Alle inzendingen over NESTELEN

De muur van de tuin is helemaal groen bedekt door een woud van kleine fluisterende handen, waaronder teer leven schuilt. Dat bestaan is een verborgen, krioelend rijk. Pasgeboren zangertjes laten hun drukke stem horen. Hun keel en maag is vol schreeuwende eetlust. Die piepjonge vogeltjes wippen tegen de randen van het nest, dat steeds bescherming geeft…

ik vlieg bij je binnen nestel je boom met mijn droom zie in je ogen een eerste beginnen pak een paar takjes en bloemen in tedere schroom je bent groen in een lente die luikt en opent na een levenlang sluiten kom in de zon draai je eindelijk eens om en ga met me mee naar ons buiten…

Ik aarzel, ril, en nestel me in de vertrouwde armen van de eenzaamheid.…

en weer luidt de doodsklok geen klompengekletter vandaag begraven we met schoenen aan nestelen ons in verdrietstoelen luisteren naar een hemelse stem die langs kaarslicht heen gewoon tot ziens zegt en rouwen…

zoek de koelte bij valavond onder mijn luifel drink op het terras uit mijn glas het klaarste water nestel je zonder schroom in de holte van mijn hand schuif je kussen om vannacht te dromen tegen mijn duimmuis aan leun een beetje zomaar tegen me aan.…

waar drukte noch haast gehoor meer vinden zweef ik eenzaam over groene dreven glinsterende sloten en golvend riet nestel ik in takken en zachte twijgen koester het zwijgen in vacht en ziel…

kom maar klein kind met je armpjes zo naar mij uitgestrekt kom maar nestel je maar even tegen mijn borst je hoofdje in mijn nek kom maar klein kind de warmte die jij vraagt is zoveel geringer dan de warmte die jij geeft kom maar, mijn kind…

We waken over de lijn van het vuur en nestelen ons in de avond van de branding. Schaduwen schieten van links naar rechts en jij, schuin met een glimlach haaks op de golven zo samen luisterend naar de geluiden van een zweverige nacht. Zo volgen we elkaars contouren, klinken op de toekomst en zingen over liefde.…

ik kijk omzichtig op je toe hoe om de hoeken van je oog de eerste kraaiepootjes zich devoot gaan nestelen ik laat je kijken in de spiegel van mijn tastend oog hoezeer ik je nog steeds om je aardigheid bewonder God zij dank je bent toch zo galant hoe scherp je ook in de spiegel naar de diepte van een rimpel loert je wordt niet ouder maar…

Nu's eindelijk de lente gekomen, groen het gras, groen de bomen, en uit het nog jonge kruid klinkt overal luid het gefluit en gefladder van menig vogelpaar, dat in het nestelende voorjaar zich bekommert om hun nageslacht. Grutto en kieviet hebben zich bedacht en leggen hun ei elders, want inburgering is moeilijk in Nederland.…

trein weet ik dat ik niet meer thuis kom Jouw ogen zullen niets terugzeggen Een klok tikt door de stilte II Hoe jaren verdwenen na enkele woorden ‘iets’ ‘iemand anders’ III Ik nestel…

Rustend op de bodem en herademend geniet ik van de zachte schoonheid en kalmte, nestel mij op een bed van koraal.…

Vliegen als een vogel de vrijheid tegemoet over land en zee verhalen vertalen Wolken doorklieven regen trotseren zon koesteren storm begroeten Sneeuw bewonderen woestijnen negeren bergen vermijden meren begeren Vermoeid nestelen "gezin" stichten Uitvliegen ervaring doorgeven Kringloop van 't leven !…

Neem me niet kwalijk sprak hij maanden heb ik gezwegen de laatste zoete druppels uitgeperst mijn bloed smaakt bedroeft Op de geschilferde schaal ligt vers fruit geplukt van bomen waar vogels nestelen waar ik met gekruiste armen kan rusten tegen het schors en dorst zich laat lessen Laat me spreken te lang heb ik mezelf verzwegen.…

Toen ik twee jaar geleden besloot m’n baan op te zeggen om me volledig aan schrijven te wijden, ging de hemel voor me open. Niet dat het schrijversbestaan rozengeur en maneschijn is. Maar het is wel mooi om ’s zomers lekker buiten te kunnen zijn. Om inspiratie op te doen. Of om lekker even te niksen, want dat kan ook heel inspirerend zijn. Maar een…

In de nevelige vroege morgen Nestel ik mij in warm nat gras En staar ik naar de zon die ras De resten van de nacht doet worgen In de verte zie ik contouren Van mijn oude stad, het doet deugd Zij herbergt mijn begin en jeugd Wat heeft mij toch kunnen ontvoeren Ik zal later haar schoot betreden De wijken waar ik ben groot gebracht Rouw…

ZACHT NESTEL IK ME NOG EVEN TEGEN JE AAN. EN VOEL ME WARM WORDEN VAN BINNEN. MET JOU WIL IK DE TOEKOMST IN GAAN. IK HEB DE TIJD WETEN TE VERDRINGEN !…

De stille ruimte Waar zonder mensen Geen warmte te vinden is De stille ruimte Waar zonder muziek De stilte de vloeren bekleed De stille ruimte Waar zonder meubels De echo je angstvallig toespreekt Maar als ik in de stille ruimte De lichten weer ontsteek me nestel op mijn fijnste plekje en het me weer even eigen maak Dan voel ik me…

hoort men in juli vele krassen op een plaatje zonder stoppen in het riet men beluistert eerste rang het gezang van levende karekiet daarentegen in april dan een ander plaatje hoger toerental zonder twijfel de gewone rietzanger de karekiet wacht langer voor de nestel in de vlecht uit vers riet in januari blijf zoeken desnoods…

een wereld die niet de mijne is ik staar naar een tijd die zwijgend vervaagt ik kreun om een onrust die mij verwart ik verdrink in een put zonder echo mijn lichaam siddert naar eenzaamheid tussen de sterren en de maan mijn ogen trillen naar stilte tussen de zon en de zee mijn mens-zijn huilt om een herfstgekleurd waanidee ik nestel…

duizend zoenen maar laveer op je zee en in tegenwind neem ik je mee in blauwgroene golven zie ik de koers die je schuimkoppen volgen maar mijn kiel is verbolgen snijdt door het water met het diepste gevoel strandt een horizon later in de chaos die ik voorvoel niet met geweld je bent niet geveld, jouw boom is mijn land waar ik nestel…

Ik nestel mij diep in een mantelplooi En zweef de Melkweg tegemoet. "Wil je nog koffie?" Vraagt zij die hier met mij verblijft. Ik donder met een klap weer op de aarde En zeg: "Nog koffie? Eh... nee." Zij zegt: "Dan doe ik ook de melk weg."…

Bijna manshoog het gras hier Van watervogels hoorbaar vertier ´t roept en lokt Vragen stellen we uit aan de groengele oever van de trage rivier Wij nestelen ons wijken eerst aren en halmen leggen zich als bij wind neer Wij,gelieven weten van geen talmen geven ons blozend bloot En de vogels...…

Ik zou me willen nestelen in jouw armen Als jij het bent, waar ik naar verlang Ik zou je met mijn liefde verwarmen Ik wacht...Maar wachten duurt zo lang Zou jij bestaan? Man van mijn dromen? Ik heb het altijd wel gehoopt Mijn droom is nog niet uitgekomen Of wacht ik onverhoopt?…

Door het dakvenster kiert de wind meldt zich fluitend het voorjaar een strijd hoorbaar in alle toonaarden tussen koel en mild Schuchter nog ontluikt zich de natuur ontkiemen zaden, openen knoppen de aarde verwarmt, wintervocht verdampt resten door lenteregen weggespoeld De lente waar vogels zich nestelen voorjaarsbloemen de omgeving fleuren…

vlucht dan dartel ik mijn tere bloesems op je huid en streel je ogen dicht laat me toch lente zijn en nooit meer zonder jou ontluikend zal mijn middagzon je zoete kussen stralen en intussen zoem ik dan de luchtkastelen uit je hoofd en fluit je mijn verhalen oh, laat me lente zijn jouw lente liefde zijn dan zal ik in je nestelen…

´s Nachts in mijn dromen dan liggen we naast elkaar zijn we weer heerlijk samen aai je zachtjes door mijn haar ´s Nachts in mijn dromen nestel ik me tegen jou aan genietend van je warmte krijgt geluk dan ruim baan ´s Nachts in mijn dromen fluister ik liefjes en zacht dat jij écht alles voor mij bent je kijkt in mijn ogen en lacht…

ik kap wat overtollig is loodzwaar van jaren groeien de takken buigen door maar in het oerwoudgroen kan niets meer bloeien ik heb de grond gezocht in humusachtig duister de lucht rook al verrot ik wortel in opnieuw beginnen en laat de lente binnen kaal zoek ik de zon weet hoe alles begon witte wolken en wat blauw kom kleine vogel nestel…

Friesland weiden schilderachtige plaatsen boerenerven met klimop begroeid sloten waar kinderen leren schaatsen nestelende zwaluw in honderd jaar oude boerenschuur draagbalken als zichtbaar vakmanschap een houten knuffelmuur de ladder die tot de hooi- zolder reikt de knuffelmuur vervangt leidt tot menig liefdesavontuur…

Ik nestel mij veilig in de warmte van jouw handen. Ze strelen zacht de groeven in mijn ziel. Ik verbrijzel mijn angsten in de warmte van jouw lippen. Ze spreken dromerig het schreien in mijn slaap. Ik druk mijn gezicht in de warmte van jouw gebaren. Ze omhelzen zichtbaar de wanhoop in mijn rimpels.…