Alle inzendingen over Hoe jouw afweer tege

(voor Charles Adams Claverie (1949 - 2005)) Je bent geboren op 24 augustus 1949 in Bangor. Je bent als kind zwaar mishandeld, vooral op geestelijk/emotioneel vlak. Het is te vergelijken met de trauma's van Vietnam-veteranen, die vaak, eenmaal weer thuis, zelfdoding pleegden. Op je zesde sleurde je vader je van je bed en trok hij je de vrieskou…

Afgelopen avond werd weer eens, ongegeneerd, de machine in stelling gebracht, zestig schoten per minuut, een maand aan inspiratie in een uurtje verkracht. Trots ben ik daarop, dat bepaalde mensen moeite doen om mij onderuit te halen met een onvoldoende, het streelt mijn ego. Ik wil alleen maar gelezen worden, zoals eenieder die aandacht nastreeft, mijn…

Dit eenvoudigweg afweren van primair pijnlijke gevoelens komt overeen met de afweer van primair pijnlijke prikkels die het Ik vanuit de buitenwereld ondervindt.…

Ik ben tégen de doodstraf, zelfs voor hen die vóór zijn.…

Ik heb het middeleeuwse heffingsvers willen handhaven zoals je dat nu nog op straat tegenkomt: Raád eens wié ik tégen kwám Jópie mét haar eígen mán.…

Gaat het tégen-wind, mê-vrind! Laat een schipper U dan leren te laveren..... Maar, zeil voort met wind en stromen En, ben je eenmaal ver genoeg, Wend dan over d’andren boeg!…

De dochter en de schoonzoon van Irene Keren stuk voor stuk hun schoenendozen om Familieleden uit het heiligdom Zijn tégen hen! Heel erg van de gemene! Onaardig, want juist onze adeltop Beschermt de klapmuts en de zadelrob…

De Fransen hebben met hun ‘nee’ gescoord Nu wij nog, dan de Ieren en de Denen Omdat al ons vertrouwen is verdwenen En niemand onze stem ooit heeft gehoord Zo samen tégen, met hetzelfde doel Dat geeft mij pas een Europees gevoel…

Voor zichzelf heeft de Nerval - een uiting ván, een reactie tégen zijn krankzinnigheid? - een verbazend samenhangende innerlijke wereld opgebouwd.…

Een dokter kan soms de zeis van de dood afweren, maar hij heeft geen macht over het zand in de zandloper.…

We hebben al lang niet meer de keus vóór of tégen een multiculturele samenleving. Het enige wat we kunnen doen is proberen om al die groepen met elkaar te laten samenleven, of - als dat niet lukt - proberen het onderlinge onbegrip te verminderen. Andere opties zijn er niet. We kunnen de klok echt niet meer terugdraaien.…

me weer even thuis Bij mijn vader en moeder Bij mijn kinderen voor de buis Jouw conference geeft me een lach en een traan Dank je wel voor jouw fantastische baan…

Een warme gloed Omarmt me, prevelt Rust tijdens m’n slaap Gedachten over later, glijden Langzaam langs me heen De ochtend komt, Steeds nader Sterkt de zon die Aan me schijnt, Dromen staken Maar ik waan me, in Jouw blonde maneschijn…

Jouw handen op mijn wangen 't omvatten van mijn gezicht Woorden zo zacht gefluisterd brengen mij 'n beetje licht Jouw vingers volgen de lijnen gevormd door 'n lach maar ook verdriet De echte pijn zit van binnen aan de buitenkant zie je dat niet Jouw ogen zoeken en vinden nooit eerder verteld het échte verhaal 't Maakt me…

bij haar is sprake van een muur van afweer want een ieder die haar benadert komt na verloop van tijd tot de ontdekking dat zij immuun is voor kritiek, haar emotie zit namelijk gevangen in een web van frustraties.…

Wanneer het gevoel hoort bij een verboden driftproces, dan is het lot ervan bij voorbaat bepaald; deze verbondenheid is alleen al voldoende om het Ik een afwerende houding tegen dit gevoel te laten innemen.…

Wachtend, uitziend, nu verlangend Onbevangen willen zijn Maar door geimpliceerde leugens Veroorzaakt door halve waarheden Afwachtend, terughoudend, nu afwerend In ongeschreven 'discrediet' gebracht Door eigen doen van zaken…

Zonder afweer snel uitgeteld deze wedstrijd had ik niet besteld. Het spel blijft duren ze geven niet op krachten meten tot over de top. Rood en wit ze vechten door plaatsen mij op een dood spoor. Stil en gelaten geef ik mij gewonnen deze tweestrijd oneerlijk begonnen.…

Om te denken aan soortgenoten die voor jouw tijd hebben bestaan... De laatste tijd mijmer ik zo vaak over mijn grootmoeder Jozefien... Als piepjong struikje stond ik naast haar in het mooie stadspark. Haar verhaal... O, dat mocht ik altijd graag weer horen!" "Ach, waarom heb je het nooit aan mij verteld?" kraakte het in Jacobs stam.…

De pijn in jouw ogen verdriet in je gezicht stille eenzame tranen om wat ze jou aanricht Stilte heeft de overhand woorden zijn overbodig steun op mijn schouder dat heb je nu even nodig Je kunt op me bouwen en waar je ook zult gaan probeer nooit te vergeten dat ik achter jou zal staan…

Heel veel uren zat ik te wachten Heel veel uren was ik alleen Heel veel uren in die lange nachten Heel veel uren achtereen... Heel veel uren in jou gestoken Heel veel uren gedacht aan jou Heel veel uren niets besproken Heel veel uren..., kom nou gauw! Heel veel uren heb ik verloren Heel veel uren heb ik verspeeld Heel veel uren je gezeur…

Jouw handen kunnen vederlicht tintelen onderzoekend verkennen Jouw handen kunnen beschermen mij bereiken totale liefde geven Jouw handen kunnen geven wat ik zoek ..... Alleen jouw handen .....…

het peinzen langzaam doven Het gezicht is bij jou een open boek je kunt er echt alles uithalen Wanneer ik kijk en een beetje zoek weet ik hoe ik het moet vertalen Blij, verdrietig of somber gestemd 't is bij jou geen gok maar een weet Ben je bang, onzeker of geremd je straalt het uit zoals dat heet Laat dit echt nooit verloren gaan jouw…

Jouw aansteker in mijn tas herinnert aan hoe 't was Jouw nummer in mijn mobiel opgeslagen toen ik voor je viel Nu geblokkeerd en gewist terwijl ik weet dat je mij mist Geestelijk sterk 'n verleden lichamelijk zwak contact vermeden Eeuwig verloren onbereikbaar voor jou ongenaakbaar Opgeslagen in hart en ziel vanaf de…

als je lacht zou ik de glinstering in je ogen willen vastleggen op onverwoestbaar papier bewaren als een kostbare schat tevoorschijn toveren op momenten dat het je even wat minder gaat als bewijs dat jouw wereld niet alleen uit duisternis bestaat…

Je sluit je blik en begeert het licht, jouw tranen waardig. Zachte lippen beroeren je nog een keer, wanneer de tijd je loslaat. Verstild glijdt er een witte schaduw over jouw bleke wang. Samen met een engel draag ik je naar jouw uitverkoren land.…

angsten al die jaren heb ik jouw handen met liefde vastgehouden toch bezit JIJ mij nog helemaal Jij gebruikte mij en boeide mij door jouw licht maar nu ben ik beperkt door het leven wat jij achterliet Jouw gezicht spookt nog steeds in mijn, eens plezierige dromen jouw stem, joeg al het goede in mij weg Ik heb geprobeerd mijzelf te…

morgen weer een dag zoals gewoon weer zonder was weer zonder dat niet-zeker-weten weer zonder stiekem houden-van zonder met onze maten meten weer zonder ons: 'maar als, ja dan' en ik zag je door de gootsteen verdwijnen en zo leek het goed omdat je 't beste toch alleen en zonder mij dit leven doet maar ik had nooit echt goed beseft dat jouw…

Met mijn warme handen en mijn tedere woorden, zal ik naar je toekomen en troostend jouw zuurstof proeven. Geluidloos ademend verjaag ik jouw demonen, ik wil in jouw naam zuiver wonen.…

En jij, jij stond daar, zonder afweer, deze zoon, die jij eens baarde, Wat deed hij je'n verdriet...…