Alle inzendingen over GEVO

Ik dool in een labyrint hopend dat ik 'm vind... de uitgang van m'n huidig bestaan! Zal het wel of niet bestaan Misschien moet ik niet gaan zoeken, is het er altijd al geweest... dichterbij dan mijn genoegen... en heb ik het enkel maar gevreesd Toch loop ik onvervuld m'n leven door, zonder schuld…

Was alles maar voorbestemd Dat hoopte ik heel even Jij stond daar, een engel Weer terug in mijn leven Wat had ik je gemist al die jaren De vreemde woordjes die je zei De twinkeling in je ogen, je lach, je mooie zwarte haren Ja die gekke woordjes, dat blijft me altijd bij Bijna was ik vergeten hoe mooi je bent Je beeld vervaagde met de tijd…

Vlinders voel ik nu van binnen warme vlinders, niet meer koel. Dank je voor die mooie vlinders dank je voor de liefde die ik voel. Zonder jou kan ik niet leven zonder jou gaat alles mis. Want door jou heb ik geleerd wat echte liefde is. Wat ik denk en wat ik voel deel ik met iedereen. Maar het mooiste wat ik voel van binnen is voor…

de muur tussen mijn gevoel en verstand blijft statig overeind en wordt slechts met met splinters tegelijk afgebroken als de slag zal vallen komt misschien het antwoord uit…

op kerstavond is het mijmermoment gekomen de innerlijke rust waarborgt evenwicht in trage gedachten rijkdom van geest bepaalt wie je werkelijk bent op kerstavond is het inzicht groeiend dat begrippen als arm en rijk relatief onbruikbaar zijn verziekte verhoudingen een wig drijven politiek zelden boeit op kerstavond is een glas wijn het bloed…

Uitgegleden over je mooie woorden Zo vanzelfsprekend als een tweede natuur Op het moment gemeend die lieve beloftes Maar helaas ze bleken enkel van korte duur Een lange weg gegaan om mezelf aan jou te binden Een nog langere weg van je weer laten gaan Het maakt me ongekend leeg en verdrietig Geeft zoveel onrust in mijn bestaan………… Door…

Onder water grif ik je naam in de granieten bedding van mijn stroomgebied. Tussen de wieren van het verleden flitsen pijlsnelle vissen als messen voorbij. Alleen in de diepte mag ik je voortaan ontmoeten: mijn warme tegenstroom, mijn lief. Het staat vast dat je dood bent. Maar wat is dood? -------------------------------------…

Wervelwind in mijn hoofd Echo van het verleden Van zoveel moois beroofd Terug in de tijd gegleden Donkere wolken vullen mijn ziel Regenbuien veranderen in stromen Langs mijn kin zout als de zee Verdronken in vervlogen dromen…

Geen weg uit te zien Wijs mij dan naar het nergens Beter dan terug.…

Tranen blijven rollen over je mooie gezicht Een gelaat zo mooi als in het mooiste gedicht Dat gezicht moet traanloos zijn en zonder zorgen Misschien is dat wel je gezicht van morgen Vandaag is je mooie lach nog niet terug te vinden Omdat we ons nog te dichtbij het verlies bevinden Je gezicht blijft achter je handen verborgen Als je ze weghaalt…

mijn gedicht is een gebrek aan woorden gevoelens wroeten onderhuids in het rond ik heb de geest niet maar gevoel bekoort me vanaf van ochtend vroeg het is nu avondstond de klanken janken door mijn hoofd en ziel dat nu eindelijk eens het kwartje viel ik zit te piekeren tobben en te zweten ik had het allang en grondig moeten weten de horizon…

Moederschap maakt dik met mooie gevolgen.…

Op een andere avond gebeurde weer hetzelfde. Oma dobberde in het beekje op en neer. "Ha, ik kom in het zonlicht om de wijnstok. Beleef ik straks een verrassing?" Een tak vol druiven raakte het water, _ en hield de drijvende oma vast. De wijnstok sprak met een zware stem: "Oude dame, drinkt u maar met smaak van de wijn, die van mijn druiven komt…