Alle inzendingen over Hij men

Soms, klinkt ie als een snorrende poes, soms hoor, want oei vaak maakt ie een geluid als die van een afgekeurde slecht functionerende zaagmachine, zo eentje die aan vervanging toe is zeg maar. Dat probleem ligt naast me in bed, eega met een snurkvolume waar menige neushoorn jaloers op zou worden, dat dus. Meestal is een simpel vingerknipje voldoende…

Ongekende pijn terroriseerde hem, ontoelaatbare, niet in te dammen pijn, de term: sterven van de pijn ging echter niet op, hij bleef leven elke dag een kwelling van ongekende omvang. Hij werd er niet vrolijker door, neen, hij werd in tegenstelling tot de vrolijke vrijbuiter die hij altijd was een norse dwarse kerel die zijn grieven botvierde op ‘wie…

Min of meer als een alien, buitenaards, bereidde hij plannen voor een aanslag; het zaaien van dood en verderf was zijn intentie. Hoezo één ras, meer kleuren? Blank is zuiver, met blauw en groen. Bruin mag ook, maar wel expliciet blank. '' 'De regenboog is soms ver te zoeken'. 'So-oms'? 'Ja, jij hebt gelijk; was iedereen maar kleurenblind'…

ARTIKEL 1 De staat bestaat uit een wetgevende, een uitvoerende en een rechterlijke macht. De rechterlijke macht organiseert zichzelf en functioneert onafhankelijk van de wetgevende en de uitvoerende machten. ARTIKEL 2 De mensen die zich in dit land bevinden, hebben gelijke rechten en worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. De staat houdt geen…

We leerden elkaar kennen op het moment dat ik eigenlijk net gezegd had: geen nieuwe vriendschappen meer aan te gaan, niet alleen omdat ons balboekje vol is, maar ook vanwege de teleurstellingen in vorige aangegane vriendschappen. Jullie twee zetten me op beide benen terug en het verhaal dat ik de afgelopen weken te horen kreeg is bijkans teveel om mee…

Jan-Jacob Slauerhoff (1898 - 1936) heeft een veelbewogen leven geleid, waarin het schrijven van poëzie en proza centraal stond. Hij is geboren in Leeuwarden. Zijn ouders waren streng en godsdienstig (protestants), mensen bij wie hij weinig tot geen grond onder de voeten kreeg. Jan was een fragiel kind, dat vaak geteisterd werd door psycho-somatische…

Zijn we als rechtstaat al een eeuw of drie bezig om eigenrichting aan banden te leggen, roept de goedheiligman uit Rome op tot eigenrichting bij belediging. Iemand die je moeder of je geloof beledigt, die mag je een dreun verkopen. Dat is 'normaal', aldus Franciscus. Hij is blijkbaar zelf even helemaal de weg kwijt. Tijd voor bezinning voor deze paus…

Nou, mits het geen schrikkeljaar is, 365 dagen, zoveel is een jaar en precies vandaag is dat dus een jaar geleden dat hij zo gruwelijk ziek werd, dat er voor z’n leven werd gevreesd. Dat ie van het ene naar het andere ziekenhuis met gillende banden, loeiende sirenes en alle lampen aan werd vervoerd en waar we te horen kregen vlak voor hij de operatiekamer…

En weer is het zaterdag. En weer kan ik niet wandelen. Niet werken, niet fietsen, niet sporten, niets. Sinds die noodlottige derde oktober is mijn narcistische koninkrijk, zoals Woemi het boos eens genoemd heeft, ingekrompen tot haar huis, de Dekamarkt en – stiekem, want eigenlijk heeft de huisarts mij dat ook verboden - het zwembad. Ik, het Perpetuum…

Hij is toevallig zwart. Mijn eigen persoonlijke code zwart, mijn straatverkoper, mijn onheilsprofeet die me altijd vriendelijk groet met zijn sardonische glimlach, die me nu al bijna twee jaar achtervolgt met zijn onheilsboodschappen, die als een van de weinige mensen doorheeft dat ik te veel drink, veel te veel, minstens twee keer per week meld ik…

Ik twijfel hoe ik mijn blog zal noemen. ‘Ende versaegt niet’ had ik bedacht. ‘Hallo’ reageert Woemi, ‘we leven wel in de eenentwintigste eeuw’. Zelfs Van Dale kent het niet vertelt ze me na enig googelen. ‘Dy January’ klinkt zo hopeloos. Zeker nu ik me de tweede alweer meld bij de Deka. Het idee zonder bier te zitten maakt me net zo angstig als twee…

Het leven is niet makkelijk. Misschien moet je alle verwachtingen, zelfbeelden en zelfnarratieven laten varen om echt in het moment te leven. Zen-boeddhisme, een mix van taoïsme en boeddhisme met de typische Japanse meedogenloosheid, is één manier om dat te doen. Ik kan mijn gedachten soms niet synthetiseren, omdat ik alles in één keer wil bevatten…

============ =================== Alan Watts was een bijzonder goede spreker, en zijn persoonlijkheid schemerde overal doorheen. Hij was opgeleid om geestelijke te worden, maar was vooral ook autodidact, wat misschien wel de beste manier van leren is: dwalen door de Bijbel, oosterse filosofieën, zen, kunst, muziek, en alles wat hem toelachte. Ik…

Ik herinner me dat ik in de jaren zeventig de streekbus naar school mocht nemen van mijn moeder, maar dat gebeurde alleen onder zeer extreme weersomstandigheden, d.w.z. ijzel en 30 cm sneeuw of een enorme storm, in plaats van gewoon de ouderwetse 16 km fietsen. Dat was voordat de strippenkaart werd ingevoerd, dus je moest contant betalen aan de chauffeur…

========== ================= Hier drie gedichten van Gerrit Achterberg, die ik kort wil bespreken, omdat mijn oog er op viel, en ik nu pas zie hoe Hollands nuchter hij als dichter was, zeer weinig lyriek, of metaforen, het is allemaal bijna hard realistisch beschreven, zonder al te veel literaire opsmuk, als een realistische schilder met woorden.…

Zes keurig geklede knechten, of als je hen liever lakeien noemt, kijken uit over het wijde plein in Eftelings Sprookjesbos. Tot hun spijt zijn ze al heel lang bedienden. Eens waren het trotse koningszonen, prinsen vol levensgenot en ondernemingslust. Maar deze zes jongemannen hadden eens een eerlijke tovenaar lelijk bedrogen en bestolen. De meester…

Vervolg op 'Het berouw'. Vragen naar hulp. Midden 2012 begon ik te beseffen dat ik dit niet aankon. Het duurde te lang en ik zat te lang in onzekerheid betreft geld. Ik had juridische hulp nodig. Maar ook psychische. Pas eind 2012 vond ik via mijn schoonzus een advocaat. Voor psychische hulp moet men eerst naar de huisarts. Deze reageerde…

Het zonlicht valt op de donker gekleurde pui aan de overkant. Mijn fiets met bepakking steekt er helder tegen af. Best indrukwekkend als ik hem zo zie staan met al die bagage en iets van trots voel ik dan altijd wel: `daar rijd ik toch maar mooi mee in de rondte’. Mensen laten hun bewondering af en toe blijken. Ze zeggen het of ik zie het aan hun expressie…

Vervolg op 'Het berouw'.  Door een verhuizing in 2014 in verband met afbraak, kreeg ik de kans mijn nieuwe adres niet aan de familie door te geven zodat ik van die perverse brieven van mijn moeder af was. Brieven die beschreven dat ze eeuwig op mij zou wachten met haar armen wijd en ik stapje voor stapje naar haar terug zou komen. Of dat wij 'twee…

Bij ons in de keuken stond er standaard een kannetje water klaar om de planten te begieten. Ik meende daarin een keer een rood slangetje zich te zien vertakken en dan valt niet te denken aan een boa constrictor, maar iets wat maar net te zien was van hooguit een paar mm lengte. En dat in leidingwater? Ik vertelde het mijn vader die niet de moeite nam…

Vervolg op 'Het berouw'. Uiteindelijk heb ik de notaris van mijn familie op kunnen sporen en zelfs zonder paspoort het testament gekregen. De notaris vond het een vreemde zaak. Ondertussen stuurde moeder mij naar hun boekhouder. Deze man nodige me uit op zijn kantoor alwaar ik rond mocht kijken als ik dat wilde, maar het archief was uiterst…

We doen nu nog meer op de tast, mijn vrouw en ik Dat deden we al in bed, maar nu ook daarbuiten. De knop is om, het licht blijft uit We voelen ons romantische dan ooit. ’S avonds bij het tv-toestel, alleen om 6 uur met het journaal en 1 vandaag zitten we met dikke sokken, truien en wollen handschoenen, welke zich bijna schroeien aan de geweldige…

Je zit bij dat zo gezellige spijs- en eethuis van de Leyen, en je hebt het gevoel of je op een eindpunt van de wereld toeft Het is een heerlijk oord. Zo uit te kijken over de rietvelden en over dat meer met leuke eilandjes vol bomen. Dat loof heeft sierlijke, gekartelde ruggen. Diep blauw glanst het meer: Middellandse Zeeadem streelt de rimpeltjes…

GOD Wij mogen u Vader noemen als van ouds maar mogen U ook Moeder noemen in U is onze hele wereld onze hele familie vertegenwoordigd van geslacht tot geslacht: overgrootmoeders en -vaders oma's en opa's moeders en vaders dochters en zoons pleegdochters en pleegzonen geadopteerde kinderen zussen en broers half-zussen en half-broers…

Charlie en Snoopy zitten samen op een pier en kijken uit over het water. Charlie ziet in de verte een boot dobberen op het water, en zegt: ‘Dat zou ik nu eigenlijk ook wel willen, een beetje avontuurlijk bezig zijn op zo’n boot en ver weg varen en onbekende landen ontdekken.’ ‘Nou ,’ zegt Snoopy, ‘dat lijkt inderdaad heel leuk, maar is mij veel…

(Voor Yeshua ben-Yosef) Ze noemen jou de Christus Omdat je dat ook bent Maar ze zeggen nog veel meer over jou Waarvan ik weet dat het niet waar is Want hoe zou jij ooit kunnen zeggen Dat vrouwen minderwaardig zijn Geen priester mogen zijn Terwijl je eigen Moeder Hogepriesteres was En je vrouw Magdalena de belangrijkste apostel Je…

FILOSOFEN Descartes beweerde dat een dier een soort van machine was – wel een heel ingewikkelde, dat wel. Eerdere filosofen meenden dat de natuur er voor de mens was om eindeloos te gebruiken; waarschijnlijk gebaseerd op Bijbelse teksten. Gelukkig weten we nu dus, dat dit niet klopt, maar het gekke is dat die idiote ideeën zo diep geworteld zitten…

Ik had niet het idee dat de dronkaard als een lastpost werd ervaren. Daarvoor vond ik de Marokkanen in het algemeen te goedaardig en toegeeflijk; hun betrokkenheid bijvoorbeeld bij het rondzwervende kitten waar wij het oog op hadden laten vallen dat vel over been was en bekend met de in het algemeen treurige afloop hen meewarig het hoofd had doen schudden…

Het gedicht: -- De zeer oude zingt -- van Lucebert heb ik altijd simpelweg een goed gedicht gevonden, nog voordat ik professor, doctorandus, meester in de literatuur werd. Al in de wieg probeerde ik het gedicht op verschillende manieren te declameren —meestal tegen de kat, die niet eens echt geïnteresseerd was in de Vijftigers. Maar goed, het gedicht…

Dit was een geliefde plek op zijn wandeling. Het rotsachtige waar je makkelijk een enkel kon breken had plaatsgemaakt voor lover en een veilig kabbelend beekje. Het pad vroeg even om minder oplettendheid en zo ontstond ruimte voor de banale gedachte aan eieren die ingekocht moesten worden nadat hij in een verongelijkte bui die ochtend een van zijn bedienden…