Alle inzendingen over Minnaar van echtheid

(voor William-Adolphe Bouguereau (1825 - 1905)) Je bent geboren in La Rochelle, waar je vader en moeder werkten in het familiebedrijf, een handelszaak in wijn en olijfolie. Je vader wilde graag dat je later ook in dat bedrijf kwam te werken, maar daar dachten de sterren anders over en zeker je oom Eugène, een roomse priester, die je onderwees in…

Hoe blond je was onder jouw gebloemde rok in je geborduurde slip het rijmde op de haren op je hoofd en ik verloor me in de naaktheid van de huid de diepte van je ogen de geuren en de smaak jij zei dat je nog wel even bij mij kon blijven maar dan echt moest gaan…

Je hebt een verre vriend, hij zag je gaan met lange rokken en de klompen waarvoor hier zelfs geen woorden zijn. Nu loop je aan de hand van beschrijving, bescherming van niks. Ze vragen je nu en later nooit meer terug maar jij, jij timmert lekker aan de weg naar nergens. Dat had je gedacht dat als bedacht verleden er ook een toekomst te spelen…

*Geen enkele vrouw kan van haar echtgenoot verwachten, dat hij haar evenzeer lief heeft, als toen hij haar minnaar was.…

In de wijze liefde raadt elk het hoge, geheime zelf van de ander en schept, weigerend in het alledaagse te geloven, een spiegel waarin de minnaar of de beminde een beeld ziet om in het leven van alledag na te volgen.…

Ik beeld mij dan in dat ik een minnaar ben. Minnaar van misschien wel de mooiste vrouw op aarde. Maar ik verdwijn spoedig in haar schaduw en er blijft niets meer van mij over. Een minnaar ben ik dus niet en zal ik misschien ook nooit meer worden.…

Het is een gruwelijk spel ruk het masker af op het liggende masker ligt een ander masker ruk het af - kijk het volgende en volgende, tot in het oneindige men is helemaal masker in deze vreemde komedie De beschaving moeder! (Want ik had lust naakt over straat te gaan. Maar in Parijs?) ------------------------------- uit: 'Verbannen…

Waardering Of een vaag gevoel, van wat waardering zou kunnen zijn, In al haar echtheid.. Dat is wat ik bereik, als ik hier mee door blijf gaan. Ik wil niet meer stil staan bij wat ik doe of de redenen daarachter Het doet me pijn, om zonder zelfrespect Nog steeds 'ik' te zijn...…

ik voel hoe dood verraad pleegt aan mijn botten nog spot ik mijn God in Spaanse zon ik kijk niet om wil slechts vooruit de zomer nog omarmen maar echtheid is geen bijgeluid, kanker sluit het leven in en uit…

'Ik wil het helemaal niet met je doen. Mijn hart is op het ogenblik even koud als koude aardappelen'. 'O!' zei ze, en kuste hem gekscherend. 'Laten we dan patates frites hebben!'…

Om een mogelijke rechtzaak te ontlopen: iedereen kan nog twijfelen aan de echtheid van Georgina, maar niet aan de echtheid van haar borsten. Ophelderend. Toch is er zo eind november jaarlijks weer een ander fenomeen waarvan de echtheid discutabel is, ja ik heb het over u. Ik las pas nog dat ze de mummy van Toetanchamon gingen onderzoeken.…

Terwijl ik af en toe mijn euro's streel, Onwennig, maar met groeiende gehechtheid, Behoud ik toch mij twijfel aan hun echtheid: Die nieuwe munten glimmen mij te veel. En ook zijn ze heel slecht voor mijn gebit: Ik denk steeds dat er chocola in zit.…

Mijn liefste, mijn geliefde Mijn antwoord op het lot Mijn minnaar en beminnaar Mijn goudgelokte god Mijn hart dat niet wil wachten Mijn dromen en mijn kracht Mijn passie, mijn gedachten Mijn allermooiste nacht Mijn sterren in het duister Mijn toekomst, pril en klein Mijn zachte warme fluister Mijn ik die ik wil zijn Mijn…

lokten haar uit haar dichtersschelp ze bracht het woord tot leven om daarna te baden in applaus een nieuwe dichter opgestaan leert ze anders ook genieten ze sprak van warmte en ook wel van een vreemde pijn die haar zomaar kon bespringen in de luie stralen van een late zomerzon en soms in bad het warme water kwam beroeren ze is een minnaar…

Elke man is beter dan die ene minnaar die eenzaamheid heet.…

De minnaar in de man is sterker dan de vader in hem.…

Met 12 minnaars. Zelfs zijn huidige volgelingen lopen nog altijd in jurk rond.…

jij niet alledaags onrust in mijn ogen blikken zwoele lust vreemde gedachten zomaar aandacht stelend door mijn hoofd ik was er wel meer niet maar toch vergeten dat ik leefde want ieder ging zijn eigen gang samen maar toch naast elkaar zo dat ik niemand tegenkwam weg was ik dichter bij haar tastend naar je huid met opener bedekt contact…

Ik heb ooit een minnaar geschreven Dat hij in mijn hart is gebleven Een openhartige tekst Maar ik heb -da's het gekst- Die brief nooit aan hem durven geven…

Minnaars praten niet over de naakte waarheid, ze leggen haar bloot…

Waarheid Je voelt ze met de kracht van duizend paarden, dravend door gedachtegangen – hoofd op hol – Echtheid De scherven van eenzaamheid weer bij elkaar tot een pijnlijke realiteit maar ook een vaas die de aandacht op zich vestigt; Vertrouw op de hand die beweging rust. Stilleven.…

Hoe kunnen mensen ooit ontspannen en vrij het leven zo teleurstellen dat hemel een hel wordt Waar liefde wil vervalsen ons tot verraad verleidt en denken in emoties leven tot waan verheft Waar eenheid is vergeten strijd ons gaande houdt waar echtheid wordt gemeden leugen tot waarheid gemaakt In onschuld geboren rijpend fruit dat…

dichtbij de roos verbind ik wat ongebonden is niet dat ik daarvoor zelf koos het bleek de adem van stil gemis dichtbij de roos komt vreugde binnen zuivere tinten van genade kleuren die als vanzelve echtheid beminnen de snaar raakt van een trillend doorgaand gebeuren dichtbij de roos word ik gezien zonder ogen word…

soms voel je zover weg als ik je bij me draag de woorden die ik zeg blijken dan zo vaag hoe kan geluk groeien als pijn zo overheerst wanneer kunnen rode gladiolen bloeien als angst jou beheerst aanvaarden wie je bent is jezelf kennen vertrouwen op het goede is je echtheid erkennen laat maar gebeuren wat hoort de Geest doet…

Mailen en chatten, sms'en en bellen.. Wanhopig gingen we elkaar, steeds meer vertellen.. We raakten verslaafd, aan een luisterend oor.. Dat het soms iets te ver ging, hadden we beiden niet door.. De drang werd steeds groter, om elkaar echt te zien.. Het feit genegeerd, dat het fout was misschien.. De eerste ontmoeting, ging verder…

Zoekend naar mijn wil Geboren om te groeien Geen ruimte om te bloeien Soms wordt het mij teveel De klanken, zwijgzaam klein Het heeft zo mooi geklonken De echtheid van jouw lonken Soms wil ik bij jou zijn Mijn dromen, koud en kil De rust opnieuw gevonden En wij, voor één seconde Zo sterk, intens en stil Soms samen op één lijn…

van samen branden het warme bed verlaten blik vol overgave dampende muziek impulsen en bekruipen zijn wij minnaars? van kussen en verslikken wachten en vluchtig wennen en verdwijnen het zachte zwijgen zijn wij minnaars? van passie en wagen strelen en luidruchtig wellust en ontwijken verlangen en vallen zijn wij minnaars?…

Heelheid kwijt hier is mijn eenzaamheid geschapen de mens eigen en zo fundamenteel de onvermijdelijke sterfelijke verlatenheid ik zoek vaak doch ben niet altoos bij machte, verblindend onbewust, de weg te vinden naar de eeuwige liefde en door verleiding van al het aardse soms door dromen in slaap gesust mijn echtheid…

De taal behoort aan de vogels ík ben te mens om te vliegen ik sta als een huis op de wereld gebouwd en dik uit aarde ik ben ongeveer degene die schuilgaat binnen de muren en uitvloeit achter de ramen van de blauwe achterkamer het geurt er naar mest en naar liefde er staat een plant in een kooi de taal behoort aan de vogels de mens schuilt…

Toch lijkt dat voor haar gevoel al weer eeuwen geleden en snakt zij naar een nieuwe minnaar en deze keer in de vorm van baron Hubert de Fierlant van het Kasteel van Hamal op de Hamalstraat 4 in Rutten.…