Inloggen
voeg je beschouwing toe

Beschouwingen

De Nationale Opera van Oekraïne in de Goudse Schouwburg

Op dinsdagavond 10 maart 2026 deed de Nationale Opera van Oekraïne een uitvoering van de opera 'La Bohème' uit 1896 van Giacomo Puccini (Lucca, 1858 - Brussel, 1924), in samenwerking met de librettisten Luigi Illica en Giuseppe Giacosa. Het is gebaseerd op de feuilleton 'Scènes de la Vie de Bohème' uit 1851 van de Franse schrijver-dichter Henry Murger, die ooit als straatarme schrijver een zolderkamertje in Parijs huurde, met enkele vrienden, die zichzelf 'de waterdrinkers' noemden, omdat ze nooit geld voor wijn hadden. De tragische opera 'La Bohème' gaat over de jonge dichter Rodolfo en de naaister Mimi, die aan ongeneeslijke tuberculose lijdt. Deze versie is van de Vlaamse regisseur Jean François D'hondt en in een moderne jas gestoken. De topmusici met dirigent, solisten, het koor en het orkest bestaan uit 120 mensen. De dirigent is Igor Chernetski, Erekunstenaar van Oekraïne. Het decor is van Marc Cnops, die in oktober 2025 is overleden.

De mooiste aria's kwamen voorbij, o.a. 'Che gelida manina', 'Mi chiamano Mimi', 'O soave fanciulla' en 'Musetta's wals'. Persoonlijk was ik het meest geraakt door de stem en het toneelspel van de sopraan Marina Naimytenko, die Mimi speelde. Het publiek was voor het merendeel stokoud. De opera was in het Nederlands te volgen en ik lach dikwijls in een deuk om de onzinnige, humoristische en van de hak op de tak springende teksten. De vrienden van Rodolfo waren voortdurend dronken en ze maakten er een potje van. In vroegere tijden waren opera's meestal gevuld met de meest mooie gewaden en jurken, maar dat was nu niet het geval. Ik meende een soort van voedselbank waar te nemen en inderdaad straatvegers in van die lelijke, oranje pakken. Het leek geregeld op een komedie, terwijl het toch in wezen een tragedie is. Ze hebben er echt een maffe opera van gemaakt, met gekke teksten en zelfs kantje boord humor. De armoede droop er wel van af en dat is de bedoeling. Musetta werd ook gespeeld door een bewonderenswaardige sopraan. Ik genoot dan ook het meeste van de hoge, etherische sopranen. Vaak is dat al plezierig genoeg.

In het bijzonder heb ik van Marina Naimytenko genoten! Ik volgde haar voor een groot deel met mijn verrekijker en ik lette heel specifiek op de meest subtiele bewegingen en de betekenissen daarvan. Ik zat twee hoog recht voor het podium. De relingen in de Goudse Schouwburg zien er best eng uit en lopen schuin naar beneden, alsof je er vanaf kunt glijden. Bij een verkeerde val kun je er zo vanaf kieperen. Niets voor mensen met hoogtevrees of valangst. Ik kon het gezicht van Marina, pardon, Mimi, dus heel nauwkeurig van dichtbij bekijken. Dat heb ik dan ook graag gedaan. Soms dacht ik even dat ze dat door had en mij recht aankeek. Toen ze zichzelf achter een soort bushokje verschool, bleef ik haar observeren. Zij bleef de hele tijd volop in haar rol en zij maakte prachtige, lieftallige, betekenisvolle gebaren. Zo tekende zij bijvoorbeeld wat op het raam van het bushokje. Heel aandoenlijk. Echt een vrouw om verliefd op te worden. Bij opera is het verhaal natuurlijk belangrijk, maar de zang is na de muziek het allerbelangrijkste. Marina zong steeds op tijd en wat mij betreft perfect en schitterend. Ik lette eens op haar best wel fragiele borst en het is haast niet te geloven, dat er zoveel hoge klanken uit voort kunnen komen. En niet alleen heel hoog, maar ook heel zuiver!

Om nu te stellen dat ik naar een privéconcert van Marina Naimytenko ben geweest, is wat al te gortig en niet echt fair richting de rest, want die waren stuk voor stuk ook hartstikke gedreven en krachtdadig. Zo zat Rodolfo ook heel goed in zijn rol en leek hij zo af en toe sprekend op president Volodymyr Zelenskyy. De sterfscène van Mimi heeft Marina zeer levensecht gespeeld. Zij lag op een bed, waar zij lange tijd 'levenloos' moest blijven liggen, wat haar uitstekend lukte. Nadat het doek was gevallen, kwamen de spelers/zangeressen/zangers het applaus in ontvangst nemen en gelukkig, Mimi was herrezen. Marina stond in volle bloei. Denkend aan 'Marina' van Rocco Granata.

Schrijver: Sir Joanan Rutgers
10 maart 2026


Geplaatst in de categorie: muziek

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 9

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)