Alle inzendingen over Marina

Het kind springt een uitgelaten sprong. Omhoog, omlaag! Het kind springt tot het besef de sprong verlamt.…

Denkend aan 'Marina' van Rocco Granata.…

Op jouw nachtkastje stond een portret van Marina Tsvetajeva. Je bent in de begraafplaats Vvedenskoye in Moskou begraven, in het familiegraf van Olga. Nina verviel daarna in een langdurige depressie en Olga kreeg een relatie met de operazangeres/theosofische schrijfster Concordia Antarova.…

Het ging van holderdebolder met de bolderkar van Bolderman, maar na twee dagen waren we in ons hotel Golfo e Palme in Diano Marina, waar de airconditioning lekte. Ik zat aan de voorkant met een ruim balkon en het uitzicht op Hotel Moresco. Om de hoek zag ik de Middellandse Zee.…

steeds maar weer zoeken... altijd die valse hoop. opnieuw maar weer boeken. het lot gaat met mij op de loop. elke keer ben ik weer blij. eindelijk een eigen huisje. eindelijk een plekje voor mij. op het laatste nippertje..... vallen ze gauw weer af. het was maar een slippertje. ik vindt het gemeen en laf ! ik ben niet goed genoeg.…

een babbeltje hier....... een praatje daar. altijd stond je voor me klaar begripvol luisterde jij naar mij. met raad en daad stond je me bij. je had wel een huwelijk achter de rug. maar daarvan schrok ik niet terug. maar toen vroeg je mij bij je te komen... het was de vraag waar ik alleen van kon dromen ! je woonde maar op een kamertje…

ik besloot zomaar te gaan bellen een babbelbox was wel erg leuk je kon er van alles vertellen ik lag meestal in een deuk toen leerde ik hem kennen natuurlijk was dat wel ff wennen vele gesprekken werden er gevoerd vriendschap waar op werd geloerd na een tijdje een afspraakje in het echt gevoelens waar je tegen vecht samen praten over van…

ik leerde je kennen........... via de moderne snelweg geheel niet tot mijn spijt de ontmoeting, was algauw daar en dat alles binnen een hele korte tijd wat ik toen nog niet kon weten....... jij was binnen 3 maanden al met mij klaar je was zo teder en zo lief ja, ik wist het zeker....... voor altijd mijn hartendief maar jij besliste anders…

Geloof in jezelf in de kracht die je hebt, de kracht die jou door het leven leidt, door goede en slechte tijden. Geloof in de verborgen kwaliteiten die iedereen bezit en die je de juiste weg zullen wijzen. Geloof in morgen en in wat die dag je zal brengen en probeer alles van de zonnige kant te bekijken, want met een positieve kijk op…

DE ZON GLUURT DOOR DE GORDIJNEN. LAAT ZIJN STRALEN OVER JOUW GEZICHT SCHIJNEN. MIJN HART JUBELT VERBLIJD. LIEFDE HEEFT GEWONNEN VAN DE TIJD ! DE TIJD DIE MIJ STEEDS IN HAALDE. TIJD... WAARVAN IK BAALDE. NU IS DE TIJD WERKELIJK RIJP. EN GEEFT ME DE KANS.... DIE IK GRIJP ! ZACHT NESTEL IK ME NOG EVEN TEGEN JE AAN. EN VOEL ME WARM WORDEN VAN…

verdwaasd loop ik door de stad... woorden razen door mijn hoofd.. die engerd bedreigt mijn schat. ik ben van mijn rust berooft. woede raast door mijn bloed. vreemde gedachtes spoken door mijn hoofd. het mag niet...maar het moet. maar ik zou niets doen, heb ik beloofd. maar mag hij dan steeds zijn gang blijven gaan ? mag hij altijd maar…

Over de fairway slierten witte nevels van de afgelopen nacht Op het glad geschoren gras glinsteren de kristallen zacht. Vaag zichtbaar aan de hemel nog een volle maan Sta wat voor me uit te staren, moet m´n eerste slag nog slaan Genietend van het ochtendgloren en de warmte die al voelbaar is Luisterend naar het klokgelui, oproepend voor de ochtendmis…

Als een brok graniet valt mijn leven uit elkaar en valt doorheen de nevel. Steeds omlaag en omlaag in het rulle zand. Heel snel om de pijn te breken. Het valt in ontelbare kleine zachte , verloren en dode stukjes in het zand. Daar worden die kleine, dode en verloren stukjes zo maar weggedrukt Door voetstappen in het zand. Harde en…

Ik was verliefd op mijn imago. Zij valt nu in duizend stukjes op de grond. Het imago om in al mijn sociale rollen geslaagd te zijn. Zelf de beste te wezen. Mijn imago wist ook “iedereen maakt fouten” En kon daar wel mee leven. Hoewel “wel moeilijk“ Men heeft daar nu een eind aan gemaakt. En heeft mijn imago In duizend stukken…

Ik zag het meisje fietsen doorheen de tijd die de mijne zou worden. Haar spiegelbeeld verdronk in het water van de rivier en liet alleen rimpels achter. Ik zag het meisje kijken naar de duizend sterren aan de hemel die ze herkende in de gebroken spiegel van haar kamer. Haar spiegelbeeld herkende zichzelf niet. Ik zag het meisje kijken…

Ik zit gevangen in een wereld die niet de mijne is. Ik zie de sleutels niet die me kunnen bevrijden uit mezelf. Ze vallen rondom maar ik grijp ze niet waarom niet ? Ik weet niet hoe het moet Weet ik het niet of.. durf ik niet. Zwaar als van steen zijn mijn vleugels. traag openen ze zichzelf om dan te breken tegen de tralies.…

Soms wil ik vluchten midden in de nacht zonder iets. Alleen mijn gedachten in grijze tinten verpakken en even gelukkig zijn. Vluchten naar een stad waar leven is en waar mensen samen echt zijn en terug komen tot zichzelf zonder zelfbedrog om wie ze werkelijk zijn of willen zijn. Echt ! Een stad waar eenzaamheid waar ,…

Het is oorlog in haar lichaam. Onder de huid vechten gevoel en ratio met elkaar om de overwinning. In stukken gevallen kan wilskracht ze niet meer samen brengen Verstand versus gevoel in de oorlog van het zijn. Waarbij haar eigen zelf verdwijnt, vlucht. Geen controle is nog mogelijk in de verwarring van het gevecht. Vreemde is zij…

In de stalen rivier van jou geest stroomt het water niet meer. Vervuild door de schijnaanpassing die je leven is. Zwemmend met de stroom mee om niet te verzuipen, aangepast aan de golfslag van het water. Maar afgesneden van de oever. Stroomopwaarts zwemmen ging al lang niet meer want verzuipen dreigde, en je wou naar de oever.…

Of Marina Ovsjannikova. Marina Ovjsannikova is de mevrouw die tijdens een nieuwsuitzending met een bord achter de voorlezer ging staan, waarop te lezen stond dat zij wilde dat de oorlog stopte en dat de kijkers werden voorgelogen. Zij neemt daarmee enorme risico’s.…

De bibliotheek van Diano Marina is naar jou vernoemd. Jij bent geboren op 12 november 1866 in Diano Marina. Jouw rijke familie verhuisde al snel naar Oneglia, waar jij in het familiebedrijf P. Sasso e Figli S.p.A. ging werken, wat eigendom van jouw moeder Paolina Maria Sasso was.…

(voor Marina Tsvetajeva) Ik ben van hoek naar hoek gelopen, ik heb iedere meter afgetast, ik heb zelfs geproefd van de modder, uren heb ik daar gestaan in een cirkel van witte kaarsen, verliefd op een vaal portret, dat ik bij me draag sinds mijn eigen eenzaamheid mij wurgde.…

(voor Marina Ivánovna Tsvetajeva (1892 - 1941)) Je wieg stond in het stuurse Moskou, waar je vader hoogleraar aan de universiteit was, waar je tot je tiende levensjaar bent opgegroeid, samen met je jongere zus Anastasia. Op je zesde schreef je al je eerste gedichtjes, door je vader, een groot pianist, speels op muziek gezet.…

(voor Marina Ivanovna Tsvetajeva (1892 - 1941)) Je bent geboren op 8 oktober 1892 in Moskou. Je vader Ivan Vladimirovich Tsvetaev was een kunstprofessor aan de Universiteit van Moskou. Hij was de oprichter van het Alexander de Derde Museum, het latere Poesjkin Museum voor Schone Kunsten.…

Volgens de dichteres Marina Gershenovich (1960, Novosibirsk) heb jij door jouw stem en muziek Marina Tsvetaeva weer tot leven gewekt. Nina Irina Roerig maakte een documentaire over jouw werk aangaande de poëzie van Tsvetaeva, getiteld 'Patriotinnen. Drei Heldinnen auf der Suche nach Heimat' (2013).…

ohw... wat was ik toch uiterst naief........ jij was ook zo ontzettend lief maar na een tijd ......... kreeg jij spijt... dat je mij had gekozen ik deed je blozen tot op het bot maar nu na een tijd voel jij je rot je denkt me niet te kunnen geven....... waar ik volgens jou naar verlang het maakte jou bang je trok je terug achter die vreselijke…

steeds weer het idee........ dat je dicht bij me bent alsof je nog tegen me praat je geur die ik steeds weer ruik lopend door de straten....... het gevoel gezien te worden hou je me dan toch nog in de gaten ? is alles nog niet verloren ? wil God mijn Bede aanhoren ? kom jij toch weer terug bij mij ? ik weet het niet....... voel allen maar…

Kerstmis staat alweer voor de deur... dat is even iets anders dan de dagelijkse sleur Overal is men al druk in de weer, etalages weerspiegelen de kerstgedachte maar ook mijn hartezeer, want jij bent het waar ik altijd naar zal smachten Nu één jaar verder en nog geen teken van leven, ik heb de hoop en moed al opgeven... Maar het geluk tart…

eens leerde ik hem kennen geheel niet tot mijn spijt domme streken haalde ik toen uit en daardoor raakte ik hem kwijt na een tijd van innerlijke pijn en verdriet was hij diegene die me weer zocht en vond en wist, zij is diep van binnen gewond liefdevol bleef hij mij ter zijde staan en sindsdien zijn we de rest van ons leven samen verder gegaan…

internet.......... ohw, wat een pret ! ik leerde jou daar kennen via zo'n chatbox. alles ging aardig en leuk we lagen vaak samen in een deuk toen wilden we meer van elkaar weten een afspraak, zo gemaakt ! ja, laten we gaan daten..... jij kwam,zag en overwon jij had mijn muur gekraakt ! dat was het moment waarop alles begon verder ging onze…