Alle inzendingen over Het gemis van het

Gemis zonk als een nacht in mij. Verlangen gaat de hoop voorbij. Wat stelde het voor? Ach, veel bellen en praten, een lach en met veel schroom een kuise kus. Gemakkelijk te verwerken dus? Gemis zinkt als een nacht in mij. Verlangen gaat de hoop voorbij.…

een gevoel van leegte een gevoel van gemis het is niet grijpbaar er is niets mis een beetje onzeker een beetje verdriet het is even anders niemand die het ziet een gevoel van leegte afscheid nemen van een gevoel van gemis dus toch houden van een beetje onzeker straks weer voorbij niet meer alleen nee dan is het, wij…

simpel met een kopje thee Alles laten zien en veel vertellen Het gemis; je krijgt het er steeds moeilijker mee……..…

aan Niemand kan me nog vertellen wat er nu nog nodig is Ze kunnen het voor me spellen maar ik blijf achter met dat gemis…

niet meer aan Niemand kan me nog vertellen wat er nu nog nodig is Ze kunnen het voor me spellen maar ik blijf achter met dat gemis…

Hij kan het gemis zo mooi verwoorden, dat men er niets van wil missen.…

Ik kan zo toch niet verder Het gemis is veel te zwaar Hoe moet ik nu toch leven Vertelde jij mij dat maar Maar alles wat er nog is Is niets meer dan zwijgen Een afstand vreselijk groot Niet dichterbij te krijgen Wat moet ik nu zonder jou Heb er van alles aan gedaan Maar niets geeft nog mij rust Nu jij van mij bent weggegaan…..…

hoor het verlangen in je het gemis erbij ik pak het stil voor je in…

Een koude wind waait door mijn hart Een zee van tranen door mijn ogen Waarom is de waarheid zo hard Al mijn hoop in een klap vervlogen Het gemis steekt in mij Door scherven van verdriet, ze doen zeer Ik wou dat ze die woorden nooit zei Maar ze waren er: Hij is er niet meer....…

Je mag je reis in onbekendheid beginnen Mijn tranen van onmacht in dit gemis Je strijd is nu van jou alleen Vannacht vertrek je in je doodskleed heen Ik wil nog even van je genieten nu het nog kan Je ogen zoeken nog één keer mijn ogen Geruisloos sluit de dood je ogen in zwarte mist...…

Klussen met mijn vader Lekker zwoegen in de tuin Of gewoon iets samen slopen Weer een muur of pui in puin Samen met mijn ouwe Zonder praten heel veel doen Onbetaalbare momenten Meer dan goud of een miljoen Samen is nu over Wat er rest is zo'n gemis Eenzaam sjouwen in dit leven Omdat hij er niet meer is…

Buiten de verte Als van binnen Geen einde Of onbekend Het gemis Ik voel alles Alleen met Zoveel mensen…

Ik wil u schoon vergeven, Omdat ik in mijn groot gemis, U toch niet meer kan schenken Dan wat vergiffenis…

Ik mis je zo en mijn gemis is echt.…

zo ver weggestopt, in de kleur van mijn ogen je krijgt een plaatsje op de schouw, je wordt een foto, ik kan je niet meer horen elke dag sterf je nog steeds in mijn bijzijn, in elke stilte maak ik ruimte voor jouw herinnering, ik ben je verloren ik glijd af in een leegte en dreig te stikken in dat onbestemde, lege gevoel, een gemis…

Uit een gevoel van gemis dat op een of andere manier gekoppeld is met een geluid, een geur, een beeld.…

Altijd weer begroeten, Gedreven door verlangen en gemis. Tot aan het uur van 't eindelijk ontmoeten, Waaruit geen scheiden is.…

Gemis. Tranen. Dozen inpakken. Gemis. Spullen weggooien. Nog meer zuipen. Leegte. Gemis. In de keuken zie ik dat de fles leeg is. De beelden in mijn hoofd vervagen. De pijn blijft onveranderd bonken in mijn hart. Ongeacht de hoeveelheid alcohol die ik in mijn lijf gooi. Ongeacht de hoeveelheid tranen.…

staand bij je graf overdenk ik het leven het heeft ons zoveel gegeven zorg, ziekte, gemis toch ook heel veel vreugde en nog meer plezier maar...toen was jij nog hier…

gebroken licht zich plooit naar het romaans venster valt ook de stilte binnen vult de ruimte zich met mijn afwezigheid van aardse zinnen het niet ervaren van mijzelf vertaalt het machtige niets doordrongen in ieder gewelf een glazen pilaar opgericht terzijde van een verholen nis is mijn verloren ik verbeeld als het verstorven gemis…

Hoe langer ik je niet kan zien, des te meer ik mijn gemis bedien.…

Alles, maar zonder extra's, dat is wat dit is, alles, zonder toevoegingen, het niet kennen van gemis.. Zo simpel is dit, wat jou en mij in z'n macht heeft, zo puur en liefdevol, is de liefde die jij me geeft!…

ik wil alleen nog maar huilen tot alle rivieren, waarin mijn tranen stromen, zijn opgedroogd en ik het zout proef van de pijn van het gemis en alleen zijn van de breuk in mijn hart…

doorspekt met tranen haar eeuwige angst een leven in schaduw duister gemis neergeslagen ogen zien nooit wat er is gesloten haar blik een lach zonder kleur…

De tak is niet wreed afgebroken maar versleten door de tijd voor ons die achterblijven heelt de tijd de wond maar het gemis dat blijft…

in deze tijd zijn het de zwijgende woorden die jou troosten bij het gemis..…

Aan nog niet gevoeld gemis. Aan het nog onbestemde.…

Niet aanwezig en toch voelbare kracht fysiek verdwenen Interieur herinnert plotselinge verdriet door tijd verzacht Maar besef, de tijd heelt niet het gemis van zijn raad en daad…

Amper uit mijn gezichtsveld verdwenen, begin ik al om je gemis te wenen. Zeven hele dagen zonder jou, mijn hart schiet nou al in de rouw. Moet ik me er tegen verzetten, of moet ik mijn hartje stilzetten? Zeven dagen zonder enig teken, gaat dit mij opbreken?…

mijn dagen lijken stiller dan stil, ondanks de innerlijke verslagenheid en het gevoel van leegte en de innerlijke pijn van het gemis wil het besef slechts amper tot mij doordringen dat mijn vader zonder koffer noch toilettas van ons is heengegaan.…