Alle inzendingen over Klaasje

Klaasje Pietje, zo gij niet wilt deugen, Dan verschijnt de zwarte man Pietje Klaasje, foei, dat is een leugen! Laat hem komen als hij kan. Die aan zulk een man gelooft, Is van zijn verstand beroofd…

Klaasje eiste steeds meer geld, want anders zou ze de naaktfoto's van Engelina publiceren. Op het pad richting het kasteel zijn bloedsporen gevonden, die van Klaasje zijn.…

De algemene verwachting is dat hij dit nu niet gaat doen met Klaasje, Hanne of Marthe.…

dan lijkt me toch dat 't hondje is het baasje en dat het baasje is....het klaasje!…

Maar and’ren willen hem vermaken en nemen Klaasje achterop; het manteltje tussen de spaken: daar kijkt zijn moeder toch van op! En Klaas die krabbelt aan zijn baardje, van lopen wordt ‘ie zo snel moe; daar ziet hij plots een grijswit paardje en sjokt er dan maar eens naartoe.…

Klaasje aan de ander kant van de tafel inspecteerde haar gebit nog eens om te zien of er nog wat op zat. Zij lachte geheimzinnig en keek de mannen aan. 'Aha, de rollatorrace!', zei Herman, een nette lange man met een wandelstok. Hij schoof aan. Glad geschoren en geurend naar aftershave begon hij aan zijn ontbijt.…

ik lig in de tuin waar ik elke dag liep ik lig in de tuin waar ik elke dag sliep onder de lariks of pal in de zon het liefst was ik buiten zolang het maar kon ik hield zo van slapen ja dat was mijn lust en onder de struiken daar kwam ik tot rust achter de hosta en juist naast de roos een zonnige plek die ik dikwijls verkoos ik…

Het is niet meer ver, kijk: de Morgenster! Er komt een eind aan de nacht. Dageraad, Kind, het Licht overwint: Zon, hemels opgaande kracht.…

Ze sluit haar ogen. Voelt gedurende een paar seconden een scherp verlangen schrijnen in haar hart. Hoofdschuddend spert zij haar ogen wijdopen: “Néé! Ze mòet verstandig blijven” Ze dwingt haar linkerhand het stuur los te laten om naar rechts richting aan te geven; vervolgens draaien haar handen gespannen de bocht om en rijdt ze de lange laan in.…

levenslang gevangen wanhoop in het hart onvervuld verlangen voortdurende smart heimwee naar de hemel naar geborgenheid hunkering naar liefde nu en voor altijd Jezus is gekomen keerpunt in ons lot oorsprong aller dromen veilig thuis bij God liefde zonder grenzen rustpunt voor de ziel hoop voor alle mensen kom en kijk en kniel…

De takken kaal, de bomen staan nu bloot; het bos verkeert in ’s winters hongersnood. De koolmees zoekt het berken vogelhuis: zo zoekt mijn ziel naar redding van de dood.…

ik droomde dat ik wakker werd op deze nieuwe morgen en door mijn raam heel in de vert’ zag ik de zon verborgen verschijnen in het ochtendlicht over een witte aarde ze scheen op mijn ontwaakt gezicht dat kalm naar buiten staarde ik hoorde bomen sprekend stil mij vragen om te zwijgen want dit moment en deze dag zal ik maar één keer krijgen…

Met mijn benen in de fietstassen en mijn armen stevig om haar middel, zit ik bij mijn moeder achterop de fiets. Nu ik zeven jaar ben, mag ik voor het eerst mee naar de bibliotheek. Want ik kan al lezen! En dat vind ik véél leuker dan met poppen spelen. Als we er zijn en ze mij van de fiets tilt, pak ik snel haar hand en samen lopen we naar binnen…

vandaag is het de hoogste tijd ik wil die vieze stofboel kwijt waarvan ik maar moet niezen gevallen kruimels boterkoek en spinnenwebben in de hoek ik heb ze in de smiezen ik spic en span me spoedig in het zweet staat op mijn onderkin van zuigen en van kloppen ik blik en veger in het rond ik raag en zwabber het plafond en ben niet meer te…

als ik niet weet hoe of het heet dan voert mijn ziel naar zinnen waarin ik bèn en dàt herken wat mij ontroert van binnen…

Een grote groep Zweedse Kornoelje schuimde onder aanvoering van Dieffenbachia de straten af, op zoek naar een paar gewillige Madeliefjes. Ze zongen “de Beuk erin”, vielen dronken van de Jeneverbessen laveloos in de Brandnetels, maar richtten verder geen Nachtschade aan. ’s Morgens vroeg liep er een Wandelende Jood door het dorp en die vond onder…

ik droomde dat ik auto was en dat jij mij ging poetsen je zette mij zacht in de was opdat ik niet ging roesten je opende vol vlijt mijn deur en schoof jezelf naar binnen je wreef mijn ex- en int’rieur zodat ik stond te glimmen jij spiegelde je in mijn glans en mocht mij trots bezitten ik bleef altijd je eerstehands nog vele verre ritten…

slechts met de moed der wanhoop schrijf ik je deze brief mijn leven is een puinhoop sinds jij verdween, mijn lief ik moet steeds aan je denken en huil mijn ogen rood jij wou mij alles schenken maar ik… ik schaam mij dood dat ik jouw lieve liefde verraden heb voor geld geheimen overbriefde van jou, mijn sterke held je haren in mijn…

de grond is wit de lucht is nevelgrijs maar wij zijn mensen die ons buiten wagen in donzen mantels die ons lijf behagen vertrekken wij dik ingepakt op reis geen angst of twijfel brengt ons van de wijs wij stellen aan het gaande pad geen vragen hoe lang het nog zoveel gewicht kan dragen en denken niet aan onbetrouwbaar ijs de bloedstroom…

‘s avonds hoeft zij niet meer lang te wachten nog even en de wereld is in rust als elkeen welterusten is gekust en toeft in dromen die de dag verzachten dan blijft zij hier alleen met haar gedachten haar wakker lichaam van zichzelf bewust de stem van het verstand die zachtjes sust en spreekt van hoop met haar verborgen krachten nog draalt…

Een monniksrob in Ecomare, die was, wat je noemt, een halfgare; zijn trek was niet mis: hij lustte veel vis, maar 'n lekkerbek vond hij: je ware!…

sinds ik besta gaat het met mij al fout omdat ik het wel even zelf wil weten verboden appels van de bomen eten omdat ik niet zo van geboden houd als schrik en angst zich dan in mij ontvouwt alsof ik door een adder ben gebeten dan voel ik mij verloren en vergeten mijn naakte lichaam zo ontzettend koud ik hoor een stem: God is op zoek naar…

Hij allerijlt naar Albert Heijn en bonust zich naar binnen; hij gruttert op vertrouwd terrein, gelooft reclamezinnen. De honger lekkert in zijn mond: heeft snel wat snabbels nodig; zo hollebollegijst hij rond, geen ding is overbodig. Hij winkelt laat, hij winkelt vroeg; geboeid aan winkel-keten. De consumens krijgt nooit genoeg van eten…

als ik een poes was dan lag ik nu te spinnen dan liep ik nu niet in een plas maar lag ik lekker binnen nu sjouw ik af en aan met was met bed- en ander linnen als ik een poes was dan lag ik nu te spinnen ik maai het gras verjaag de spinnen maar wil de zon beminnen languit op een terras als ik een poes was dan lag ik nu te spinnen…

blije smoelen kind’ren joelen door elkaar rondjes draaien zwieren zwaaien niets is raar lachen zingen dansen springen in het rond op je handen voeten landen op de grond de omgeving in beweging door de wind geest van vrijheid feest van blijheid voor een kind…

Haar ronde lichaam glanst: verleid’lijk; zwart; geduldig zit ze in haar hoek te wachten, totdat een man passeert en haar ontwaart, want dan ontwaken er geheime krachten. Met een façade van verlegenheid lijkt zij voor hem geen enkele bedreiging; zij spint al zachtjes van genegenheid, vertederd door zijn mannelijke hijging. Lokt hem dan nader…

gestroomlijnd drijven op dragend water de kust bereiken en aanspoelen op het strand het luie lijf koesteren in het zachte zand tijdloos wachten op vloed op wassend water in warme stromen steeds dieper verdwijnen in voedend water ademloos overleven stilte in een wereld onder water verborgen bodem van bestaan…

Denkend aan Holland, zie ik een weiland; en daarenboven een zonwarme gloed. Vee staat te grazen, mensen verbazen zich over leven dat leven ontmoet. Verder dan tuinen vind je de duinen, waar een jong meisje heel zacht wordt bemind. Denkend aan Holland, bied ik geen weerstand, wil enkel wezen zo blij als dat kind.…

doe je ogen dicht een pluisje is zo licht het zweeft en geeft zich over het wiegt en vliegt steeds hoger op de adem van de wind gaat het waaien laat je zaaien op de adem van de wind ga maar kind…

Ik ben - nog meer dan van strand en van golvenzee, waar ik al zolang on- stuimig van houd – helemaal weg van de avondzonsondergang, met al zijn warmte van geel en van goud.…