Alle inzendingen over Ironie

Zonder ooit een hamer aan te raken, Staat hij toch bekend als timmerman, Gekleed enkel in een lendenlaken, Ironie van God, of toch een plan, Met de spijkers in zijn ledematen, Aan het kruis van eigen timmerhout, Heeft hij ons uit vrije wil verlaten, Opdat U zielsveel van hem houdt.…

Wat zijn gevoelens op papier? neergeschreven en weegegeven hier ! Geladen woorden vol venijn geluk, leven en angstig zijn? Vol leven zonder geluid stil omsloten - open voelend vollopen soms sterk gekruid Is het voor hem? voor haar? voor Het Antwoord? De stem, de lach om wat komen gaat? Of omdat iets niet meer bestaat?…

Als goed en kwaad samen konden gaan zou deze wereld bestaan uit voorbeeldige mensen en crimininelen die rijkdom en armoede met elkaar zouden delen...…

Ironie had bijna de denkbeeldige grens tussen het land van taal en dat van stilte bereikt. Ze keek achterom en zag een kale grijze vlakte waar lichtgeraaktheid en botte impulsen elkaar schreeuwend te lijf gingen. Verderop zou ze een huis van bezinning vinden met diepe tuinen. Daar kon Ironie helen en wachten op betere tijden.…

Zo zal hij of zij nooit een smet op de ironie werpen. Daarvoor hebben zelfs Belgische psychiaters een te grote kennis van het verschil tussen literatuur en ziekten van geest. Anderzijds zullen zichzelf respecterende columnisten ironie niet verwarren met het uitslaan van vuile taal.…

Niet slechts de vogelpest slaat hier diepe wonden De kwekers slaan de handen in elkaar. Maar ook in SARS schuilt groot gevaar. Vooral in China werd dat ondervonden. Dus als je stijlvol en veilig wil chinezen Eet dan geen kip, maar pekinezen.…

Het is een avond zoals zovele andere. Jij leest een roman van een Russisch schrijver uit de 19de eeuw, zij ligt op de sofa te staren naar een Tv-film. Toch ben je er niet gerust in. Je voelt de spanning in de lucht. Zou het nu alweer zo ver zijn? Even later wordt je vermoeden bevestigd. ‘Schat, ga je dadelijk mee naar bed?’ Ja, het is weer zo ver.…

Ga mens, vooruit, de oorlog duurt maar kort, benut je kans, schiet vijanden aan gort Snuif kruitdamp op, verduister regenbogen en spuug omhoog tot in je eigen ogen.…

Eenden zwemmen in de sloot al is het meer lopend drijven. Ze vrezen niets, geen nood waarvan ze uit angst verstijven. Geduldig happen ze brood dat gestaag van honger bevrijdt. Ze peilen alles lichter dan lood een aard die ik haast benijd. Het fruiten van brokjes in het zo smeuïge water passeert de keel in slokjes gevolgd door olijk…

met leedwezen deel ik u mede ik zeg u gewoon dat vredig van ons is heengegaan dat jij bent overleden met grote dankbaarheid ach, gewoon normaal zullen wij je gedenken je was een kort verhaal je was een liefdevol mens een egotripper voluit altijd stond je klaar het interesseerde je geen fluit een leegte laat je achter nou ja, vooral…

Als je een havenarbeider een hand heeft, gaat er wat door je heen.…

Beleefdheid is, meer dan ironie nog, het beste wapen.…

Wanhopig staat hij daar Schuddend met zijn hoofd Als leraar onbegrepen Zijn woorden niet geloofd Hij heeft dit stille meisje Alles drie keer uitgelegd Maar als hij vraagt: Begrijp je? Wordt er niets teruggezegd Hij is nu moedeloos, Een lam geslagen hond Negeert ook achteloos Het kaartje 'DOOF' daar op de grond Hij recht nog maar zijn…

vuur spuwt uit je ogen wanneer ik je herinner aan iets dat je wel zei maar niet nakomen kon zacht gesproken telt de waarheid niet mee je sprak me woorden die belofte blijft schuldig…

mijn vingers zijn al afgebeten stompjes schrijven poezie ze kauwen lang op mijn geweten slikken doen ze echter niet mijn teksten blijken geniaal te zijn alleen hun geesten weer te klein ik schrijf met bloed in ieders hart, dat voelt vertrouwd en heel apart ben de blauwe bloem in het koren, ze maaien maar die kleur gaat niet verloren…

Een romanticus verdedigt zich met cynisme, een sarcast rolt met zijn stoel in de ironie.…

Met ironie beoog je een beetje spottend te prijzen wat je in wezen afkeurt.…

Wie als schrijver ironie ziet in opgevoerde vergelijkingen van ernstige ziektes kan zich beter zelf maar op plagiaat betrappen voordat een schrijversdokter dat doet.…

Dit verhaal speelt zich af in een stad die u misschien kent. Of niet. Ook goed. Het gaat in beide gevallen over een man genaamd Hendrik, die op een donderdagochtend besluit dat hij zijn leven gaat veranderen. Nee, dat is niet waar. Híj́ besluit het namelijk niet: Het wórdt voor hem besloten. “Door wie?” vraagt u zich af. Dat is wat ik u langzaam zal…

lachende ogen puberale ironie de zon houdt haar in tegenlicht de rivier verglijdt net als de tijd veel toekomst nog talent wellicht wie zal ze zijn belofte…

Drinken is gaan flirten met een Marva en wakker worden aan de harde borst van de admiraal.…

Commentaar van Signor Berlusconi: “Die Duitser snapte niets van mijn ironie!”…

Beweringen moeten op ritme, rijm Psychische disposities, ironie Cynisme, sarcasme, lood in de knie a-katalektisch in armen venijn Vorm en inhoud bespringen de kater De schaamte, de vervreemding, het later…

Donner wordt het hulpje van de Heer En bedient ook Allah op zijn wenken: We mogen geen gelovigen meer krenken, Een grap, wat ironie, het mag niet meer. Het CDA moet stoppen met de zwakken En armen zo godslasterlijk te pakken. ______________________________________ ...minister Donner wil godslastering vervolgen...…

Want, dacht ze niet zonder ironie en rechtop in de spiegel: aanschouw mijn leden, aanschouw mijn weelde, mijn heupen in het middaglicht - deze luxe, daar kan hij toch geen nee op zeggen?…

Teruggelopen naar de kade om opnieuw de geluiden te proeven nu het eindelijk stil is in mijn hoofd met de nasmaak van echt bier in mijn mond voelen mijn handen nog jouw slanke lijf golvende dijen de ironie van Antwerpen; het besef dat prachtige vrouwen door de stad blijven vloeien net als het water --------------------------------…

Het meisje opgezweept, muzikaal paard van een gedegen stal: ja mijn moeder en mijn vader ook jazeker als het raam open stond en de geuren van de klanken als grashalmen binnen kwamen zweven zo einde zomer… Het meisje moet van alles, om iedereen om kijkers en vooral om ouders die zo rusten op haar schouders. Het meisje moet en weet dat…

u wordt bij de neus genomen door tal van gnomen ieder met een eigen doel vooral de leuke smoel die bekkentrekkend amuseert en u heel graag voor eigen idealen eventjes manipuleert natuurlijk kiest u zelf maar iedereen gaat toch met tramlijn elf naar de hotspot om te kijken juist het niet doen gaat de minderheden spijten…

zij lachte op die manier van pak me dan als je kan zij lachte van ik speel met je speel je mee? verlangens zij lachte omdat zij wist dat ik zou happen dit aas te mooi te laten liggen zij lachte hemelsbreed einde van de avond ik was weg van haar zij was weg van mij en toch wij vonden iets maar niet elkaar…

de bomen op de weg geplant en altijd op de verkeerde plekken in de verkeerde tijd en aanwezig waar niet verwacht. Te laat voor de dierentuin en de begrafenis, feest vierend op ongepaste tijden, pijnlijk stemverheffend op ontzielde momenten en altijd de verkeerde opmerkingen en niet aanbevolen conclusies. Kortom te licht bevonden niet representatief…