Alle inzendingen over Kool

Bombastisch rokende schouw kringelt nu de roetwalm naar de maan fluitend ronkende motor blaast nu het perron nieuw leven in Maar de oogkleppen zagen enkel ongeoorloofde vertraging en hij gaf levenslang het volle pond In zijn volgestouwde geest verkoos hij wind boven windstilte en stookte tot 'n vochtloze wolk van gensters de verspilde kolen…

Vroeger leefde het dorp mee met het wel en wee van de kasteelbewoners en andersom. Tegenwoordig is er minder binding. Mensen laten zwerfvuil achter. Er worden ramen ingegooid.…

Marjolein Kool (Schalkwijk, 1958) deed hierin samen met Drs. P. een poging de kloof tussen alfa's en beta's te overbruggen.…

Er hangt de laatste tijd langer een waas over de landen steeds vroeger worden bossen blauw de laatste takken breek je minder graag en minder gauw dat wat de handen doen smaakt bitterzoet in de verleden tijd vervoegen zich de dromen de laatste bloesem heeft de kleur van tederheid en in je lijf stolt het verlangen tot vruchtbegin…

Er zijn te veel jonge doden om ongestoord te kunnen dromen.…

Ik kan mij de man voorstellen, die aan God gaat geloven na een doorgesneden kool nauwkeurig te hebben bekeken.…

Sintels oftewel opgebrande kolen moesten plaats maken voor nieuwe zwarte kolen. De klus was geklaard, daarna kreeg ik warme chocolade-melk. Toen mijn vader thuis kwam, met een kerstboom achter op de fiets, werden de ballen van zolder gehaald.…

Verborgen in 't donker Gevangen gezet Omsloten; uterus Gegroeid als kool Ontwikkeld brein Gebroken vliezen Vrij; Kuperus…

breekbaar sprookjesland: bomen, een kleine berk, een statig huis een man te paard is bijna thuis ik werk van porselein, fragiel, witte prinses met uitzicht op d'oranjerie en van de oude beuk de wreed gespleten kruin de glazen perken van de Franse tuin toen: voor mijn oog bewoog het glas de stolp trok op ik wist dat jij er was Marga Kool…

Want wordt hen iets van bovenaf bevolen Dan stoven zij zo'n Kok het liefste Koole.…

Men koos de supersterren alle twee Om zo de kool alsook de geit te sparen. Toch klopt er van de uitslag geen syllabe. De grootste speler was en blijft ús Abe.…

Opgevangen door de rode kool, met appeltjes, subtiel begeleid door vastkokende Nicola's, afgemaakt met komkommer en ananas.…

haar ogen zo zwart als kool kijken mij aan brandend op mijn lijf mijn handen knellen van het nylon koord in de verte hoor ik het knallen van de zweep en het rammelen van de kettingen ik wacht volledig machteloos op wat komen gaat alle tijd om mijn zonden te overdenken…

Een wortel wordt genadeloos onthoofd, de sla uiteengeplukt met korte rukjes, dan hakt men ruw een witlofstronk in stukjes, nog levend wordt daarna een kool gestoofd. En zo’n dieet, dat vind ik heel merkwaardig, heet ondanks al die wreedheid toch: plant-aardig.…

Zodra ik er maar een paar kolen op durfde te gooien was het gedaan. Ik wist het niet meer en een nieuwe kolenkachel zat er niet in. Na dagen roet, zwarte kleding en steeds de kachel leeg halen, gebeurde het wonder: de kolen gingen branden. Dat heb ik geweten ook: 28 graden! Ik had het niet meer. En de angst dat hij weer uit zou gaan.…

‘k Zat bij 'nen boom te lezen, al in mijnen brevier, de zunne kwam gerezen, gelijk een kole vier, de blijde vogels dronken de dreupels van de Mei, de morgenperelen blonken en brandden in de wei lijk vier: 'k Zat bij 'nen boom te lezen al in mijnen brevier.…

Ik heb mijn oren niet geloofd maar wel de prullenmand gedregd een peuk, die stonk terstond gedoofd Werd mij een kool - ik redeneerde dat ik dit verre prefereerde boven uw jonge en begeerde (..) begaafde dichteres gestoofd.…

ik verhaal van taal tonen en toetsen van rustige rijm uit pennenvrucht een pagina poetsen een wuivende wevende hand schept in een scheve letter door kille kool geholpen een prille parade op blank blad, nog onbeholpen een gretige geest vreet vroege verzen waar woorden worden, spichtig of sproeiend, tot wat u nu leest…

Haar verwachtingen waren hoog Dus vroeg zij hem ten dans En ongewild ging hij mee Zij danste op een regenboog Een waas van liefde straalde zij uit Met rode koontjes en glimmende ogen Hij liep op hete kolen En vertelde haar later zijn besluit Haar tranen waren als een wolkbreuk Voor haar was het weer dikke pech De waarheid is beter dan…

ik zeg de woordjes die u horen wil ik streel uw dijbeen en linkerbil gooi de blouses op de tweezitsbank u en ik ik stook de kachel ha, wat hoger op gooi er nog een mud kolen bovenop wacht ik pak de salamander erbij u en ik zo is 't gezellig lieveling wordt al lekker warm bijna heet zo warm, oh daarom zijn uw kleren al uit zullen…

de zon die de schaduw overschaduwt Het gevoel van eeuwig geluk dat maar een uur zal duren we malen de woorden met onze kiezen Ze denken dat we over wolken lopen Maar we rennen over hete kolen En alles lijkt rozengeur en maneschijn Maar we hebben jullie toestemming nodig Om ons zelf te zijn Ik tel tot drie en dan zetten we tegelijk…

Heeft het Groene Boekje afgedaan en komt het Witte ervoor in de plaats? Of is die spelling toch te tegendraads en wordt er teveel vrijheid toegestaan? Wat mij betreft geen grond voor pessimisme; ik zie de taal als levend organisme.…

* De avond van Jom Kipoer (Grote verzoendag) waar het Kol Nidrei wordt gezongen. In die tekst verzoekt men nietigverklaring van alle geloften en verplichtingen die men jegens God en zichzelf in het afgelopen jaar op zich genomen heeft.…

Als Ruud Koole trouw aan de Nederlandse koning belooft, bedoelt hij dus dat hij trouw belooft aan het Nederlandse volk. Dat hoeft hij geen twee keer te doen. We krijgen toch geen nieuw volk bij elke troonswisseling! Het moet niet gekker worden!…

het lood van wolken ligt peilloos opgetast in noeste kolen kou de winden wakkeren de waterwoede aan van blauwe hemelzeeën woekerregen daalt in zaaischermen neer op het lijdzame land als bronchiën van longen twijgen tere takken in ijle hoogtes lucht boomstammen beademen als pijpen de slijmklei van de vetgelaagde grond schaamteloos…

Ik spiegel al mijn daden af in gloeiend maanverlichte kolen waaruit de kleuren zijn gestolen die ik al mijn liefdes gaf Geen halsdaad was mijn aandacht waardig geen wanhoop heb ik ooit gegrond mijn ogen blijven even rond zelfs met lenzen eigenaardig Verslonden heb ik met genoegen vlees is een natuurproduct voortijdig uit de grond gerukt…

De kinderen gaan straks weer gewoon naar school, ze groeien als kool en het leven gaat uit zichzelf altijd door tot in de hoogste hemel. Alleen de huizenmarkt staat nu even stil en het rivierwater lijkt minder sterk vervuild omdat het inmiddels is verdund. Vier mensen kwamen daarbij om het leven. De dood lijkt jou niet gegund.…

staat daar vrij ik kom met verhalen bloei op in je raken jouw lucht is zo helder wil dat in eigen vrijheid vertalen maar er zijn angels en klemmen die vliegen tot onzin bestemmen ik land heel vertraagd want natuurlijk wordt er gejaagd op mijn pad is voorzichtigheid troef ik kan brokken maken maar als het even niet hoeft spaar ik kool…

hoort schuifelend over de lange trage gangen vergeet ze waarnaar ze in rondjes spoedde in een kringetje loopt ze vergetelheid weg waar niemand haar tegen kon behoeden herkenbare gezichten vervagen per dag ze lacht, “dag lieverd hoe was het op school” een zuster die haar dochter heeft vervangen voert onwetend wat ze verfoeide, hmm..rode kool…

Je wordt geboren, je staat op Leert lopen, groeit als kool Je propt je vol met zoute drop Dan vijftien jaar naar school Veel is het niet Dan naar de universiteit Daarna een dikke baan Je krijgt een vrouw, die raak je kwijt Ze bieden je iets dikkers aan Veel is het niet Je komt steeds hogerop Ze weten wie je bent Je krijgt een dikke kop…