Alle inzendingen over Martin Reints

Martin Reints, je moet ervan houden! 'De gordijnen hingen, maar nu begon zijn geheugen te haperen en hij wist niet meer welk gebaar daarbij hoort, de wind was gaan liggen en dichtbij hoorde hij een zwerm krekels, maar uit de verte kwam daar een laag en oud gebrom doorheen'…

Ze schrijft vanaf 1999 gedichten en ze deed een poëziecursus bij Martin Reints (CREA). Ze won vele dichtwedstrijden, zo ook de VU Podium Poëzieprijs 2001 en die van 2002. Ze publiceerde o.a. in Tzum en Lopend Vuur. Ze vertaalde mee in 'Een maan door het koren - Deense poëzie van de 20-ste eeuw'. Ze trad op in de Prinsentuin.…

Martin Reints en Frank Koenegracht begon hij met poëzie schrijven, hij was toen al veertig en hij begon tegelijkertijd een gezin met zijn vriendin te stichten. Hij publiceerde proza in 'Schrijver en Caravan' en in 1997 debuteerde hij met zijn roman 'Witte tongen', dat over drugs en drank gaat.…

Andrea nam deel aan een poëziecursus van de dichter Martin Reints bij CREA. Ze won enkele dichtwedstrijden, bijvoorbeeld in 2001 de VU-Podium Poëzieprijs voor haar gedicht 'Brief van een geoloog' en in 2002 wederom de VU-Podium Poëzieprijs, deze keer voor haar gedicht 'Boommeting'.…

De gedachten gaan hun gang, maar niet hun eigen gang zoals een grasmaaier die voor je uit gaat als je erachteraan loopt nu je niet kunt slapen wacht je: tot wat er in je hoofd gebeurt zijn eigen vlucht gaat nemen val je niet in slaap of je kunt niet in slaap vallen of: kun je je niet in slaap laten vallen wat is het je laat je voeten…

Normaal zeg je dat het geheugen jou in de steek laat, maar je kunt ook zeggen dat jij het geheugen in de steek laat. Dat vind ik preciezer aangeven wat het geval is. Het is toch raar om te zeggen: het geheugen laat mij in de steek, alsof jou iets overkomt omdat het geheugen ineens op eigen initiatief vertrekt.…

nooit iets mooiers zag Als een lieve lach op een druilend dag die zich zeldzaam tegen grijzen druist als schrijdend stel dat statig huist eeuwig stil mijn pad flaneren mag elke ronding ontwaakt een wild gelag deinen innig aan mijn part gekuist want geen heinde verte spinde loos snuisterij, imposant en grandioos Als herkenning kiest dan reint…

Vastberaden zal ik de winter verzachten Heerser van mijn rijk, waar zon schijnt Als leider van de machtigste van de machten krijg ik dat water, dat mij reint Vijanden zijn in al hun wijsheid verslagen voor de veldslag kon beginnen Opgetogen vul ik mijn reistijd denkend aan gevechten die ik zal winnen Maar nee, nu voel ik mij als toen: De…

ik denk ik voel dankzij jou een heleboel raar maar waar misschien bij elkaar vreemd maar fijn gewoon bij je zijn ik en jij wordt dat misschien wij?…

Zeker, Martin Bril hield in zijn jonge jaren van een slok en snoof ook coke. Maar dat deed Jan Wolkers ook en die werd 81. Ook Harry Mulisch is een tachtiger en nog lang niet van plan ons te verlaten. Uitzonderingen bevestigen de regel. Martin Bril is niet meer en wat zullen we zijn columns en verhalen missen.…

PVV-Kamerlid Martin Bosma stoorde zich kennelijk ook aan de fout van Le Fever. Het was voor hem zelfs zo ondragelijk dat hij onderstaande schriftelijke vragen aan Mediaminister Plasterk stelde. 1) Heeft u kennisgenomen van de uitzending van het NOS Journaal van 4 juni 2009?…

Het is een bekend citaat van de columnist Martin Bril. Ik gebruik dat citaat wel eens voor didactische doeleinden. Als mijn dochter in haar tussenjaar van plan is drie continenten aan te doen. Of als mijn zoon zeker vier opties om een avondje uit te gaan tot het laatst toe allemaal open wil houden.…

Vroeger liep ik met mijn blote hoofd als een ballon in kruidige wolken rookgerij waar met het leven in de brouwerij `t heerlijk helder nog sneller werd verdoofd Vliegen van kroeg naar kroeg of uren hangen aan een bar steeds iets meer in de war pas bij `t vallen vroeg genoeg om het bed eens op te zoeken want de centjes raakten op en alleen…

Het is niet eens zover naar de hemel. Ik was het wel gewend om weg te gaan. Normaal grom ik bij de deur van de kamer 'tot vanavond'. Of ik schrijf ik wat in het familykladblok als ik de laatste ben die het huis verlaat. Maar voor altijd, dat had ik nog niet meegemaakt. Het is een afscheid waar je hart van breekt en niet alleen het mijne. Doodgaan…

De panden in de Tuinstraat, die de Heuvel met de Nieuwlandstraat verbindt, rijzen hoog op en tijdens mijn wandeling besef ik dat daar eens Martin woonde in zijn riante studentenkamer; Martin, mijn vriend; economiestudent die als weinig anderen aan mijn ziekbed heeft gestaan; Martin die het kleine, groene metalen kikkertje van zijn reizen voor me meebracht…

Martin was mijn eerste vriendje.Toen de volwassenheid onze ijle jeugddromen had verwoest en vernietigd en het corrupte spel van het maatschappelijk leven ons in beslag nam en verhard had, kwam ik Martin plotseling nog eens tegen en blij en verrast lazen we de herkenning in elkaars ogen en razendsnel werden we teruggeplaatst in de onschuld en in de ongeschonden…

Dan moeten ze me dus willen hebben om iets anders, om iets dat niet bij mij hoort. Zal ik je vertellen wat dat iets is? Het is vanwege de erkenning die ik heb gekregen. Die erkenning, dat ben ik niet. Die zit in de gedachten van anderen. Verder ook om het geld dat ik verdiend heb en nog verdien. Maar dat geld, dat ben ik niet. Dat ligt in banken en…

Een naschok volgt als het hoofd van de man in beeld verschijnt het is Martins vriend Wiebe die verstijfd en bleek naast hem zit. De verklaring is simpel, de Kater - aangehaald door Martins vrouw die hem met lekkernijen verwend - loopt regelmatig het huis van Martin binnen op zoek naar de vrouw van de lekkere hapjes.…

Het is een kleine stap van de nu nog bloeiende magnolia naar Martin Bril. Ook in zijn leven begonnen de bloemen te vallen, maar nog veel sneller en onstuitbaarder dan bij de meeste anderen. Het was dan ook onvermijdelijk dat zijn laatste blad viel. Hoe erg ook, het paste bij hem. Hij was de meester van het korte.…

Ik zal weggaan bij mijn vader en moeder en mijn naam door de modder laten halen bij mijn vriendinnen. Ik zal hier en nu de jouwe worden, in vrije liefde, als je dat wilt en ik zal er trots op zijn en blij zijn om bij jou te zijn. Als ik de liefde heb verraden, dan zal ik nu, omwille van de liefde, al datgene verraden wat dat vroegere verraad heeft veroorzaakt…

Er weerklonk een langgerekt, dreunend geluid en het kwam hem voor alsof hij van een kolossale, eindeloze trap viel. En ergens onderaan viel hij de duisternis in. Zoveel wist hij nog. Hij was de duisternis in gevallen. En zo gauw hij dat wist hield zijn weten op.…

In 1990 kwam er een gruwelijke kentering in het huwelijk van Martine en Henk. Martine begon een relatie met Berend Boudewijn van der Woude (De Bilt, 23 juni 1936), een schrijver/acteur/televisieregisseur en 16 jaar jonger dan Henk. Martine en Henk gingen uit elkaar en in 1992 hertrouwde Martine met Berend.…

In de lage, witte "Maycrete"-woning woonde eens mevrouw Brouwer met haar drie kinderen Jeannette, Martin en Lambert. Martin werd mijn speelkameraad en vriendje, terwijl Lambert het leven al vroeg moest inwisselen voor de dood.…

Je mist meer dan je meemaakt, helemaal niet erg.…

Twijfel is het einde van een kampioen.…

Zie,die tedere hand nù dik geaderd trillend het album bladert…

Het licht maakt geen schijn in doffe holten de duisternis vloeit in schaduwen van adem waar ritme klanken vormt haar woorden afglijden van gekreukte lippen verkalkte nagels bekrassen de treeplank…

Commotie persisteren niet accepteren blijf communiceren elkaar respecteren 'n mening kan keren…

Verdomme waarom ontmoet ik je nu pas op dat scherm, dat koude glas Jij bent 't de tekst die ik las op dat scherm dat koude glas trillend tast ik de toetsen kneet iedere zin dat scherm dat koude glas 'n begin…

Als ik jouw laatste adem vang dan blaas ik je nieuw leven in. In wanhoop grijp ik naar de lucht maar de dood is sneller. Nu je ademhaling is gestopt sluit ik jouw mooie ogen. De dood klopt aan en neemt je mee. Geeft mij de wanhoop, pijn en angst als bewijs van jouw ontvangst.…