Alle inzendingen over Mij

De vergelijking van het geheugen met een zeef is nog niet zo gek. Het is alleen niet te regelen wat door de zeef heen verloren gaat en wat blijft liggen. Je onthoudt wat je mag vergeten en vergeet wat je zou moeten onthouden.…

Ze vertelde van vroeger: mensen droegen grote, zwarte hoeden. Vrouwen mochten niet fietsen. Ik deed mijn ogen dicht, lette een beetje minder goed op totdat ze in die mythische vorige eeuw terechtkwam. Toen ze in een heel ander land woonde. 'Luister je nog?' 'Ja, natuurlijk, oma! En hoe gingen die feesten dan?' 'Ach, het is zo lang geleden... Wat…

Ooit zei hij tegen een verbouwereerde vrouw die hem in Aspen Colorado de weg vroeg: 'Sorry, I'm outlandish', waarmee hij bedoelde, sorry, ik ben hier zelf niet thuis. Maar 'outlandish' betekent natuurlijk 'vreemd, bizar, excentriek, zonderling' en dat was hij soms ook.…

Hoe dan ook, vrouwen waren dol op hem, wilden hem bemoederen, verleiden, onder hun vleugels nemen. Hij was geen jager, maar liet zich die vrouwelijke aandacht graag aanleunen, hield van de subtiele erotiek van een dubbelzinnige conversatie, een uitnodigende blik, een hoge lach. Wat hem betrof mocht het voorspel eindeloos duren.…

Want geef toe, weinigen zullen het hem nadoen: doodvallen in de stad van Pessoa, onderweg naar een literair congres, in de armen van een gevierde dichteres, met een pléiade van dichters en schrijvers bij de hand die een vers aan je zullen opdragen, en dat alles net op tijd voor het middagjournaal.…

De enige schrijver die me werkelijk een bal interesseert ben ik zelf, en terecht, vind ik. Ik ben de Hoofdman der Vlaamse Letteren en wie dat tegenspreekt kan gerust een serieuze mep tegen z’n bakkes krijgen.…

In waarheid leven - kan dat een succes worden genoemd? Waarschijnlijk niet, want we hebben geleerd succes te meten in termen van ons leven ... Misschien moeten we leren succes op een totaal andere manier te beoordelen, niet in vooruitgang van de tijd, maar in snijvlak met de eeuwigheid. Misschien betekent werkelijk succes niet dat de tijd verandert…

De eerste keer dat ik het uitmaakte, deed ik het nog met zwier.…

Als wij in Nederland niet zulke zachte winters hadden, zouden we de zomer zeker niet overleven.…

Als een mug in de Leie pist, stijgt de waterspiegel in de Chinese Zee.…

Ik denk en doe, ik doe en denk, vooral dat laatste laat me schrijven wat in m’n hoofd komt, moet eruit, of het nou over Jan, Piet of Klaas gaat, doet er niet toe, Ik denk en ik doe. Niet iedereen vindt dat leuk, maar ik dus wel, ik denk en doe en doe en denk Kun je me niet aan- of denk je er anders over, prima, want niemand anders dan ik: besluit…

Mijn werk is het schrijven van stukjes die ten doel hebben een soort glimlach te toveren op het door zorg verteerde gelaat van de Nederlandse onderdaan.…

Ik neem niet graag een nodeloze gok, Dus stopte ik mijn kip en mijn kalkoen, Mijn eend, mijn gans, mijn pauw, mijn parelhoen En mijn parkiet gezellig in één hok En voordat ik de deur had dichtgedaan Tot slot ook een verdwaalde knobbelzwaan.…

‘Vreemd om te zien dat mijn karakter toen al zo gevormd was, hè. Als ik die ietwat naïeve brieven teruglees, treft me het enthousiasme en de intensiteit waarmee ik met dichters leefde, tot op het dweepzieke af. Hölderlin, Rilke, Roland Holst, Gilliams. En Achterberg! Ken je het verhaal hoe ik in 1946 werd afgekeurd voor militaire dienst? Ik kwam bij…

Zelfs als ie Holland kampioen kan maken Dan nog is Marco half niet het genie Dat ik op al die oude beelden zie: Vanaf die bank kan hij geen net meer raken De coach lijkt in de verte op de held Die hij ooit eens geweest is op het veld…

Weer speelt een kinderhorde gillend buiten, de buurman maait het gras dat gretig groeit, met Black & Decker wordt een heg gesnoeid terwijl de vogels vals en keihard fluiten. De kalme uitslaapmaanden zijn voorbij, verdomme, het is juist níet stil in mei !…

Ga nu maar liggen liefste in de tuin, de lege plekken in het hoge gras, ik heb altijd gewild dat ik dat was, een lege plek voor iemand, om te blijven. Rutger Kopland. In: Een plek om te blijven, 1975. Er zijn gedichten die niet zozeer gelezen als wel betreden worden, alsof je een tuin binnenstapt waar het hoge gras de tijd vertraagt en de stilte…

De vraag of een vogel het fijn vindt om te vliegen, zegt misschien meer over onszelf dan over de vogel. Want hoe kunnen wij, wier voeten aan de aarde geketend zijn, ooit begrijpen wat het betekent om thuis te zijn in de lucht? Misschien moeten we de vraag wel omkeren en niet vragen óf hij het fijn vindt, maar wat het vliegen met hem doet; wat het voor…

Twee stammen staan als achterblijvers in een boslandschap dat verder leeft, hun vormen gestript tot pure aanwezigheid. Ze dragen een stille eenzaamheid die niet om aandacht vraagt, maar als een zachte echo in het bos blijft hangen. En juist doordat ze gestorven zijn, vallen ze des te meer op: twee statige lichamen die zich niet verbergen, maar met hun…

Het schip dat door de storm wordt voortgejaagd, wordt vanaf de kust tot overmaat van ramp bekogeld met vuurpotten afkomstig van onzichtbare sujetten. Onder de sterren staat de lage hemel in lichterlaaie. Klippen rijzen grimmig aan weerszijden op. Roofvissen lachen hun vileine grijns in het vooruitzicht van een koninklijk bloedmaal, de knoken als tandenstokers…

Goedemiddag meneer de Groot, fijn dat u de weg naar mijn praktijk hebt gevonden. U heeft uw huiswerk ook voortreffelijk gedaan, zodat we samen snel aan de slag kunnen gaan. Ik lees nog even voor uit uw eigen werk: “Ik ben als man veel met eigen dingen bezig en neem te weinig tijd om mijn echtgenote de nodige aandacht als goed uitziende, geestige en…

(Voor Yeshua ben-Yosef) Ze noemen jou de Christus Omdat je dat ook bent Maar ze zeggen nog veel meer over jou Waarvan ik weet dat het niet waar is Want hoe zou jij ooit kunnen zeggen Dat vrouwen minderwaardig zijn Geen priester mogen zijn Terwijl je eigen Moeder Hogepriesteres was En je vrouw Magdalena de belangrijkste apostel Je…

Dit briefje roept de lui (of was het: luiden ?) die schenken aan hoe-heet-dat-ook-alweer, Alz…nog wat, of zoiets toch ongeveer, tezamen in euh… dinges, in het zuiden. Maar volgens mij, dat ben ik even kwijt, vergat ik mijn donaties al 'n tijd.…

Vervolg op Het berouw'. Na het bezoek aan mijn advocaat bracht deze broer me in zijn auto naar mijn huis en ik wilde snel uitstappen omdat ik bang was voor ruzie als ik iets over de uitsluiting zou zeggen. Maar hij hield me tegen en wilde praten. Er vonkelde een klein beetje hoop op een verstandig gesprek, want hij had spijt dat hij toe had gegeven…

Een zilveren medaille - eerbewijs voor Gretha Smit. Een welverdiend applaus klonk heerlijk helder in het Holland House en toen zakte ze door. Niet door het ijs... ...maar door haar knie. Dus blijft ze verder thuis want het schaatst beroerd met een gescheurde kruisband.…

Een moment van maar twee seconden lang nauwkeurig vastgelegd, scherp en breed nog minder het besef van wat gebeurt hier van dat wat ik nog niet weet maar waar de televisie dagenlang de kranten bovendien zij waren "achttien" in getal uit den treuren zal laten zien O lieflijkheid van lucht en land van Hollands Koninginnedag nu door intens…

Urgentie:Laag Het is een vrouwke ”Fleur”, onze moederlijke 13 jarige Maltezer. We spelen ”gastgezin”. Binnen de formele deuren, waar ik zelf de naam moet lezen om niet in een andere kamer te verdwalen, vindt “Fleur” blindelings haar weg, heen en terug, in het woon-en zorgcentrum. Zinsneden, klanken, een andere geboorte aankondigen, soms met een…

Maandagochtend, 5 mei 1980 ik reis terug uit Duitsland, waar ik verliefd werd op Annette, wat me in de trein tot deze beschouwing bracht: Was het een droom? nee, het gebeurde echt gisteren toen jij me aanraakte en zei: "Ik heb je lief" hoe wonderlijk was het te voelen, zo dicht bij iemand te zijn, die me volkomen begreep door je strelingen…

HAAS EN GIULIA, verliefd tot over hun oren! Zij zat nog steeds in zijn hoofd Giuliaatje (Djouliaatje) van het Venetiëhofje hij was 't Haasje van de winkel op de hoek Hazenstraat/Elandsstraat, Amsterdam-Jordaan maar hij was intussen een Haas geworden en de winkel ook: 'Haas Amsterdam', een begrip Haasje was een prachtige grote Haas…

Ik haast me vandaag als een Paashaas, nu ik alle coconnen, capsules en andere omzwachtelde eivormige kernen en kiemen van des-informatie uit het rijke reservoir van de massa media heb opengepeld en ontmanteld, om mijn op een na laatste column over deze mega-opera-van-deceptie op het scherm van mijn elektronische transponder neer te slingeren. Een…