Alle inzendingen van Susan

Dit is een waargebeurd verhaal over een mooie herinnering, dat sinds ik kennis heb van narcisme, een spookverhaal is geworden. Het gaat over mijn allerbeste vriendin en haar vriend die een woonwagen, zonder voorzieningen neerzette op gekraakte grond achter een oud schooltje van de plaatselijke kunstacademie. Ze trokken erin met hun zoontje van net…

Hij zocht naar woorden om mijn narcistische moeder te beschrijven. 'Loeder', zei ik. 'Loeder', zei hij misprijzend en vervolgde: 'Zacht gezegd'. Dit heb ik nodig om een ander weer te kunnen vertrouwen. Iemand met een standpunt gebouwd op inzicht. Veel mensen werpen zich op als bemiddelaars. Ze denken: 'Waar twee vechten hebben twee…

Het is een oeroud patroon: een groepje mensen dat één persoon zwart maakt in de ogen van anderen met het doel zich onderling verbonden te voelen. Dat zijn de mensen die niet willen herstellen van de schade die hen is aangedaan. Ze vinden het moeilijk om de pijn opnieuw te beleven zodat ze het kunnen verwerken. Veel van hen zijn slachtoffers van narcisten…

Ik stond op een hoge spitse berg. Het waaide gevaarlijk. Ik strekte mijn armen naar links en naar rechts. Maar ik vond niets om mezelf aan vast te houden. Beneden mij waren alleen maar wolken. Dit was niet de hemel maar de helse eenzaamheid die met geweld het leven uit mij wilde trekken. Het was een doodenge fantasie. Ik had mijzelf kunnen verliezen…

Er zijn lotgenoten die het verwijt krijgen dat ze op hun narcistische ouder lijken. Ik geef hier een luchtige draai aan en zeg: 'Vraag die mensen eens of je op de melkboer had moeten lijken.' Bij ons thuis was 'moeder' een scheldwoord. 'Ie bint precies as ma!' Het gebrul en geschreeuw van wanhopige kinderen was niet om aan te horen! En zo leerde…

Vier jaar na de rechtszaak tegen mijn moeder hoor ik deze twee woorden nog steeds in mijn hoofd: 'Veroordeel haar!' Schuin weggedoken achter de rug van mijn advocaat hoorde ik haar leugens met weerstand aan. Zeker deed haar aanklacht de vlammen in mij uitslaan. Maar ik zweeg wijselijk. Aan het einde van de zitting klonk dat stemmetje dat in mijn…

'Reeds een kind laat zich kennen door zijn daden, door wat het doet, zie je of het eerlijk en oprecht is.' Spr. 20:11. Hoe ze naar mij keek. 'Hoe ze naar mij afkeek'. Haar priemende, observerende, doelgerichte blik. Ze trok mijn ziel uit mijn lichaam en vermoordde mijn karakter. Opzettelijk. Ze trapte mijn ziel kapot voordat ik kon weten wie…

Hij is er weer. Roerloos zit hij op zijn plek in de bibliotheek achter zijn laptop. Argeloos loopt hij net op de plek waar ik ben. En dan plotseling spuwt hij zijn gif. Ik kan niet zien hoe hij dat doet. Woede laait in mij op! Ik dacht dat ik van hem af was. Mijn vrede is plotseling weg en ik slaap slecht. Hij wil dat ik met hem bezig ben en dat…

Opgejut en vernederd door haar narcistische moeder pleegde haar zoon zelfmoord. Dit schrijft een moeder op facebook. Ik kan me niet voorstellen dat ze niet tussenbeide kwam en schrijf terug: ik heb mijn zoon niet met zijn narcistische oma om laten gaan. Zij: dan heb jij de juiste keuze gemaakt. Ik: dankjewel, maar dit is te wrang om jouw verschrikkelijke…

De reacties zijn genadeloos. Ze zijn van de ouders van kinderen die uit huis werden geplaatst door Jeugdzorg. Verdrietige, goede en terecht boze moeders die achterbleven met lege handen. Het priemt door mijn merg en al mijn beenderen. Ik kan deze verhalen niet verdragen omdat ik wel gekregen heb wat zij moesten missen en ik kan er evenmin afstand van…

Het evangelie als machtsmiddel. Kerkleden die melkkoeien worden genoemd. Eindtijd bedreigingen. Opgejaagde schapen overladen met opdrachten in de stal van Maasbach. Onderdanig. De collecte aanvaardt alleen papiergeld in emmers. Alarmbellen rinkelen zacht. Ze horen slechts de leider die zich opwerpt als een god, in plaats van hun eigen door God gegeven…

Hij tilt mijn zware tweedehandse omafiets op alsof het een kinderfiets is en zet hem netjes in mijn fietsenhok. De man heeft een donkere huidskleur. Zijn vriendelijkheid lijkt oprecht en zijn stem is zacht. Hij spreekt Engels. Dankbaar zeg ik 'thank you', maar ik vertrouw geen enkele bouwvakker meer! Voor de fietshokken en de trappenhuizen is een…

Inmiddels ben ik de kraamkamer van het lotgenotencontact ontgroeid. Ik ben geen slachtoffer meer van narcistisch leed. Daarom wordt me aangeraden om naar de professionele afdeling van de website te gaan. Die is vernieuwd. Als ik een kijkje neem en voor mijn ogen de terreur zich ontvouwt waarin ik als kind al in vastzat, slik ik even. "Dwingende…

Het gebeurt in alle tijden. Een kind wordt het proefkonijn. 'Jij bent een offer.' Zei ze. Waaraan ik werd geofferd, wist ik niet. Nu wel. Mijn moeder zocht de grenzen van haar eigen boosheid. En ik was het middel. Ze durfde haar eerste baby uit te hongeren. Dat verhaal te misbruiken om haar gestoord te verklaren. Stuurde het kind naar een school…

Toen ik nog een kind was zei ik dat mijn moeder raar deed. Het kostte me best veel moeite om dat te zeggen. Ze hadden het uit me getrokken omdat ik alsmaar in een hoek op het schoolplein bleef staan met mijn gezicht tegen de muur. Alsof ik me schaamde dat ik bestond. Gewoonlijk was ik geen stil meisje. De meesters en juffen vonden het gênant nadat ik…

Het is nog vroeg in de ochtend als ik plotseling voor een afgesloten weg sta. Bouwvakkers lopen af en aan. Een kind van tien/elf jaar staat voor het stoplicht, pakt quasi achteloos een roze telefoon, kijkt erop en stopt het terug in haar achterzak. Als het licht op groen staat fietst ze kwiek voor me uit door de openingen die de rood/witte hekken vrijlaten…

Dit is de derde keer dat de quotes over duivels gaan nadat ik van narcisme heb gesproken op een christelijk forum. Duivels in het lichaam van een slachtoffer die uitgedreven moeten worden alsof het kwaad daar zit. Ze denken het kwaad te ontwapenen door vergeving. De narcist maakt er gegarandeerd misbruik van. Lotgenoten. die het narcistisch kwaad…

'Ze moeten ze vastbinden en opsluiten!' Mijn woorden in het lotgenotencontact. Doorgaans mogen ze doodvallen. Zo gaat het er af en toe flink van langs op ons besloten forum van gedupeerden en ex-gedupeerden narcistische mishandeling en geweld. Omdat we kwaad zijn. Zacht gezegd. Mijn vader is onthoofd en een van mijn broers is ontmand. Over…

Een van mijn vrienden is in januari 2021 gestorven. Nadat hij herstelde van zijn botbreuken viel hij nogmaals van zijn fiets. Hij belde me vanuit het ziekenhuis. Juichend, want hij was verlost van de tabak, wiet en alcohol. Immers, dat mag daar niet. Blij als een kind, zo klonk hij, omringd door zorg en zijn vele vrienden. Twee weken later was hij dood…

Goede ouders kunnen slechte kinderen krijgen en slechte ouders goede kinderen. Kinderen zijn van zichzelf en van God. Ze zijn goed in staat de fouten van hun ouders te zien. Mijn narcistische moeder had een goede moeder. Een goede man en goede kinderen. Ik dacht hoopvol: dat heeft God zo geregeld om onze moeder te leren hoe het moet. Later vonden…

Het is zaterdagochtend. Een zonovergoten dag. De twee jonge vrouwen, slank, knap, schaars gekleed - want het is heet - zitten inmiddels tien meter verderop. Negeren is vaak voldoende om pestkoppen te laten opstappen. In deze situatie was dit niet mogelijk. Want de eerste jongedame ging op anderhalve meter afstand naast mij zitten in het lege studie-lab…

Hij parkeerde zijn auto een straat verderop. Plotseling stond hij voor het raam van mijn vorige huis te schitteren in dure vrijetijdskleding. Ik liet hem binnen naar aanleiding van zijn moeders onheilsbrief in het jaar 2012. Hij vulde mijn sobere huiskamer. Liep rond alsof hij niet voor het eerst kwam. Mijn jongste broertje. Ik ken hem nauwelijks…

In een bijbelstudie las ik dat het eerste dat valt als God regeert, de reputatie is. Dat is confronterend voor alle systemen die de schijn ophouden dat ze zijn wat ze lijken. 'Aan waarheidsvinding doen wij niet', werd letterlijk gezegd door een zorginstelling tegen een lotgenoot van huiselijk narcistisch leed. De reputatie van de dader moest beschermd…

'Oma past niet in ons huis', zei mijn zoontje vroeger. Hij vond haar 'vies' en dat ik zijn moeder niet meer was in aanwezigheid van mijn narcistische moeder. Nog voor de tijd dat ik het narcisme ontdekte, noemde hij haar een psychopaat. Alsof ze magische krachten bezat die mij betoverden... 'Alleen al door er te zijn veroorzaakt een psychopaat…

Fietsend op een viaduct zweef ik over de daken van bedrijvige vrachtwagens die onder mij door razen. Lang geleden stond ik hier met mijn engeltje. Blonde ragfijne krulhaartjes had ie. Stevig in moeders greep stond hij in het zitje met zijn buikje tegen de reling te zwaaien, onder de indruk van het lawaai van al die toeters. Zijn moeder mocht er ook…

Zomer 2010. Onze narcistische moeder ging de hele familie rond met berouw van de fouten die zij ten opzichte van haar kinderen had gemaakt. Wij vergaven haar ter plekke. Geheel tegen de gangbare christelijke opvatting in, namelijk dat de meeste mensen niet willen vergeven. Goedhartige mensen vergeven veel te snel! God, wat was ik blij met de inkeer…

Rond 2007 kreeg ik van een Joods Messiaans echtpaar een boek dat ongeveer vijf kilo weegt . Dit boek stond in mijn boekenkast tot aan mijn herstel van narcistisch leed. Flavius Josephus. De titel van zijn boek luidt: 'De Oude Geschiedenis van de Joden.' Hierin worden de oorspronkelijke bijbelse verhalen herschreven op filosofische wijze waardoor…

Sinds ik me na jaren opnieuw onder christenen begeef, valt me het onderlinge gekibbel pas echt goed op. Ik herken de symptomen van slachtoffers van narcisten. Vlooien vangen, pleasen, klagen dat ze altijd in van die vervelende discussies komen. Aan zelfbewustzijn doen ze niet. Want 'met jezelf bezig zijn' is zonde. Zonde! Een veertigjarige pas…

Een klein kopje lauwe koffie met een karig, maar knapperig koekje, kost evenveel als een halve fles goedkope port. Dat dekt de kosten van de gratis wifi. Denk ik. Het kan me niets schelen. Een paar boeren jongens aan het bier, staren onwennig naar de kleurrijke oudere dame die het terras op komt wandelen. Ik heb al twee uren gefietst en gelopen,…

Mijn huis zweeft in de duisternis. Vroeg in de ochtend. Tussen de stille huizen van mijn slapende buren. De lasterende monden zijn gesloten. In het daglicht keer ik hen de rug toe. Roddels verbinden. Mijn isolatie als wapen: 'Dat doet ze zelf, laat ze zich aanpassen! Vliegensvlug draaien ze met woorden om eigen verantwoordelijkheid te ontlopen.…