niet denken; zij zijn immers voor het leven geschapen en niet voor het denken! Ja, en wie denkt, wie het denken tot hoofdzaak maakt, die kan het daarin weliswaar ver brengen maar hij heeft toch maar het land met het water verwisseld en eens zal hij verzuipen."…

Met een ruk tot stilstand komen Kijkend naar de wereld om je heen en beseffen dat je weer te snel ging voor iedereen…

Uitgekristalliseerde gedachten vinden ruimte en gebakken stenen dromen in woorden papieren krachten verharden nadat ze zijn verdwenen de vergeten uitwerking een keten onder dikke lagen ijdel massa overstroomt de oevers van het weten zoekt meer dan wolken, het licht en manna ik schop tegen muren ik wil breken door blinde obstakels te bevrijden…

‘t Verkleurde licht van sterren roept het universum te weerleggen het tegendeel is ook, beroept zich op zijn recht niet te ontzeggen gepatenteerde feiten nemen de eigen ruimte in, de stelling om stelling, houdbare systemen veroordelen een andre velling donkere materie blijft verhuld voor het oog maar is niet te negeren althans, het vreemde…

Het criterium is en blijft echter dat het spontane, het ‘dichtende’ denken door bewuster, rationeler, verificatiever denkdisciplines heen moet zijn gegaan wil het maximaal werken, of liever het denkend individu moet dit, waarna het eventueel de bewustere denktechnieken kan laten voor wat ze zijn en zich openstellen voor meer intuïtieve wijzen van denken…

Je moet juist de dingen doen waarvan je denkt dat je ze niet kunt.…