Alle inzendingen over Kers

Strijdend De diepe put Met ladder en Afgesloten sluipweg Maakten hem niet down Keer op keer verhuizen Weg uit India Linken met Kasjmir Werkend en schrijvend aan Shalimar de Clown…

Je tegen de ontwikkeling en nog wat te doen weren zal het culturele klimaat vernieuwende inspiratie toelaten; je besluit het veranderlijke weertype de rug toe te keren, landelijk voorgoed te keren bekenden gewoon laat uitpraten.…

zal zijn, als je me leest als een woordenboek, vind je soms woorden zonder betekenis, of anders uitgelegd zonder dat je het wist, als je me leest als een komisch verhaal vind je humor als nooit te voren, uit de realiteit gebracht, soms direct, soms onbegrepen, maar altijd met een glimlach als je me uit hebt, lees me dan nog maar een keer…

de Japanse kers blaast koele witte vlokken door de grijze straat…

sexualiteit Niks bestaat meer, behalve het betasten van elkaar Zoenen in elkaars nek, handen in elkaars haar Gespannen ademzuchten kruipen naar buiten Als haar lippen mij eindelijk omsluiten Ademhaling stokt bij elke stoot Lustgevoelens oneindig vergroot Alles verder gaat buiten het verstand Impulsief laten we ons leiden door lust Onze eerste keer…

Neem heel voorzichtig een hap Laat je lippen kleuren door het sap Twee kleine billen donkerrood Zacht, rond en onbescheiden bloot Maken kersen zo sexy knap…

Verder natuurlijk ook de jonge, talentvolle en (en onuitstaanbare) grafisch ontwerpers, die hun inspiratie halen uit... één keer raden, ja hoor, inderdaad: Scandinavië. Je gelooft het niet, maar laatst hoorde ik zo'n stuk vleesgeworden mobiel van rond de dertig uitweiden over zijn huis in een volkse buurt.…

op keer…

Keer op keer Steeds maar weer Leven in het verleden Hunkerend naar het heden Keer op keer Steeds maar weer Het doet zo zeer Maar dit leven wil ik niet meer Keer op keer Steeds maar weer Voelde ik mij gebonden Maar ik heb mezelf terug gevonden!…

Die blik in je ogen en die lach om je mond, je moest maar eens weten hoe verleidelijk jij daar stond! Met je benen gekruist en je handen in je zij, je hoofdje lichtjes naar beneden liet ik mijn emoties vrij! 'k Sloeg mijn handen om je middel en drukte je tegen mij aan, een vonk tussen ons die spatte uiteen ik was niet meer bekwaam!…

één keer jouw warmte voelen geef me nog één laatste zoen en laat me alleen dan kan ik proberen jou uit mijn hart te spoelen…

je zachte huid bezweet en warm een tedere kus een sterke arm mijn bloed stroomt vlugger mijn adem gaat snel bij anderen was ik verlegen maar bij jou durf ik wel mijn kleren verwdijnen net als de wereld om me heen dan ben je echt bij me en worden we samen een....…

' vroeg Kers. Nieuwsgierig was ze. 'Ik lach me krom om zulke domme vragen,' zei Bakbanaan. 'Ik hoor ze alle dagen. - En ook om beter in m'n schil te passen.' 'Je bent als Bakbanaan een groot komiek,' beweerde Kers. Ze lachte zich een kriek.…

misschien vind ik ooit nog eens het geluk en de weg terug naar mijzelf bij jou vinden onze ogen elkaar zonder woorden als in betoverende dromen als in een waanzinnig verhaal alsof een eindeloze ruimte een tijdloos moment een fractie van een leven begint bij jou…

Toch aan het eind van de weg, Zal het tij keren, en weer zin geven aan je leven.…

of snel weet ik niet, dat is juist zo gek de zomer van de eerste keer is zomer van lang geleden zulke zomers komen nooit meer ben de herfst al ingegleden.…

Een beeld, een papiertje en een schaap, is alles wat ik nu nog heb maar meer zal het worden en worden zal het meer want deze keer zal ik niet rusten tot ik alle vruchten raap van het fenomeen dat liefde heet, laatste keer!?…

in het donkere bos wuiven de bomen zacht heen en weer voorzichtig valt een zonnestraal door de takken leidt het licht bij vooruitzicht de weg nog een keer…

Zou je tijd hebben Om te lunchen Te praten En dan tussendoor te kijken Naar flarden Van gesprekken die we zullen voeren Zou je tijd hebben met mij We kunnen ook naar de hei Een picknick voor twee Of nee Zou je tijd hebben voor mij Dan praten we honderduit…

Hij hoort de golf nòg komen, door angst en pijn verblind, z’n vrouw en kind ontnomen, de natuur die ze verslindt. Door ’t zien van dat immens verdriet, Voel ik een fractie van zijn pijn, Waar hij ook zoekt hij ziet ze niet, Ik voel me hulpeloos en klein. Als het je niet lukt te geven, Leef je dan een beetje in, En nooit eerder in je leven…

gebroken ontbreken van vertrouwen en geloof in de honger van je stem Maar laat me niet te pletter lopen tegen blinde muren, laat me niet staren naar schreiende uren ik geef je een houden van zoals je bent op ieder verloren moment zachte blikken kijken op je neer, kon ik je maar omhelzen, al was het maar voor één enkele keer…

Als mensheid doen wij, slechts gemiddeld overigens, ons best het door onszelf veroorzaakt ontij te keren, maar de grote vraag is en zal voorlopig blijven bestaan of onze inzet toereikend is, is geweest en zal zijn.…

op keer ik zie uit naar je figuur je gezicht is niet getekend alleen je ogen spugen vuur…

Het wordt een dagopname en het is een laatste keer dat ie onder het mes gaat want, zijn lijf kan niks meer hebben, niet alleen zijn lijf trouwens: hij is het zo vreselijk zat!…

Ik heb er alles aan gedaan om geen kerstkaarten meer te ontvangen, maar de GAMMA denkt mij te verblijden met een zogenaamd persoonlijke 'Prettige feestdagen!'-kaartje met zo'n romantische afbeelding van die vergoddelijkte kerstman en jawel, twintig procent voordeel op een artikel naar keuze. Ik overwoog een tijdbom, maar dat hebben ze niet in hun…

Hij deed alles minstens tien keer beter dan ik. Hij behoorde tot de besten van zijn klas en zittenblijven, zoals ik later herhaaldelijk deed, was er niet bij. Ik trok niet veel met hem op omdat het leeftijdsverschil daarvoor net iets te groot was.…

je kerkte nog zwartgekoust maar riemde al je leest als een ondeugend naderend lentefeest de dominee sprak dungelipt over het beest dat Satan heet maar het puntje van zijn tong glinsterde zon wanneer hij jou aankeek hij wuifde toen jij weer de kerk verliet de naden van je kousen zaten nog rechter in de leer dan de meningen…

Staan op een stil veld Na mijn dood ben ik pas mooi Ik ben een kerstboom…

Het is alweer zover: kerst en nieuwjaar breken bijna aan Overal zie je kerstbomen staan Met allemaal kleuren, verschillende geuren en smaken Die je zintuigen raken In de bomen hangen slingers, ballen en strikken Op de grond zitten kinderen die aan hun lolly likken Zij kijken naar de lichtjes De ballen weerspiegelen hun gezichtjes Onder de…

in gewijde tijden aangekomen sta ik stil zo nu en dan bij het wonder van bevrijding Licht dat vrede brengen zal als ik lichten ga ontsteken mensen warmte willen gaan delen op Uw komst ben voorbereid komt U uit de Eeuwigheid met Uw liefde ons omgeven met Uw brood en met Uw wijn draagt U ons op onze wegen vrede…