Alle inzendingen over Kasteel Berlaarhof Laura van Ghestele

In Kasteel Berlaarhof op de Pastorijstraat 9-11 in Berlaar woont de geschiedenisprofessor Theophile Lambrechts, die getrouwd is met de wereldberoemde filmactrice Laura van Ghestele. Theophile verzamelt kostbare schilderijen en in momenteel is hij in onderhandeling over een schilderij van Etienne Bauwens.…

Laura leerde eerder zeilen dan lopen. Ze verbeelde als achtjarige in haar bootje op een Hollandse, winterse plas dat ze de op de Grote Oceaan zat. Zes jaar later dóet ze het. Daar gaat het boek over. Ik zeilde niet toen ik acht was. Ik las. En ik droomde van zeilen over de oceanen, maar ook van ridders, paarden en kastelen.…

De oma van Laura? Dat is een geruststellende gedachte. Het tumult in mijn maag zakt. Ik schakel de tv uit, zoek mijn bed op en val in een diepe slaap.…

Ik ben Laura Voorma en ik nodig u uit mijn website te bezoeken. Enthousiast en professioneel ben ik, mijn hoofddoel is om u als bruidspaar alle vertrouwen te geven dat al uw wensen uitgevoerd gaan worden. Uw bruiloftsviering gaat een fantastische beleving worden. Daarvoor sta ik, Laura Voorma, garant ! www.lauravoorma.nl…

Het moet vreselijk voor Laura zijn om zo in het nieuws te komen. En ook nog onder toezichtstelling van de kinderbescherming te worden gezet. Laura maakt op mij een eenzame indruk. Heeft ze eigenlijk wel vriendinnen? Ik denk dat er van buitenaf bijgestuurd wordt door het lot als de situatie te extreem of te eenzijdig wordt.…

De 13-jarige Laura Dekker heeft een hele aparte. Ze wil de wereld rondzeilen in twee jaren. En wel nu. Dat wil ze niet alleen omdat ze zout in haar bloed heeft. Nee, ze hoopt hiermee in het Guinness book of records te komen. Haar ouders steunen Laura in haar kinderdroom. Ze weten dankzij talloze Amerikaanse films wat de waarde ervan is.…

Eindeloos verzonken in de diepte van je ogen. Eindeloos verliefd maar toch zeer overwogen, leef ik, Eindeloos golvend in de tijden die gaan komen, met jou verder naar het leven van mijn eindloze dromen...…

Ik bouw hier mijn kasteel en drijf weg in dromen.…

(voor Laura) Jij bent geboren op 19 januari 1978 in Kirkkonummi, in Zuid-Finland, op zo'n 30 kilometer afstand van Helsinki. In Kirkkonummi bevindt zich het landhuis/studiohuis Hvitträsk, wat nu een museum is. Het is door de architecten Gottlieb Eliel Saarinen, Herman Gesellius en Armas Lindgren ontworpen.…

Een chateau ofwel kasteel, zie je over de grens in overvloed. Wat eurootjes lichter, dwalen we door gangen en zalen. Eventjes wanen we ons in de vorige eeuw, bij 't zien van al dat moois, op de kerker na, die heeft iets lugubers met z'n ketting aan de vloer en de kegel eraan vast...…

Het was jaren geleden dat ik in een auto heb gezeten en ik werd met een elektrische auto naar de ingang van kasteel De Haar gereden. Ik zat achter de chauffeur, wat mij direct deed denken aan mijn jeugd, toen ik bij mijn vader in zijn Peugeot meereed. Het gaf best wel een luxe gevoel om zo naar het kasteel te worden vervoerd.…

Het argument doet werkelijk niet ter zake, alleen al vanwege het feit dat Laura een eigen vader en moeder heeft. “Laura beschikt over die gezonde VOC-mentaliteit”. Joost mag weten wat daaronder moet worden verstaan en voor wie die mentaliteit dan wel zo gezond is geweest.…

Ze kennen me niet.…

Vaarwel lieve schat, ga nu maar gauw. Vaarwel lieve schat, vergeet niet dat ik van je hou. Ik weet dat je moet gaan, maar toch doet het pijn. Ik weet dat je moet gaan, maar ik zal er altijd voor je zijn.…

Soms wil ik dat ik anders ben Niet moeilijk, niet zo’n slet Gewoon een beetje anders en Misschien ook heel erg net Dan wil ik dat ik anders doe Niet stom, niet zo direct Gewoon rustig met wat kalmte toe En wat meer zelfrespect…

Langzaam wordt het donker in mijn hoofd. Donker door nooit uitgesproken gedachten. Lachende evenmensen. Ik glimlach terug. De donkere gedachten vullen mij. Denken gaat niet meer. Ik doe het. Gedachten vloeien uit mij, vallen in een plas met bloed. Mijn gezicht glimlacht. Maar evenmensen lachen niet meer terug..…

De hele nacht wakker, de hele nacht op. Morgen hebben we citotoets, wat een strop! Kriebels in mijn buik, ik wil niet naar school. alleen maar toetsen en helemaal geen lol... Ik heb mijn advies al binnen, maar toch is het eng. Morgen moeten we beginnen en mijn juf Tulay is altijd zo streng...…

Lieverd, wil jij mijn lieverd weer heel even zijn? Geen telefoon geen schone lakens en geen liefdespijn. Ik met mijn handen in jouw haar Vastgegroeid aan je brede schouders en je sterke rug En alle oude liefde weer in ons lichaam terug Nog even in ons bed nog even niet bereikbar Ik proef je zoete lippen en je warme huid…

Ach, zorgeloze armen waarin ik mij te slapen leg. Draag me terug naar de tijd waarin een seconde de knippering van je oog was, waarin een minuut een zoen was en een uur je lichaam.…

Je geeft me een hand Een zoen op mijn wang Nu zijn we vrienden Duurt dit nog lang? Onze liefde was mooi Maakte plaats voor verdriet Het duurde niet lang Jij wilde het niet Geluk wilde je vinden Zonder mij aan je zij Nu niet, nog niet Misschien later, zei jij Een keuze van jou Moeilijk voor mij Nu zijn we vrienden De liefde voorbij…

Ik hou van jou En dat is een geweldig gevoel Die vlinders in mijn buik Snap je wat ik bedoel Het leven is veel te kort Ik ken jou nog maar even Daarom is het zo belangrijk Om alles in die korte tijd te geven Sinds ik jou ken Weet ik weer wat liefde is Ik kreeg meteen dat gevoel Met zo'n mooie betekenis Ik wil met jou verder leven…

Jouw tranen op mijn kussen, de blik in je ogen. Waarom heb je tegen me gelogen? Je armen om mij heen, de warmte van je lichaam. Was ik het maar uit de weg gegaan. Ik had nooit gedacht, dat ik dit nog zou beleven, iemand als jij kwam in mijn leven. Je kleurde mijn wereld hemelsblauw, maar tegelijkertijd werd hij grauw. Ik kan zo niet verder…

Wel vertrouwd, maar niet oprecht Het gevoel is over, de verliefdheid weg Houden van, te snel, te jong Ik zou willen dat het anders kon…

Hoe zou het voelen Als je gelukkig was? Hoe zou het zijn Als je had gevonden wat je zocht? Als je had gevonden Wat je nu zonder mij wil zoeken Hoe zou het zijn? Als je had geweten dat je met mij ook gelukkig kon worden Want nu is het te laat…

Je leerde me wat liefde geeft Maar ik was het even kwijt Wist niet dat het in vriendschap leeft Er is geen plaats voor spijt…

Hier zit ik dan zonder jou Ik kijk naar buiten en voel de kou Overal branden lichtjes in de bomen Mijn ogen branden, ik voel een traan opkomen Iedereen lacht en danst met elkaar Ik zit hier en denk terug aan dit jaar Ik weet nog het moment dat ik in je ogen keek Dat was het moment dat ik voor je bezweek Jouw ogen zo mooi als een zonsondergang…

Nee, zei de zon tegen de maan We gaan niet meer ruilen Ik blijf hier voortaan Ook al ga je erbij huilen Ik blijf hier mooi staan Oh ja, zei de maan tegen de zon Dat zullen we wel eens zien En ze deden een wedstrijdje: wie-het-langst-opblijven-kon De maan telde zachtjes tot tien Degene die weggaat is gezien Het was een ongelijke strijd…

Eenzaam ligt hij daar, de stakker Weggeworpen in de berm Vroeger was hij iemands makker Iemands trouwe regenscherm Zwart verfomfaaid zijn zijn vleugels Een vleermuis met verbogen beugels Was er dan nergens meer een plekje Voor een pluutje met een lekje…

Nee ik wil niet met je praten En ik wil niet naar je kijken In mijn zoektocht naar jou Zou ik je 't liefst ontwijken Ik wil je hier, ik wil je nu Nee, ik wil niet zo alleen Zonder jou hier om me heen…

oprecht in`t nachtelijk duister; verankert in `t licht, gedonder als ik fluister, wat Moeder natuur mij berricht.. de gouden kooi is minder mooi de tranen langs de navelstreng mocht mijn kind ooit gaan vragen; waar zijn wortels dan lagen in dit leven zo eng... tergend gemeen zijn de feiten waarom ik verdween, de verwijten... het…