Alle inzendingen over Liever eindeloos sla

(voor Christina Maria Sybille Schmitz (1909 - 1955)) Je bent geboren op 2 december 1909 in Düren. Je groeide op in Keulen, waar je op je veertiende naar de ambachtsschool ging en daarna nam je acteerlessen, samen met Louise Dumont. Op je achttiende ging je naar Berlijn, waar je kleine rollen in het Deutsches Theater van Max Reinhardt speelde.…

Dan ben ik toch liever...…

Ik kijk zo maar naar het leven en denk hoe eindeloos ik ervan houd.…

me niet eindeloos watertanden kom in mijn stroming ik zet al mijn kanalen voor je open laat me jou vervoeren tot de bodem van mijn hart…

De groenten in mijn tuin, de sla en de tomaten, hoor ik dan ook zelden met andere soorten praten. Belandt er in mijn tuin vroeg of laat een zaadje op ’t verkeerde plekje dan slaat dat daar een praatje. Dat vind ik in mijn tuin een jammerlijke zaak waaraan ik liever snel en kordaat een einde maak.…

Ik sla mijn mantel om, een lappendeken, leef op krediet, voor nog een korte poos. Vergeef mijn schulden, ik blijf in gebreke.…

ogen zien rooien, daar ben ik werkelijk hard in maar jonge sla in september net geplant, slap nog, in vochtige bedjes, nee…

Zolang men denkt dat met de dood alles ophoudt, investeert men tijdens het leven bij voorkeur in het tijdelijke, het materiële, het uiterlijke, en is men minder snel geneigd te denken aan de toekomst van het milieu, de leefwereld van onze kinderen en kleinkinderen. Ons bewustzijn bepaalt hoe we tegen de wereld aankijken.…

Liever dan een mens te zijn, werd ik een wolk, Te drijven tussen woeste vlammenzeeën; Zij groeien aan het ochtendfirmament. Liever dan wolk te zijn, werd ik een boom, Hij staat hoog op in het heet licht te kijken, Iedere gedachte is een blad.…

Nee, als ik je verlies, dan hoop ik dat ik op mijn zakken sla, een poosje zoek en dan ineens bedenk dat jij allang gevonden bent door wie je liever ziet. Dan zal ik kunnen rusten. Anders niet. ---------------------------------- Uit: Raster 89, 2000…

Een boom , om het even eik of weke waaiboom voeten in de grond , kil verdronken of dor gestraald woekeren , onbewust kleven aan rotting en einde niets te doen dan staan en ondergaan De oceaan , willoos onder het gescheur van warm en koud verlangen naar de maan en sterven op het strand kieuw en vin , tentakel en schub , koraal en wier fluim…

Het is een lange weg maar als zij haar kunnen bewandelen kan ik 't ook maar niet voorbij het water daar ligt het einde van de wereld de wereld is rond een stalen vogel zal in een reusachtige boom vliegen er is leven op mars - absurd Waarheid zit in een klein hoekje en 't is een lange reis en dan op 't einde linksaf.…

eindeloos is de weg die loopt naar jou eindeloos ver toch kom ik naar je toe eindeloze dagen leeg en donker toch heb ik hoop ooit op een dag zal ik bij je zijn dit geeft me de moed om verder te gaan verder en dichter naar jou…

Herinner ik me slechts, het eindeloos verlangen, in mijn hart.…

Herinner ik me slechts, het eindeloos verlangen, in mijn hart.…

Maar daardoor krijg ik wel grappige invallen, sla ik taal uit ter overdenking. Zoals vanavond, ik zie de bombast op de Dam en daarna hield ik mij liever op de Waalsdorpervlakte. Ik bedoel maar, is iemand met een erectiestoornis de lul of juist niet? Stoofpot, hoe gemarineerd kan je iemand op het verkeerde been zetten.…

Voor die koude grillen zou ik liever schuilen Op een droge, warme zolder Dan had ik liever mijn dwergparkiet bemind Je oog spuwt schichten Ik kaats de donder terug Je wil mijn weekste vlek belichten Ik wil enkel jouw kaakbeen ontwrichten En sla verstrooid Als naar een drinkende mug.…

Accepteren is er helaas niet bij, dan nog liever op dieet, en zijn ze daar alweer voorbij, komt het voor dan men helemaal niks meer eet. Maar bestaat er dan geen maatstaf, gaat het eindeloos door, zien we nooit eens achteraf: de schoonheid gaat niet voor! Ik wil alleen maar zeggen, wat is nou nog mooi?…

Drie ringen en een aktetas glimmen mijn neus voorbij nee hij is niet egoïstisch, werkt voor zijn nageslacht Het golvenspel ja nee de lift stijgt toch knisperig geknars de fluwelen lounge staat net hard genoeg Onderweg ruitenwasser dienaar van hun op maat gemaakte uitzicht het glas blinkt feller van beneden Ze zitten zo hoog dat de…

Kom me liever niet te na. Als je enkel kijkt en zwijgt is 't of helse pijn mij dreigt. Kom mij maar niet te na. Je handdruk is een greep om niet aan te ontsnappen. Hou me los, hou me los! En kom me niet te na. Je leunen lijkt wat duwen doet. Aai je me, sla je me, lijkt het. Zoals je kijkt met je ogen... Sluit ze! Sluit ze!…

"Ik kom liever naar jou dan dat ik weg ga".…

Voor mijn negatieve rottigheden ga ik met mijn lichaam, mijn geest en ziel vrijwillig in de brandstapel liggen, sla ik eeuwig schuldbewust op mijn stupide borst en krijs het uit: 'Mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa!'…

Hun wisseling gaat eindeloos maar door. Aan elke zomer gaat een voorjaar voor. Men kan erna een najaar niet vermijden. Een winter volgt. Een ringlijn is het spoor waarop seizoenen volgens schema rijden. De punctualiteit kan mij verblijden, wanneer ik weer de lenteklokjes hoor. - Maar tot besluit beken ik: Ik ben boos.…

De tijd is een gat waarin alles verdwijnt en dan weer verschijnt in vormen van leven die eindeloos geven. Tijd is een woord dat woede verstoort en liefde verspreidt naar oneindigheid. Eeuwige liefde zijn beeldschone woorden diep in je hart en warm in je ziel Waar vredige oorden met vogels en leven altijd zijn gebleven.…

Schijnbaar hopeloos, een leegte, eindeloos. Teleurgesteld en boos. Een leven wat ik niet koos. Compleet gestoord.... Niemand die je hoort, geen enkel woord! Alles in de grond geboord. Mijn liefde is gesust, mijn energie geblust. Te zijn zonder levenslust als een zee zonder kust. Waar is die hand? Waar is die schouder?…

Leven is groeien: Enkel oneindigheid Waarborgt ons liefde, lief, 't Eeuwige leven, lief, - Leven was groeien, lief, Eindeloos: Nu wordt het bloeien, lief, Eindeloos. . . Wij die onze eenzaamheid Droegen als goden, Wij kunnen minnen Eindeloos!…

Ik probeer de tijd te meten een seconde, zo verdwenen een minuut, een kort geweten maar dagen te kort voor stenen weken zwijgen voor planeten een maand zoekt naar fenomenen jaren tellen in het weten zoals eeuwen tijdloos schenen De tijd is nog nooit gevangen In momenten en gedachten Tijd bestaat voor jammerklachten Tijdloos is ook zielsverlangen…

het verhaal van mooie dromen wordt geschreven in jouw hart elke dag opnieuw gelezen laat het mij in liefde leven waar stille angst verdwijnt in de gloed van zachte ogen ik samen met jou de wereld laat ontwaken zal dit hartsverlangen ontstaan in liefdesdromen elke dag worden herschreven als een eindeloos verhaal…

Eindeloos verzonken in de diepte van je ogen. Eindeloos verliefd maar toch zeer overwogen, leef ik, Eindeloos golvend in de tijden die gaan komen, met jou verder naar het leven van mijn eindloze dromen...…

Ik zit alleen in een kamer een ommuurde kamer. Rondom mij is het stil. Binnenin voel ik de kilte die binnendringt en zich langzaam verspreidt over m'n hele lichaam. Ook m'n ziel wordt aangetast en bezwijkt. Heel langzaam voel ik de warmte uit m'n lichaam en geest wegvloeien. Ik leef verder, zonder dromen. Alle…