Alle inzendingen over Leven Overlijden Mystiek Opbeuring

Het kleine leven tierde welig. Er woei een ruime geest voor alle gezindten over graven en door alle zalen van uitvaart. In de grootste zaal klinkt elk jaar op een Zondag in April opgewekte muziek. Muzikanten en toehoorders zingen met elkaar.…

O- ver de zee, lichtend pad zuiver zout in leven. 2 Er is geen ondergaan, enkel een warme hand over velden van muziek. Aan de oever, in het lied van dageraad. 3 Geluk groeit in het woord van zwijgen, stilte in kleuren op het doek van toekomstdromen. Nu is het tijd om haar te begroeten.…

zonnestralen breken als bloemknoppen in de dauw ochtendkoele damp weerspiegelt nevels in de ziel een bloemklokkenspel speelt in een gouden regen toverklanken vol overgave in sprankelend gevoelszijn een speelse avondwind veroorzaakt kalme deining flonkerend in de maan als licht in juweel slaapschaduwen lonken stil in…

Ze drijft met slechts een rimpeling, herinnering druppels om tot zilverling spettervast de brede lach van zon op zee bij toverslag en vloeiend blijft de schildering Terwijl een koele bries verdwaalt, ontpopt de twinkeling golvend aan de glinstering der einderschone waterbrand in ’t wondersprekend niemandsland en vloeiend blijft de schildering…

Sneeuwkristallen streken langs haar slaap naar beneden in een droom die droomde tussen hoofd en kussen Een nacht vol sterren dwaalden tussen handen vingers stilden de donkere trilling het naarstig weerzien De ochtendzon ontwaakte raakte betovering tussen nu en de lakens van verleden…

hink stap sprong de hoepel is te klein voor stel en klem geheim inheemse rondedans in kring vuur en vlam schaduw en as er was een berg te ver voor woorden te diep in klank gebaar verloren staal er is een vage beeltenis achter de horizon als glans verborgen door maan en zon…

Als trainer van het nationale elftal was hij een waggelende parodie op coaches die het niet van vakkennis moeten hebben maar van opbeurende praatjes die geen gaatjes in de vijandelijke veste slaan. Na zijn onvermijdelijke overlijden op relatief jonge leeftijd is hij opnieuw op het schild geheven. In Argentinië, in Napels.…

het zit in meer dan bewust zijn kriebelen van een mier op je huid een briesje dat je mond streelt, crème die je na scheren voor gloeien beschermd kun jij met ogen dicht geuren van tropisch hout gevoel van vakantie binnenhalen, grachtenpanden bevaren in een sloep terwijl een orgel speelt als er nu een zeis komt alles wegmaait…

Ik weef mijn draden op gevoel en spin intens verlangen in diepere lagen naar eenwording. Onzichtbare trilling meandert als ontwaakt en ik verblijf in zijn intieme fluistering.…

Wat te doen om mijn meisie te kunnen laten genieten En haar dat te geven, in al wat ‘t leven aan liefde biedt?…

Het zou gemakkelijk en troostend zijn te denken dat Rimbaud werkelijk door God was verhoord en uit zijn moeras der wanhoop getild tot in de zuivere lucht van zijn aangeboren onschuld en van omgang met God naar Wie hij zo tevergeefs had gehongerd. Helaas is zijn gevoel van een volledige vrijdom van zonde ('je n'ai point fait le mal' etc.) zo karakteristiek…

De doelstelling ervan is het ego op te lossen in wat Rimbaud 'de universele geest' noemt, een entiteit die tamelijk nauwkeurig schijnt overeen te stemmen met het 'kollectieve onderbewuste' van Jung.…

Achter en boven het ego is een ander ego, een ander ik, dat in de eeuwigheid leeft, buiten tijd en ruimte, waarvan de onsterfelijkheid, als die eenmaal ontdekt is, niet in twijfel getrokken kan worden.…

Wie stelt zich geen vragen over de zin van het leven en de dood? Of over het leven daarna? Zwaarwichtig onderwerp, maar verteerbaar aangereikt dankzij het grote formaat en de kleurrijke foto’s.…

Die neerdwarrelende bladeren spelen met elkaar een kinderspelletje, waarin stille kracht de toon aangeeft: aankomende sterkte, die de aanstaande winterrust zal inwijden, begeleiden en tot nieuw leven wekken.…

De rust is ingetreden Roerloos liggen bladeren Windvlagen zijn verleden Lage wolken naderen De takken bedekt met dauw Aan mist overgegeven Schimmen achter in het blauw Met het uitzicht verweven Twee bomen door de tijd heen Naar elkaar toe gebogen Hun twijgen vlechten ineen Nevelige atmosfeer Het stenen erfgoed geeft weer Symbolen…

De burgemeester vertelde: "Als ik met mijn wethouders aan het vergaderen ben, zijn we omgeven door opbeurende vlammetjes van kaarsen of olielampen. Dat zorgt tijdens ons moeizaam beraadslagen voor opgewektheid en verlicht denken."…

Hierin zaten Jochen en Greta vaak om te eten, of _ om rustig over het leven na te denken. Weer ging er een lange tijd voorbij. Op een mooie zomerdag verlieten opa Jochen en oma Greta hun dorpje met Peter, hun eerste kleinzoon van zes maanden oud.…

jouw romantische ziel verloofd met een slanke blondine met een hartjestatoeage op haar linkerborst mystiek lijfje waaiend op het ritme van het leven stoeiend en vlinderend samen in een nieuw leven om te zijn waar je bent…

In mist en achter een waas gezicht schemeren slaapschaduwen waar blauwe wilgen de wacht houden langs de oever van de avond. Langzaam rolt een dromerige stilte haar deken over het bedroefde woud. Tezamen met een koele wind rilt ze in de nevel van het dal. Een zwarte vogel tuurt in de diepte van de nacht, verscherpt zijn blik. Een eenzame…

haar spiegelbeeld gaat scheep ten onder aan verborgen ijs en mystiek gehavend oppervlak geeft enkel vragen prijs beweging voert haar dronken wat haar binnenste ontluikt en met hypnotiserende verhalen je wereld binnenduikt ze is als snijdend sap dat met stalen glimlach wraakt rots van leven, beschreven skelet wat nooit versleten raakt…

de passievrucht sluipt, onder haar jurk, zonder te weten dat zij de mango aanbidt veel vuile stofjes op haar geweten. Het sap druipt exotisch langs haar wang en haar vinger dept hem bij het begin haar huid begint spontaan te trillen. De mango en zij zijn één zonder te weten, trekt zij plots haar schone velletje eraf, samen…

Vanuit zijn holte echoën zijn bestaanswoorden door feeërieke flarden mist. Droomvogels delen hun fluisteringen in zijn kale kruin en zingen de eenzaamheid voorbij. In hem vormt zich een zuivere melodie wanneer zijn schaduw verdrinkt in plasjes vloeibaar goud.…

God looked around His garden An He found an empty place. He looked down upon earth and he saw your tired face. He put His arms around you and lifted you to rest. God’s garden must be beautiful. He always takes the best. He knew that you were suffering, He knew you were in pain. He also knew in heaven you would never hurt again. He saw the road…

Die overlijdt, is over lijden; En vreest men nog voor overlijden?…

Waar zij de nacht ontdekt zich onder toeziend oog verlegd speels schaduwen langer rekt en zetelt in haar recht zo donker licht vergeelt en jaloerse blikken steelt…

verbaasd, verdwaasd compleet tot een standbeeld verstard sta ik in uw aangezicht te kijken kleine golfjes hoop stralen van mijn erts de hemel in nu aangewakkerde hoop het lood smeltenswarm geworden is jouw ogen openen me een boek waarin onbekende tekens over zijden bladen dansen de grote boten moed drijven me in kleine stukjes gehakt…

Weer valt een loodzwaar gebaar uit het lood, het gezicht gericht naar boven, machteloos de ogen, sterrenstarend in de nacht en kleur begint te dansen, armen zwaaien hoog de hemel uit zijn boog doldraaiend dronken duikelend over de rand van overgave waar in de verte het spel van hoogtij leeft.…

zo kun je verdwalen met je neus in de wolken of in geuren die een schoonheid kleuren met honing mandarijnen fluwelen gordijnen en ogen stralend naar een ster die er misschien wel helemaal niet was, of gewoon in jouw lach als je stiekem om het hoekje gluurt of met je neus plat tegen het raam en een blos die smaakt naar meer kan ik nog dromen…

Niet hoe de wereld is, is het mystieke, maar dat zij is.…