Alle inzendingen over Die Wand

Tevergeefs wachten blauwe klokken wat niet meer leeft zingt in het dode hout gevangen in een holle klank herinnering aan zomers zaad Achter een stenen grijze wand wacht men op handen vol regen op adem Achter een grijze stenen muur verrijzen nieuwe wanden van de lucht verwacht je het zachte zingen waarom de longen vragen Je daagt…

Open deur een lege kamer wanden grijs de vensters halfgesloten ik twijfel zonder woorden weet ik mij zonder gedachten ken mijn hoofd een lege kamer wanden grijs de vensters halfopen dan laat ik woorden in in volle zinnen laat ze lopen…

Hij zegt mij: koester deze cel, Houd van de glazen wanden, Zij beschermen u van een aardse hel, Hier in kwelling branden.…

De edelstenen aan de wanden van de vergaderzaal werden weggehaald en verkocht. Alle wanden waren eenvoudig zuiver wit. Alleen dat ene geliefde schilderij van de koning was er nog. Zodra er weer zitting werd gehouden in dat grote vertrek, had minister Poenders van geldzaken het woord.…

Er zijn net zo veel tekenen aan de hemel als aan de wand.…

SPIEGELTJE spiegeltje aan de wand, kijk eens naar mijn binnenkant.…

teken aan de wand onderdrukking drukt geweld spot verbroedert niet…

In een van deze winkels bevinden zich goed geproportioneerde etalagepoppen tegen een wand in een lange rij, gekleed in chique kostuums die geschikt zijn voor een huwelijksviering of ander feestelijk evenement.…

Jay's sensuele stoten wekten de sluimerende wanden van vlees, en vuurtongen lekten naar zijn harde beuken dat de kern van kwikzilver open spleet, waardoor een stroom van vuur in de aderen losbarstte. De brandende vloeistof van de extase wervelde wild rond en brak, maakte een rivier van trillingen los.…

Hun plekjes gevonden onzichtbaar aan de wand tonen ze geen wonden alleen hun scherpe kant. Dankbaar voor mijn zorgen stralen ze keer op keer gemeen groetend...tot morgen dan treffen wij ons weer.…

hij plakte watten tegen muur en tegen wand zij hebben oren *** nimmer heeft een muur één woord tot mij gesproken bang voor snelle sloop…

ik sta tussen verre groene wanden daarachter paarse golven ik hoor niets dan de wind fluisteren in de eeuwige bomen onder de wijde hemel duizend eeuwen geleden deden stormen en zand hier in ijzige koude een spel zwevend in ruimte en tijd voel ik de levenskracht ik ben deel van een grootse schepping…

"Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is het mooiste in het land ?" "Wat ben je toch een ei, waarom vraag je dat aan mij? Het beeld dat jij nu ziet, laat aan jou hoe jij geniet."…

Lang rolt, een bol van klank, de knal van 't schot, Bonzend van wand tot wand, 't gebergte rond: Het dier, door 't valsch onzichtbare gewond, Kruipt, om de rand, in scheef verlichte grot; En pijnlijk trekt hij met verbrijzeld bot, Hinkend, een smal rood streepje over de grond; Diep, ver van 't bosch, waar hij zijn voedsel vond, Daar gaat…

geen geluid op een paar oorsuizingen na die ik herken als achtergrondmuziek geen licht op een flakkerende vlam na die me boeit als een nerveus schimmenspel niks levend aan de wand op een spin na die jullie meedogenloos slijmerig samenspint…

in de stroming van mijn geest drijven kromgetrokken rijmen geel verkleurde woorden zinnen die verslijmen aan de wanden van mijn schedel plakken stroperig mijn gedachten ... ... ik ben er even tussenuit u moet een tijdje niets verwachten…

ik huiver mijn woorden de poolwind in een ijsbeer vangt ze, warmt ze ik huiver mijn woorden naar zwarte schimmen ze flakkeren tegen de wand het vuur brandt ik huiver mijn woorden naar een kaars de vlam verdeelt ze en heerst…

Die spiegel daar aan gene wand meldt zonneklaar elke dissonant, wie haar passeert blijft even staan soms gepikeerd soms ook voldaan, misschien een haar die men ontdekt een vast repertoir voor men vertrekt.…

de gladde wanden van de put verhinderen mij te klimmen en schimmen uit het verleden houden mijn voeten stevig vast de harde stemmen in mijn hoofd belemmeren mij te schreeuwen en eeuwen lijkt het geleden dat ik je naam hier heb gekrast…

Een spandoek is een teken aan de wand Zolang daarop de waarheid wordt gesproken, Maar Rita heeft het vuur niet aangestoken, Dus past haar geen verwijt van moord en brand. Nee, doe haar liever fijntjes uit de doeken Hoe zij moet omgaan met asielverzoeken.…

flauw kaarslicht tovert schemerdonker en silhouetten tegen de wand zwart contrasterend in alle facetten komen ze beeldend tot leven onder één vorm op het stenen doek aan de ene kant van het lege bed…

Zij maakt een half-artistieke/half-intellectuele indruk door de zelfvervaardigde "klassieke" beelden op sokkels her en der in het vertrek en door de wand met boeken in de werkkamer.…

Het morgenlicht valt boogvormig op de kale witte wanden. Enkele "gemondkapte" dames en heren wachten tot de longarts in de deuropening verschijnt en tot hun naam weerklinkt en zo kom ook ik aan de beurt: "Mevrouw Broeckx!".…

bloedkoralen letters uitgevlakt tegen de mozaïeken wanden door gesloten verten over rillingen in steen gaan diep uitgekerfde vingers ze krassen kringen van geween maar vinden slechts verdwijnen in die nacht toen ook de maan verscheen…

Sprankelend razende watervallen, rollende zomerballen, langs druipende wanden van geel. De zon is een zoete citroen, zoen, zoen! Onbedwingbaar druppelt het licht in gretige monden. Het is een sappige dag.…

Zilver vleugelend gevlieg zwerft door de graven van de levenden gewaarborgd door schaduw van zenuwslopend gesloop van de gedachtebeelden kronkelend kruipend door donkere hoeken en natte wanden van hersenwormsels die werelden vervormen tot illusie van geflipten…

- En elke wand, een klaagmuur, noodt tot stenen, waarvan hij is gemetseld - én tot wenen.…

fluitend tussen mijn tanden brand ik pijptabak tot rook ook uit de gaten van mijn neus blaas ik wolken met geur alcohol ontsmet het vlees en laat de keel branden ook de wanden van mijn neus waar ik dagelijks mee snuif…

Ik tast mijn weg langs glibberige wanden en struikel: tientallen dromen hebben hier hun kleine geraamtes achtergelaten. Ik ga door mijn knieën en leg ze in een schoenendoos voor later.…

Seraja jij bent- de zwarte vlinder ik het gele huis jij fladdert door mijn kamers Je zweeft Genoeglijk kijk ik naar jouw dansen je schaduw langs mijn wanden je ogen kijken naar de verf die langzaam bladdert ik leef…