Alle inzendingen over OMLAAG

Vele christenen wachten met blijde of vragende gevoelens de Voleinding van de wereld af. Geestelijke ogen kijken daarbij moedig naar boven. Opwaarts, hoe zal dat alles verlopen? Het evangelie en het oordeel van Openbaring staan open voor velerlei uitleg. Dat mag God verheugen, maar daarbij verlangt hij bovenal dit: Laten we om ons heen zien en aandacht…

Het meisje Traan het valt omlaag een mengsel van zout en water zij huilt de hemel omlaag zij denkt niet aan later Over de sloten en weilanden hangt de ochtendmist nog traag de wind aarzelt heel even Het meisje Traan het valt omlaag een mengsel van zout en water zij huilt de hemel omlaag zij denkt niet aan later Het water pruttelt…

Van oorsprong hou ik niet zo van verrassingen, behalve als de belastingdienst zegt- dat we geld terug krijgen natuurlijk of: dat we tot afgelopen november ook een leuk bedrag terug kregen van Eneco, ook altijd leuk! Vanzelfsprekend hebben we dat dan zelf betaald maar om niet te hoeven bijbetalen is altijd fijn en een mooi bedrag terug is zo mogelijk…

De weg omhoog en omlaag is één en dezelfde.…

Een blad valt niet het dwarrelt zoals ook jij het is, volstrekt niet logisch omlaag te vallen zo vond je mij…

Omhoog, omlaag! Het kind springt tot het besef de sprong verlamt.…

Banken tellen, vertellen en vertellen en vertellen zich (euribor rente omlaag, variabele hypotheek rente omhoog)…

We waren als twee regendruppels die langzaam samenvloeiden bij onze tocht naar omlaag. Maar spatten uiteindelijk in een regenplas uit elkaar, gedoemd om elkaar te verliezen.…

Toen het Atheense hof op het punt stond haar te veroordelen wegens onzedelijk gedrag, trok ze het kleed van haar schouders omlaag tot haar middel, waarop de rechters haar in hun verbijstering vrijspraken.…

Een hoofd draait naar links Met onbeschrijfbare snelheid Een knik omlaag Richting duiden Het lijf verstijft Het lichaam verstart De tijd bevriest Voor een moment Totale leegte Dan de angst…

woorden fladderen in mijn hoofd als vleermuizen in de vroege zomernacht doelloos schieten ze voorbij als aangeschoten duiven van klei tuimelen ze omlaag in een vrije val woorden die ik morgen schrijven zal…

Adem zucht omlaag tot in eindeloze diepten ik wervel rond. Kantelend in de sterke rover wil ik jagen door het glinsterende land.…

De bomen zwijgen En peinzen vaag, Van al de twijgen Drupt iets omlaag. De zon is henen, Geen vogel fluit - Zij zijn verdwenen, Het lied is uit. Alleen gelaten Wacht alles stil - Wacht het gelaten Der wereld wil.…

Hij draaide het raampje omlaag. Haar vijandigheid was onmiskenbaar. 'Ik wil je vriend zijn,' zei hij. 'Als je wat anders denkt, hoef je er niet meer te zijn als ik thuiskom.'…

voor moeder Zoals mijn moeder met haar vingervlugge handen (bijna onzichtbaar voor een leek) een balletje van rechts naar links, omhoog, opzij, omlaag, zó in de pan, zo zie ik het een speler toch maar zelden doen. De afzuigkap en ik, haar enige publiek.…

als druppels vallen op je huid spatten zij uiteen zonder geluid magisch traag zoeken zij een weg op kippevel langzaam, omlaag zwevende gedachten pleiten voor extase weg van realiteit druppels blijven verbazen…

Voor Jan Soldaat geen luxe Dixi, nee, hij doet zijn dapper werk het allerbest als hij het land verdedigt én bemest, de broek omlaag en hup: je maintiendrai ! Zo kan hij zonder kogels te gebruiken de vijand toch een poepje laten ruiken.…

van rechts naar links schrijven in spiegelschrift op het beslagen raam kijken hoe de letters verlopen van boven naar omlaag en hoe beweging betekenis vindt in zwaartekracht en de eigenschap van vloeistoffen op zoek naar het laagste punt als je maar straks zélf de ruiten zeemt…

En in dit land zijn alle avonturen Hetzelfde, die van geld en macht En de bevolking moet het maar bezuren En het Haagse kabinet dat lacht Van negatieve tijding staan de kranten bol Omlaag gaan alle lonen Fiscaal omlaag, dit is toch al te dol Dit is het land waar grote mensen wonen…

Steeds omlaag en omlaag in het rulle zand. Heel snel om de pijn te breken. Het valt in ontelbare kleine zachte , verloren en dode stukjes in het zand. Daar worden die kleine, dode en verloren stukjes zo maar weggedrukt Door voetstappen in het zand. Harde en zachte voetstappen van veelmensen in het zand.…

Ik zwem in het water omhoog en omlaag, maar wat ik zie is nogal vaag. Plotseling doe ik mijn ogen open en zwem niet meer in de zee. Ik lig terug op mijn handdoek, maar ken nog steeds de droom.…

Wat Biesbosch-bevers blijkbaar niet beseffen: door al ‘t geknauw, geknabbel en geknaag stort elke boomstam steevast steil omlaag om hen, tenzij ze ’t treffen, hard te treffen. Wat opvalt bij wat neervalt is de zwaarte en daardoor hebben bevers platte staarten.…

Als bloedkoraal zo rood Druppels Als tranen op de blaadjes Glijden langzaam omlaag Zacht op moeder aarde Zonnestralen Op moeder aarde Zullen deze druppels van tranen Verzachten en verdampen Dan bloeien deze rozen Als bloedkoraal zo rood En wijken de blaadjes En leggen hun hartjes bloot…

’t Moet makkelijk wezen stap voor stap omhoog zonder enige vrees Maar ’t is zo vreemd omlaag is meestal lichter dan de weg naar boven Als het pad te smal is om nog te kunnen draaien rest alleen klimmen achteruit Rug naar de toekomst blik lonkend naar voorheen terugval schijnt onvermijdelijk…

het meisje in de kamer naast slaapt naakt onder een witte deken haar borst gaat op en neer de tepels in rust bewegen haar hand kruipt onder haar kussen door ontspannen vuist kruipt naar buiten zakt omlaag en de rand van het laken vlecht zich tussen de vingers uit dat meisje maakt geluid…

Bomen en bladeren, Hangen triest omlaag De dagen zijn koud, Een overgebleven grasspriet, Wuift mij gedag op de wind Zo zachtjes en voorzichtig, Dat ik het bijna ongelooflijk vind Na de nacht daagt een nieuwe morgen En plots lijken de bomen, En de bladeren zonder zorgen Houdt hier de natuur soms iets verborgen?…

Getergde gedachten getoond in sporen vocht gaan in stille bedevaart gelaten naar omlaag als de zilt gestorven droefenis van mensen die eenzaam wachten op de Tijd die alle wonden heelt en nimmer vragen om vergeving voor het uit leed ontstaan van verloren hoop die een mens vaak moet beleven als ’n eeuwigheid.…

Hoe mooi zou het zijn, net andersom één dimensie hoger in plaats van alsmaar omlaag had ik maar de fantasie, die intelligentie zo'n vierde dimensie in mijn hoofd maar daarvoor denk ik net iets te traag.…

Als een dor blad Dat overbodig is Aan je sterke takken Dwarrelde ik omlaag Mijn enige hoop Was dicht te belanden Aan je krachtige stam Totdat ik werd meegevoerd Door een harteloze Windvlaag Over mijn schouder Wierp ik een laatste blik Want het hart bleef achter bij jou Maar jij…jij had je al omgedraaid Meegevoerd door een harteloze…

in veelvoudlief geschreven op momenten van stilte ’s nachts als jij zoals ik wilde je tong omlaag gegleden nu denkbeeldig slaapt over rondslingerde geheimen van mannen met verdwijnen bemin de schaduw vroeg of laat na het opstaan kleef je zacht van kussen met toevalligheden hartstocht in gelijke delen zo lief schreef ik jou vannacht…