Alle inzendingen over Oude Epson

De oude Epson-printer weigerde al binnen enkele maanden en ik struinde de papierbakken af, op zoek naar dure tijdschriften, die de rijken achteloos weggooiden. Soms vond ik romans van statuur of psychologische en wetenschappelijke tijdschriften, waarin ik dan als een professor Weetgraag snuffelde.…

Tijdens het uitprinten met een oude Epson liep ik vaak door mijn flat te joggen. Het viel me vandaag weer op, dat ik heel lang en secuur naar kleine plantjes en bloemetjes kan kijken en dat ik daar dan helemaal in op ga.…

Inmiddels staat er al jaren een dure Epson-printer op mijn bureau werkeloos te wezen, omdat het type verouderd is. De verouderingen van communicatiemiddelen gaan razendsnel. Volgens mij ben ik inmiddels al meer dan tien jaar actief op internet en heb ik er al heel wat mee uitgeperst.…

Eigen schuld plus ouderdom: ik ben de helft van mijn pseudoniemen vergeten.…

Heerlijk die muziek van toen, toen geluk nog gewoon was of zo? Toen je alle plaatjes nog meezingen kon net zoals ik dat nu doe omdat: de zender de muziek ten gehore brengt van jaren ‘60, ‘70, ‘80 en begin ‘90, vooral de beginjaren van hits uit zee, radio Veronica, dat soort zenders daar werd muziek gedraaid waar men tegenwoordig als kind zijnde geen…

Soms schiet het mij pas naderhand te binnen hoezeer wij ons au fond hebben vermaakt (al is het vaak te spoedig uitgeraakt, maar viel er aan iets diepers te beginnen, mijn wonderlijk aanminnige vriendinnen?)…

Beiden niet erg lekker moeten we toch een “ paar “ boodschappen halen en het liefst zo dichtbij mogelijk, dat gaat natuurlijk prima want appie zit in de buurt en zo, nemen we het meest kleine spul mee, niet meer dan tien artikelen bedenk ik me net! Ik passeer een vrouwtje wat talmt bij een rek en vraag: kan ik er langs? Jazeker zegt ze, ik sta bij te…

jonge liefde die grijze hoofdjes bij elkaar zo zie je: blijf je dromen dromen dan worden ze uiteindelijk waar ze hebben nu na al die jaren een eigen liefdesnest gebouwd en de moraal van dit gedichtje: voor liefde ben je NOOIT te oud!…

gebarsten lagen van loodzwaar verven gescheurde nerven van oud hout dat soms hoorbaar kreunt van heimwee naar woud dat ook in stormen dreunt als één van hen gebroken ter aarde komt en zucht…

Opgesloten in eenzaamheid, vervlogen herinneringen, vergeelde foto's. Een verdwaalde traan volgt de lijnen op haar gezicht. Met een zucht die haar hele leven beslaat kijkt ze in de stoffige kamer. Het klokje aan de wand vertelt haar grijnzend dat ze weer niet zijn gekomen. Langzaam, met door reuma aangestaste passen, loopt ze de gang…

Men is nooit te oud om iets af te leren.…

Men is nooit te oud om te spelen.…

ik zie haar gaan schielijk gebogen let niet op mij vergeef me dat ik uw moment verstoor ze kijkt vlug weg en in ons ogenblik vul ik haar ruimte…

Dan mag ik uit mijn vel barsten als dat waar is, maar met een gebit wat aan alle kanten rammelt en het zweet je navel uit borrelt ben je zeker net zo oud als je voelt hoe bar weinig blijft hangen, te laat om nog te leren wat te doen als de wereld maar niet vergaat, zoals schoonheid van binnen zitten, buiten dat, mooi niet bestaat.…

Wanneer je je realiseert dat je ouwe vlam een oude vlam is geworden, ben je oud.…

Zo jongGe piept maar een eind aan je Latijn, op een goeie ouwe fiets geleerd, dag zeggen met je handje tegen oud of het is al eerder gedaan. Zo vindingrijk is het nou ook weer niet om het beste te wensen door een clubbie voor dooie makrelen op te zetten, tevergeefs hengelend naar aandacht. U wilt graag dood?…

Ik heb liever dat men mij vraagt wanneer ik ben geboren, dan dat men vraagt hoe oud ik ben.…

ouden van dagen circuleren in de lift de winter buiten…

en alles wordt steeds ouder geweest en al gebeurd en toen erg om gelachen die van jou spreekt dus al woordjes snoer 'm de mond voordat het te laat is want alles is gezegd en tot gesprekstof zijn we weergekeerd…

handen met bruine spikkels gevouwen in een gebloemde schoot de pop ligt op tafel het leven achter gesloten ogen aan de binnenkant de wereld achter dichte deuren aan de buitenkant…

jij, zoals je daar staat zo nonchalant misschien stond je anders als je wist dat er iemand naar je keek, ik.…

evenaren hij zaaide angst en moordde voor de lol de zwarte kerkers zaten overvol met door zijn beul bewerkte martelaren maar toen ik laatst die beelden van hem zag vermoeide ogen, rimpels en gebogen vernederd door een bitter hoongelach verscheen een vreemd gevoel van mededogen was dit nou die moordlustige tiran ik zag alleen een broze oude…

Als je later oud bent en gerimpeld blijf je nóg de mooiste voor mij Zal ik nog net zoveel van je houden als ik zo vaak al tegen je zei Schoonheid zit immers van binnen en is niet aan leeftijd gerelateerd En dat is wat ik zo aan jou vanaf het begin heb gewaardeerd Dus kijk je later in de spiegel denk dan maar gewoon hieraan Het aantal rimpeltjes…

pijnscheuten schieten door me heen rimpels wanneer ga ik heen? ik wil niet meer wachten ik ben het zat kwijt al mijn krachten weer een kou gevat het zicht wordt slecht mijn handen trillen ik wil geen gevecht dood zou ik willen…

Zachte stappen in de verse sneeuw, oudjaar lijkt al weer zo lang geleden. Ik kijk door het raam en geeuw, er is sindsdien al veel tijd vergleden. Goede voornemens, heb ik die? Ik zou het echt niet weten. Ach, ik neem dat niet zo nauw, zie ik ben nu ook tevreden. Mocht ik toch nog wat willen wensen, dan alleen nog liefde en geluk, maar…

het uitzicht kijkt naar binnen kleurt het behang seizoenenlang met licht uit het verleden je hebt gebeden dat je oud mocht worden, hebt gestreden voor de laatste jaren rust en vrede ogen dromen en je lach is al verleden tijd je handen spelen achteloos met pluizen de asbakken zijn vol je vest van wol is zacht net als je wangen…

ik zie je in een vergezicht waarin emoties laaien de klokken sneller draaien tot de wereld openbarst jij hield van morgen want vandaag was je teveel je brak geen uren open liet de tijd maar liever heel je kijkt vooruit om niet te voelen waar je staat je zweeft gezichtsloos door de dagen stil en zonder vragen je hebt de strijd verloren…

Pa werd vandaag 75. Zit met ma in zijn caravannetje ergens aan de kust in Spanje en is niet bereikbaar. Hij heeft groot gelijk.…

Oud wordt hip. Beemsterkaas flirt met de ouderdom ter promotie van hun kazen. In steeds meer reclames rukken de ouderen op, brillen, gehoorapparaten, scootmobielen, zalfjes, aandelen. Oud wordt interessant voor de reclamejongens. Oud heeft wat te besteden, Oud wil nog wat. En oud is geen optie, vindt oud zelf.…

Terwijl de knallen, rotjes, vuurpijlen en regelrechte bommen onze omgeving al teisteren, net als onze trommelvliezen trouwens denken we terug aan het afgelopen jaar, wat met ups en downs haast om is…nog een paar uurtjes en het is gedaan met 2025! Veel, heel veel mensen verlieten ons en dat maakte het een enerverend jaar, verdrietig en intens ook!…