Alle inzendingen over Hoorn

Bruisend van leven, oude tijden een stad verrassend elke dag bankjes op havenhoofd altijd bezet mannen bijna der dagen zat herleven hun sterke verhalen in Latijnse visserstalen uren zijn ze beurtelings de held elk verhaal al honderd keer verteld gebeurt in geur en kleur opnieuw met weer een nieuwe held de tijd vergeten, ze zijn op zee…

Ik ging voor het eerst in mijn leven met de trein naar Hoorn, waar ik beter niet had kunnen uitstappen, daar er kermis was. De herrie makende, monsterlijke, uithollende attracties waren door de hele binnenstad uitgesmeerd. Het asociale tumult was zo overheersend, dat de oude gebouwen totaal van hun glans ontroofd waren.…

op de lijn Hoorn-Enkhuizen dreigt met acties vanwege de aanhoudende agressie door reizigers.…

Aan een zwijgzaam viswijf te Hoorn vroeg een visliefhebber vol toorn: 'Wat is er nu mis, verkoop je geen vis?' Nee, want ze was haar tong verloren.…

Twee conducteurs uit de plaats Hoorn Die kaapten de bus naar Stavoren En wat men ook zegt Ik denk dat ze echt Gewoonweg al tijden niet sporen…

', zegt één van de rechercheurs, 'laten we naar 'Likkebarendlekker' gaan, het schijnt dat ze daar de lekkerste ijs van Hoorn hebben en onder ons gezegd en gezwegen ook nog de lekkerste ijsjesverkoopster van Hoorn!'.…

Een waarzegger uit de plaats Hoorn Kan zich aan tv-spellen storen Hij zegt: bij zo'n quiz Heb 'k steeds alles mis Dat weet ik gewoon van tevoren…

Een helderziende in Hoorn Was niet voor 't geluk geboren Deed ie mee aan een quiz Had ie elke vraag mis Maar dat wist ie al van tevoren…

Een boerenzoon in Hoorn Werd met een varkenshoofd geboren Hij was heel ongelukkig Maar de boer zei slechts nukkig: 't Probleem zit gewoon tussen de oor'n…

de uitgelaten honden ruiken waanzin en bezingen lust de trotse hoorns verklappen klanken van het levenslied der driften dat van ver de omstreden passie voelt en ziet van de verheven jager die zijn schone prooi tot zwijgen kust bezeten door de smaak van victorie en het brandende verlangen om datgene te raken wat slechts levenloos bezit kan heten…

Je bent pas vrij als je los kan laten wat je niet hebt.…

Het was deze ruigte tussen jou en mij: emotievolle woorden, hoorn op de haak. Was het een ruzie op berghoogte, gletscherijs, was het eeuwige sneeuw? Wat het ook was, laat eerst de regen komen en dan spreekwoordelijk de wisseling van licht, de bron.…

Dit snackcontest is enkel maar te winnen Met een onbeperkte hoorn des overvloeds Zorgwekkend, maar de ernst is nog te sussen Want Vlaamse Liga zit er nog niet tussen…

Boe laat altijd aan Appel denken, smijtend met verf in een volmaakt patroon ontstond een kleurrijk wezen duidelijk herkenbaar gevaar met hoorns nog, zwarte, witte vlekken op de huid een uier op barsten verlangen in de buik…

Dat je schat iets later is, kun je nu horen Een protestoptocht, een file richting zee Het werkgeluid van een prostituee Elk excuusgeluid downloadbaar naar je hoorn Zelfs voor een huilend kind werd er betaald Maar die werd er voor 't proces weer afgehaald…

Hij veranderde de koning in een paard met één hoorn. Hij dacht eerst aan twee hoornen, maar vond dat de koning dat niet verdiende. Daarna bouwde hij de allereerste racebaan ooit en teleporteerde de prinses erin. Ze moest blijven rennen, want als ze stopte, zou het magische paard haar proberen in te halen — en dat wilde ze liever niet.…

Steigerend op de rand van de klif de bok - de rode draad om zijn hoorns raakt los. Een nachtvlinder dwarrelt over de rekenaar – indachtig word ik al die kinderzielen en wij zijn hier om het te noemen. ZONNELEEN De sequenties van Amos 31…

Ik sta op het station van Hoorn. Stoomtrein Bello, lang geleden opgeheven, omdat men de auto verkoos boven de trein, zit nu vol passagiers die nergens naar toe hoeven. De oude machinist die ooit staakte voor hoger loon, werkt nu voor niets; rare jongens die Hollanders.…

vragen ongevraagd zij kan beluisterd hij verdrinkt in haar op voice mail klef zijn handen trekken alsmaar rode rozen aan en in de haak hij slikt haar stem vermaalt hem elke dag helder koel zij ademt regelmaat haar zien is horen uit een hoorn horen zien lijken hem te vergaan…

voor een veertje tranen verstikken mijn droge huid krijsen wil ik, krijten langs de appel van Adam de dag boeren geblakerde hoorn siert mijn hoofd snijdt mijn vel in flarden en ik gil ik pak je in de nek draai alles om vlegel neem leven in eigen hand langzaam aan dan breekt het lijntje niet zo messcherp als nu…

Wat zou je ervan zeggen als ik je spontaan zou bellen zou je de hoorn erop leggen of me over alles vertellen Wat zou je denken en doen als ik voor de deur zou staan krijg ik dan een dikke zoen of zeg je me dat ik kan gaan Wat zou er door je heen gaan als ik gezellig naast je had gezeten zou je een arm om me heen slaan of wensen dat ik…

Ik zette haar resoluut op de bank en deed een greep naar de hoorn. 'Mag ik Lotte even,' hoorde ik Joost fluisteren, 'maar mondje dicht!' Ze kwam angstig overeind toen ik haar de hoorn overhandigde. Ik wrong me in allerlei bochten om het gesprek te kunnen volgen. 'Met Zijlstra,' hoorde ik Joost met verdraaide stem zeggen.…

Wanneer ik de hoornen zie lichten over de barricades van je leven sluit ik mijn ogen en zie je stille tranen van binnen Wanneer ik de witte vachten voel langsstrijken onder mijn handen en de eenhoornigen mijn ogen vertederen wens ik je alle sterkte toe Wanneer ik in hun ogen kijk, eenhoornen van de nacht, schitteren zij nog mooier dan…

Maandagmorgen gaat de bel, ik haal de hoorn van de intercom en vraag de man die voor het schermpje staat, wat of hij wil? Ik kom voor de open dag, zegt hij? Mijn antwoord is meteen een vraag: welke open dag bedoel je? zegt hij, voor uw huis! Ik zeg hem dat hij verkeerd is geïnformeerd zeg gedag en leg de hoorn er weer op!…

de mensheid bezien in het generaal met de oudere mens meer speciaal leeft met een bewogen verleden hetgeen bij uitstek geldt voor de beroepschauffeur die jarenlang door de week tot vervelens toe altoos goed humeur tussen de plaatsen Hoorn en Sneek naar op de radio al is vastgesteld zonder ook maar enig lussen met toch de afsluitdijk er nog…

Grazend in een groene weide Tegen een lange bergkam op Sta ik als koe te moe-en Met twee hoorns op m'n kop De staart tussen de benen Slaat de vliegen van m'n rug Schrik op van een fietser Maar keer ras weer terug Want daar bij het prikkelhek Wacht het groenste gras op mij Dat sprietspul aan m'n eigen kant Loop ik enorm snel…

De mens houdt niet van de natuur die bijt en overstroomt en zijn eigen gang zoekt en gaat in een wereld van mensen gesteld op rust en regelmaat het nuttig maken van wat blijkbaar geen waarde heeft Zo lang het duurt gemalen tijgerknoken hoorns van rhinoceros haaievinnen, Spaanse vlieg een onafzienbare rij waaraan zelfs kannibalisme geen…

Hij haalt gezwind zijn tas en hoorn en roept verheugd: "Een weekje vrij!" Zijn ogen glanzen en blij maakt me 't plots besef: mijn zoon een vreugde die niet verdort een toekomst die niet verkort warm als herfstblaren is mijn hart om zijn leven maar verward vraag ik me af of zijn gezicht nog lang zo onbekommerd licht.…

Zij suste mijn verdriet Dat is wat er bleef hangen Meer was er domweg niet Niets meer dan was besproken Niets minder dan voorzien Gehaast en afgebroken Meer was er niet te zien We hadden het zo nodig En smachtten naar elkaar Gevoel bleef overbodig Toch scheelde het een haar Of alles was beklonken Het smaakte naar steeds veel meer De hoorn…

de vrede en de oorlog voor elk wat wils zoals dat zuinig heet in de flauwe volkse mond nee, ik laat niet af te duur voor de gelovige maar breng tweespalt mee en af en toe verzoening in het trouwste hart ik min de mindere verminder de meerdere naargelang het verlangen naar vervulling van de leegte die elkeen zo graag ontkent de hoornen…