Alle inzendingen over Kader

....huidige coronacrisis, volgt hier een oproep van onze aarde/planeet: alles wat ik vraag, zegt de wereld, is slechts R-E-S-P-E-C-T...!…

handgeschreven zonder geluid als voetafdrukken in gevallen sneeuw 'eerder' gevat in een kader, -als op het strand van St. Malo, o god- dat ik kuste, één voor één deed, voor ik alles op- borg, en het hart dat blijft kloppen laat zich horen in desondanks oorverdovende-…

Een goede foto begint bij het vastleggen van het kader.…

Leestip: De Koning van Kader Abdolah…

Ik droom de beeltenis van pen en streek en kader zijn betekenis. Binnen deze lijnen wil ik dwalen, nooit meer ontkomen.…

Alles wat ik zeg is met een kader omrand maakt dat van alles zichtbaar is in het verkeerde verband Niet dat het liegt en niet dat het niets zegt het is alleen zo dat het voor oren de waarheid verlegt Van binnen speelt het harder dan waar ook verbreekt alles wat ik zeg dat wat buiten kaders echt niet mag speelt het breekt het bekt het…

Altijd had hij zijn paleis beschouwd als een paradijs op aarde, een sprookjesachtig hof dat tot de verbeelding sprak. Nu hij al die westerse paleizen gezien had en wist hoe de andere staatshoofden leefden, leek zijn paleis eerder op een middeleeuwse burcht.…

eerste fragment van het verhaal 'Een nacht' uit de verhalenbundel 'De Adelaars' (1993) Als je uit je land vlucht, snijd je je wortels af. Dan neemt de wind je mee, soms hier-, soms daarnaartoe, soms naar een opvangcentrum. Ik moest gewoon ergens slapen, eventjes rust hebben. 'Kom je hier…

We waren ineens uit een cultuur waarin alles achter gordijnen gebeurde, in een halfnaakte samenleving gevallen.…

Ook moest ik aan die overheersende kleur groen wennen. Een koe in de mist was nieuw voor mij. Ook de Hollandse buien kende ik niet. Ik wilde niet nat worden, bleef binnen tot de bui ophield, maar hij hield niet op. Aan die blote benen, buiken, borsten, billen en aan de taal moest ik wennen. En René, mijn buurman, zou ik zonder onderbroek moeten accepteren…

'Ik weet uit betrouwbare bron dat hij geen goede man is. Hij is opvliegend, hij slaat zijn vrouwen.' 'Hij zal jou niet slaan en als hij dat doet, zal ik hem laten ophangen.' 'Vader, ik hou niet van hem', smeekte ze. 'Nu ga je te ver,' reageerde de sjah fel, 'je moet stoppen met je geklaag!'…

Hij schrok van wat hij zag, de vrouwen waren zwaar gehavend, hun kleren waren gescheurd, hun maskers waren kapot, hun zware mascara was door hun tranen over hun wangen uitgelopen. Totaal verdwaasd keken ze naar de sjah. Hij deed het licht uit en verliet de harem.…

Ik hou mij binnen het -kader- altijd aan de regels, daarbuiten...oeps!…

In het kader van de kwaliteit van leven zou deze medicatie vergoed dienen te worden.…

Wetenschap behoort te streven naar conceptuele vernieuwing; het vermogen in nieuwe conceptuele kaders te treden is dan ook een sleutelvaardigheid voor wetenschappers.…

Doe er je voordeel mee, aanbieding 69 bij de C1000 in het kader van de euroknallers.…

Vrij wezen is het hoogste wat ik kan bereiken Want dit leven is net Een kader zonder schilderij.…

Van kaders niets anders dan wit. Van kijken niets anders dan niets. Van denken niets anders dan dit.…

In het kader van maatregelen, die beogen de achterstandspositie van vrouwen en minderheden op te heffen, verdient het aanbeveling in het schaakspel de rol van koning en dame te wisselen en de zwartspeler de beginzet te gunnen.…

Natuurlijk weer een commercieel ideetje, dat in het kader staat van Moederdag. Hij vroeg of men een baantje voor hem had, want Nederland is Balkenende zat.…

Bedankt, Kader, je hebt zonder het te weten mij wat steun gegeven en dat is meer waard dan welke roem dan ook.…

Wil je met me timmeren aan een kader, desnoods scheef?…

Ik zie het enkel in dit kleine kader: een jongetje verloor vandaag zijn vader.…

geboren regenbogen aanschouwen het licht waar hemelszuiver langs de kaders schicht helderblauw onder rood geel vuur het prilste verschijnt op dit aller uur enkel schoonheid kent haar diepste rust aan de stilte van de kust…

Langzaam schuiven doorzichtige wolken langs het dunne licht van ’n sikkelvormige maan, die mijn door ranken omzoomde raam als kader koos voor een toverachtige prent Voorbij gedachten vang ik de stilte in dit levende moment het is te kort, te kort…

Voorlopig schaats ik naakt en alleen op het ijs Mijn bloed sijpelde weg uit mijn gekromde aders; Mijn geest boog zich neer voor mijn dorre kaders Eén ding weet ik: ik sta op de tocht, maar ik besta. ----------------------------------------------------- Geschreven door mijn overleden vriend 1983.…

Buiten dat veilig kader - en waarom zou het veilig moeten zijn - de handen zonder houvast leeg en vierend in het open veld blijk ik de ander…

We rollen van de berg en springen met de tij, vrij met handen die doorschijnen; tussen kaders spelen zonnetjes in het oranje water. We lachen later over het naamloos geluk: proeven van de zon, drinken uit beschonken lippen. Liefde is lang en gelukkig.…

van mijn lippen krijg "afscheid" weerklinkt in een uithoek van mijn daverend hoofd en beukt zich tegen de moed die het recht houdt mijn tranen kauwen op de grond onder mijn wankele voeten, om dan een braakbal van niets uit te spuwen ik val een laatste maal in haar armen en mijn geheugen nagelt deze seconden aan zijn muur, in een kader…

opgehokt kakelende kippen stem die stokt paddenstoel met stippen een raakvlak ken ik niet mijn kader is geen kwetsbaarheid ik soleer naar verdriet toch is zijdezacht mijn hart gerafeld glee na glee verkaveld uitgepuzzeld bedacht in stukken uiteen gevallen, kant noch wal raken mijn momenten verstrooid verval ik in fragmenten…