Alle inzendingen over Kwetsbare kunstenare

Lieve Lisa, Mona Lisa, erken dat de wel degelijk aanwezige dwaalwegen van de onvolmaakte kunstenaars, vind een nieuwe hemel op aarde, hoe dan ook, zeker niet persé met woorden, dode letters, maar één die wel resistent is.…

Op het gezicht van het meisje tekent zich de kwetsbaarheid, de naïviteit, de onschuld en de argeloosheid af die van alle tijden zijn en die de jeugd, nog niet aangeroerd door de wreedheid van het leven, zozeer kenmerken. De naam van de desbetreffende kunstenaar is mij ontschoten.…

Ik herkende onmiddellijk het open goedlachse gezicht van Peter, de succesvolle kunstenaar.…

Een kunstenaar moet lijden is mij eens verteld Maar in welke mate werd er niet bij vermeld Maar goed na een weekje was ik klaar met een zolderkamer bouwen Daar trok ik mij terug ver van drank en drugs en vrouwen Ik heb mij daar een doornenkroon op het hoofd gezet En ik hield mij verder verre van lol plezier en pret Starend uit het…

kwetsbaar ben ik, en teer, vanbinnen. je ziet het niet aan me, maar ik lijd. vanbuiten lach ik als mensen om mij lachen. het doet me niks, zeg ik. maar vanbinnen, vanbinnen sterf ik van verdriet.…

Oh, toe kijk me niet in mijn ogen Kijk alsjeblieft langs me heen Ik kan het nu niet verdragen Ik ben immers niet van steen Kijk niet naar mijn kwetsbaarheid Mijn knagend gevoel van schuld Begraaf je gezicht maar in mijn haren Voor even in mijn mysterie gehuld Oh, toe hou je ogen nou gesloten Kijk me nu alsjeblieft niet aan Ik kan mijn…

Mijn masker van steen Onkwetsbaar voor iedereen Je ziet mijn gelaat Kijkt er niet doorheen Wat er achter schuil gaat Weet geen één Als mijn masker breekt Sla ik mijn handen voor mijn gezicht Beschermend Bang voor het daglicht Mijn masker Mijn masker van steen Huilend veeg ik nu je scherven bijeen!…

niet alleen de nacht schermt licht af van helder waarnemen waarin dromen mij soms ongevraagd meenemen naar diepe dalen van verwarring ook de dag kent momenten van onzichtbare schaduwen gevoed door gevoelens van verkrachte woorden zij overvallen soms mijn gemoed, zomaar, zonder te schuwen een muur met een zacht fundament is…

ga maar staan denk ik daar waar rozen mijn kwetsbaarheid ontwaren ik, die nog steeds ontvankelijkheid zoek en haar, al is het ondoenlijk, tracht te bewaren mijn woorden kennen geringe, sobere klanken deze bloemen vertellen zelf wel, in geuren en kleuren, van schenkende bladeren gekroond op goddelijke ranken…

Zijn gedachten laten hem niet los niet voordat zijn werk volbracht is Zijn gevoelens uitgedrukt, beschreven hanteert zijn gereedschap zonder aarzeling Minuten, uren, dagen achtereen gaat hij door, als in een roes Niets kan hem ervan weerhouden totdat hij zijn stempel heeft gedrukt De perfectie, de schoonheid wanneer zijn creatie…

de wereld noemt hem zwakbegaafd maar als de muze hem raakt en streelt kleurt hij het doek vol sierlijke vogels en vissen herleeft in vurige tinten de stijl van Appel en Corneille schuilt in bevlogen schilderijen de ziel van een pure kunstenaar…

'Hier ligt twintig francs maak er dertig van Hier ligt dertig francs maak er veertig van.' Halfnaakt liep hij heen en weer en bekeek het publiek lachend als een leeuwentemmer. 'Ik ben niet van zover gekomen om op deze boulevard om te komen van de honger' hier, veertig francs, maak er vijftig van, geen oogwimper zal ik schroeien, ik…

En het was voor hen een erezaak, niemand Kunstenaars… die hun dat mocht beletten.…

Madame de Sainte Boeuf had in de armlastige kunstenaar, die Eve zich tot haar man had gekozen, zichzelf herkent en had daardoor meer begrip voor de keuze van Eve. “Excuseer mij, zei Madame de Sainte Boeuf tegen de doctor die haar altijd hoogst amuseerde met allerlei verhalen over medische missers; mijn dochter komt mij bezoeken!”…

fragiel als een enkel ijskristalletje kwetsbaar een klaproos in wervelstorm vlucht ik angstig in ronde hoeken steeds op het nippertje weg van gehaaste voeten die alfabetisch lexicografisch bestuurd door een computerziel mijn voelen in punten vertalen waardoor mijn kwetsbaarheid onder de hardheid van hun zolen zo groot wordt dat…

Aan jou durf ik me bloot te geven Ook met kleren aan…

als ik zeg dat ik je mis vraag ik me af, wat er anders moet wanneer je vraagt wat er is zeg ik 'niks' komt wel goed het is de kwetsbaarheid tegen onzekerheid 'je kunt me vertrouwen meid, mij raak je heus niet kwijt' maar toch dat stil verlangen naar jouw rode koude wangen tegen de mijne...…

ik hou van jou, en dan de stilte lonkend naar respons zijn hart in zijn hand en zijn hand ver voor zich uitgestrekt…

Kwetsbaar dun als een kristallen glas niet laten vallen ik was niet daar om je te vangen breekbaar en broos niet bestand tegen een sfeer vijandig en boos inkeer keer op keer gevoel versus verstand je doel heeft de overhand je gevoel heeft je overmand mijn vingers strijken over het glas indien ik de juiste toon…

Je kunt je beter kwetsbaar opstellen, dan telkens in de verdediging gaan.…

Het siert nu mijn dressoir en het symboliseert voor mij de kwetsbaarheid van mijn vroege jaren, de fundamentele kwetsbaarheid van alle mensen en de lieflijkheid van het kind dat mijn lichaam nooit heeft kunnen of mogen dragen en dat ik zozeer lief zou hebben gehad......…

Ik zal mooi dood-gaan, als een vlammend vuur, Dat ééns nog flikkerde in zijn schoonste gloed, Eer 't gans geblust was. Want als enig goed, Rest mij de schoonheid nog, een korte duur. Hoe zalig is dat nu, wanneer ik tuur Naar mijn gedachten in hun brede stoet, Die álle schoon zijn, en niet één die doet, Of zij wou vlieden uit Mijn hoog Bestuur…

Van af de eerste ontmoeting laat het niet los de wijze waarop ze ons volgt Tijdloze Agatha, speelt met één kijkmoment ernstig, ze zegt welkom en vaarwel vanuit de eeuwige deuropening die zekere honger naar de onsterfelijkheid van één vrouw en één kunstenaar bijtende in alle uren en ogen alsof ze kersen en appelen van de korte…

Het doorzettingsvermogen van het geheugen... Wij vieren nog deze maand opnieuw de geboorte van J.C., de Zoon van God. Een feest dat mondiaal gezien, hoog staat aangeschreven. Daarnaast, door het hiervoor genoemde, uitgebreid wordt gevierd op een wijze die doorgaans niet is mis te verstaan. Ook in de kunst zijn er vele werken naar aanleiding van…

Na de thee begeleidde tante Lee ons dan gewoonlijk naar de kinderboerderij achter het bejaardenhuis en legde zij een liefdevolle zorg en aandacht aan de dag voor de hoenderen, de geiten en de konijnen alsof nu, op haar oude dag, al haar gevoelens bestemd waren voor de redeloze, kwetsbare, onschuldige dieren.…

De bomen in de schemer het zwartst en schrikbarend groot als de geesten van straks. In een vijver gaan eenden mopperend slapen. Er is niets te voelen na zonsondergang, afwezigheid. Niets te vermoeden, nacht is nooit weg. Bomen maken de dag, ze stralen met jong maar bezadigd lommer dat aan zijn voet kuilen graaft, schaduw kweekt voor later…

Een kus, een knuffel Het kan allemaal Je bent zó geliefd Eens iets anders dan normaal Je hart storten Een moment van waarheid Het is allemaal mogelijk Je kan echt alles kwijt Maar dan word je geroepen Het is nu voorbij Je moet er vandoor Je bent nu niet meer zo vrij In één klap Weer zo kwetsbaar als een kind Als je de uit-knop Van…

Een traan drupt over mijn wang Ik proef de zilte smaak Nog altijd ben ik bang Dat ik mensen kwijtraak Durf me niet te geven Hecht me liever niet Die angst is nooit verdreven Sinds hij me achterliet Ik blijf liever op een afstand Laat niemand echt dichtbij Soms lijk ik zelfs wat arrogant Door de onzekerheid in mij!…

kleine jongen blonde haartjes plakkend van zweet handjes moegespeeld met kleine kuiltjes wimpers als gordijntjes over toegevallen oogjes straks weer kijken de wereld ontdekken elke dag een feest voor jou en voor mij…

In het oerspronkelijk weten laat mijn betekenisvolle naaktheid haar kwetsbaarheid innestelen en omstrengelen, voortdurend kantelend op het raakvlak tussen binnen en buiten, alles opheffend in het golvend raken tussen lege en opgevulde ruimte van innerlijkheid. Vol verwondering be-leef ik.…