Alle inzendingen over Doodsvallei tussen o

(voor Anny Ahlers (1907 - 1933)) Je bent geboren op 21 december 1907 in Hamburg. Op je vierde was je al danseres in een circus. Op je twaalfde zong je in de Opera van Wenen en op je veertiende in de Staatsopera in Berlijn. Op je zestiende zong je als Venus in 'Orpheus' in de Volksoper in Hamburg. Na een zangstudie zong je op je twintigste…

Ik heb gelachen, wijl ik niet wou schreien Toen mij de vriend mijns harten had verraden Ik stond alleen aan 't kruispunt onzer paden Hij ging, waar blijden zich ten feestdans reien Vaarwel den weg dien wij te zaam betraden Mijn gids verlaat mij in donkere doodsvalleien Waar zon noch bloem mijn blik met hoop wil vleien En 'k eenzaam…

Hijskranen, zand Een bord en muren Nieuwbouw Stegen, lanen Een kerk en klinkers Oud centrum Daartussen: ik Een huis en een tuin Overige…

Fietsen met z'n 3en naast elkaar is gevaarlijk dus moet verboden worden.…

Vlinders als Honderdduizend sterren Een kus trillend als De eerste winterse volle maan Seks als Verpletterend vuurwerk in de nacht Maar praten als in Oorverdovende stilte…

Draag me niet op handen maar Breek me, onvoorzichtig Spaar me niet mijn tranen Geef me mijn verdriet Streel me niet met handen Die gedrenkt zijn in geheim Zonder iets te zeggen Verscheur je telkens weer Mijn hart…

Tussen bloemen als van plastic en papier onder water bij regen word ik nog drijfnatter en kom ik als een natte dweil in het water zodat ik me nog meer een vis voel met sluierstaart onder de vissen. Ik zoek bij het duiken het gevoel op dat ik een beetje verdrink en toch wetende dat ik niet echt verdrink en dat maakt me zo gelukkig en weekhartig.…

In de eeuwen der eeuwen… besluit de Priester zijn gebed en hij zwaait met een kwast over de kist. In de eeuwen der eeuwen! God mag weten waarom zulke gebeden steevast worden afgesloten met zinnen als deze. Er lijkt geen logica in te zitten. Laat staan dat iemand mij kan uitleggen wat je je daar bij zou moeten voorstellen. Het is winderig op het…

O, opnieuw daar te zijn waar ik ooit in de nevelen, in de nevel van het jonge jongensjarenland. O op dat strand, aan dat randland tussen de onzichtbaar aanrollende golven en het onzichtbare land, daar ieveranst tussen Breskens en Cadzand. En dan dat monotone.…

Geboren onder de zon gaf jij mij de mooiste roos, ik bloeide zo uitbundig dat ik mijn twijfels overwon Slapend onder de nacht begreep ik het geurend beminnen, ik verdronk zo in jouw armen dat ik droomde diep van binnen Ontwakend onder de maan kwamen de sterren los van de hemel, jij dronk zo van mijn huid dat ik danste door jouw naam…

Ik voel me als een bakvis verliefd op 'n getrouwde man de mijne hoort en ziet niets zit met z'n neus in de boeken vergeten wat verliefdheid is. We treffen elkaar in de coulissen van ons beider leven het is gecompliceerd maar ik kan het genoegen van onze tête-à-têtes niet missen. Deze liefde geeft me energie houdt m'n huwelijk in stand…

rond weergekeerde hielen rimpelt het water wanneer ik de rust liefkoos van luie lentedagen en iedere gedachte die ik in mijn strandtas wil dragen langs voorbij zeilende woorden en kuierende lippen vangen schelpen het maanlicht die als mijn schaduw, zo traag dansen en draaien ik lees vogels en bloemen in duinzand en wolken pluk…

o droom, zelfs jij sprak mij ervan onstuimig in nacht en ontij woelde ik de droom, jij brenger van beelden van heden en verleden want was er geen pad in het duister tussen bomen in stilte slechts mijn angstig gefluister en twijfelende gang dwaalde er geen waanzin tussen het lover op zoek naar mijn adem in een krankzinnige dwang o droom…

Een gynaecoloog uit zuid Zweden was het zat, dat gepiel in die scheden. Coifferen, dát wou ie. En leren dat zou ie. Maar wat een gekut. Daar beneden!…

Met mijn houding van scepsis en `eerst zien en dan geloven´ val ik uiteindelijk altijd tussen wal en schip. Daarin berust ik al een lange tijd, zij het met onvrede en soms met tegenzin. Tot een volgende keer.…

Dit zweven Tussen dood en leven en deze pijn – O dat het nu genoeg mocht zijn.…

O kom, geduld, laat uw ogen genieten van het landschap dat zich uitspreidt tussen stations en oases; enkele reis hemel-op-aarde mensenrijk. Behoud, o woord, uw kracht als het water om uw voeten wast - het werk is aan de werkelijkheid, het leven neemt zichzelf ter harte.…

O nee, het heden is niet aan mij besteed en als het dat is, geef ik het meteen weer door. O nee, het verleden is mij geen enkele troost en als het dat wel is, verdriet het me zeer. O nee, de toekomst ligt niet aan mijn voeten en als zij er ligt, stopstamp ik haar de grond in.…

Ergens tussen nu en morgen ligt een hele donkere nacht. Waar misschien de maan zal schijnen en een mooie sterrenpracht. Het licht aan de hemel verschenen zal verlichten het pad dat we gaan. Waar we in het donker verdwijnen of even stil blijven staan.…

O liefde, er is geen hemel en er is geen aarde.…

'k Ben laf te moede .... o klaar in 't leven lezen, o nimmer zich met mannenkracht omgorden; o klaar besef van kunnen-zijn en toch-niet-wezen, van willen-zijn en toch-niet-willen-worden!…

“O” wat is het fijn, korenbloemer te zijn. Klaar voor elke storm, is hij of zij; "de Korenbloemer” moedig, sterk en enorm. Iedereen klaar voor de strijd, en in goede vorm. “O” wat is het fijn, korenbloemer te zijn.…

Zittend aan het water tussen het hoge riet werp ik traag m'n hengel dít is, waar ik van geniet. Kijk even naar de dobber er zwemt een eend voorbij ze snatert luid, pas op ik heb jonkies achter mij. Als 'n standbeeld staat 'n reiger dromend aan de overkant óf hij staat te wachten op zijn lief...heel elegant.…

M'n leven na 'n aneurysma tussen vrolijk en chagrijn maar mag blij zijn ***dat ik nog leef***…

met jou stijgen naar het dauw op onze lippen door het volle maanlicht heen ongetemd verlangen tussen roze dijen…

O, dat ik ooit nog eens een vers met o beginnen mocht, dat het dan ongezocht een ode werd waarin zeg maar een dode dichteres tot leven kwam ofwel een warm lief lijf tot marmer werd waardoor voor wie daarvoor gevoelig is een adem ging als was het leven nu voorgoed betrapt.…

O kon ik zijn in u, O kon ik maar zijn niets, Geheel in u, in u. Dat men mij zocht en niets Vond, maar een spoor, een iets Van mij, in u, in u.…

Een Irakees werd gedood, volgens de letter door dader, volgens de geest door soldaat, dus volgde vrijspraak. Een hoog van de toren blazende Wijkerslooth werd daar afgeblazen door opgefokte politici die de taal van de straat spraken, het volk opzettend tegen Openbaar Ministerie. Doodsbedreigingen per e-mail volgen, waarover schande gesproken…

'O, nee toch!', was mijn reactie. Wat heeft die oerlieve en hoogst heilige vrouw veel geleden en veel schoonheid gebracht! Als eeuwige geest blijft zij Godzijdank gewoon bij ons en blijft de Liefdesband intact. Zend haar alsjeblieft heel veel liefde!…

o Laat wat ons zo heeft bewogen, onschuldig nog, en ondoordacht, zacht tussen de laatste rozen, de vroege schemer van de nacht, weer open bloeien als weleer: van mond op mond die liefde teer.…