Alle inzendingen over Paradijs

Cabanes eind oktober – grijs bruin oker groen Een door nevels van vuurtjes versluierd seizoen Waar de roofvogel langzaam haar spied-rondjes draait De barmhartige zon alle herfsttinten aait De winterslaap nadert de kou is op til De natuur komt tot rust - een merkbaar verschil Met de brandende zon van de bloedhete zomer Het tempo de kleuren zijn…

Een goed geweten is het paradijs.…

Ik zag een wereld als was 't een paradijs, het raakte me diep in het hart. Maar toen schrok ik wakker en ach.. het was slechts een droom.…

Verloren was het paradijs, omdat een vrouw, die toch de vrije keuze had, het klokhuis boven ‘t klokkenspel verkoos. ---------------------------------------------------------- (Uit: Plectrum et Emergo, Liverse 2003)…

gehuld in paradijs'lijke gewaden beginnen we ons duister ritueel stoutmoedig stappen we uit het gareel verkennen aarde die we nooit betraden de weg voert over slingerende paden ik vang je blik, omsingel je kasteel en neem je in, we worden één geheel wanneer we samen de rivier doorwaden we stoten klanken uit en zaaien zaden zij zoeken grond…

Je opent mijn ogen met je fantastische blik er onstaat een nieuwe wereld dat geeft mij een kick je neemt me mee naar een heerlijk paradijs we vertrekken met z'n 2 op een misschien eeuwig durende reis In het leven is er slechts 1 ding dat ik 100% zeker weet en dat is dat ik je mijn hele leven nooit meer vergeet…

Vergeleken met nu was Nederland destijds een paradijs op aarde. Een ieder die volwassen werd kreeg terstond een woning toegewezen, werkloosheid bestond eenvoudigweg niet en armoede al helemaal niet. Kortom, het Zwitserleven in optima forma! Neen, wat er heden ten dage over ons heen komt, is met geen pen te beschrijven.…

Een paradijs verder weg dan ooit.…

Ik heb haar lief, die grazige eenzaamheid, Waar ik de zachte hartslag van de tijd Nog kalmer dan het eigen bloed voel kloppen, En, schaduw werpend langs de heuveltoppen, Gods zegen in een wolk mij tegenglijdt. Maar soms, wanneer ik bij mijn kudde wacht Op hem, die straks mij aflost, op de nacht, Komt eensklaps een geschal de stilte storen.…

Bijna al zijn landgenoten hebben geilheid en godsvrucht met elkaar verzoend, ze geloven met hun penis en paren met hun ziel. Op een straathoek in Kingston heb ik ze zien getuigen, elkaar opzwepend, ritueel wiegend, bijna in extase. Dit is het enige land ter wereld waar je een orgasme in de kerk kunt krijgen, heb ik een Europeaan horen zeggen.…

Het wordt ons zelf gemaakte paradijs, mooier kan het toch niet, schat, we gaan gelijk op reis, als ook jij ons paradijs voor je ziet..!…

Wie belooft het paradijs? Soms waan ik me daar. Al knarsen de bomen in hun ruwe mantel Al rot de verboden appel tussen de kastanjes. Hoor je die hoestbui tussen de takken? Adam liep te koppig, te naakt in de kou bewaarde zijn listen in krakende kisten.…

de wolkenbank hangt verte omdat blauw dichtbij wil zijn wind jaagt op de randen speelt kleur met allerhande laat wolken verwaaien zo dat de zon zijn boog kan draaien we liepen uit het paradijs de lach nog op je lippen jij liet mij de appel slikken die de slang bevolen had ik at met jou de hoogmoed die van Hem gestolen was het bleek…

Onze liefde bloeide open Als een rode roos Wanneer de lente begint Ik kreeg het gevoel van Opnieuw geboren te zijn Verlost van alle verdriet en pijn In het verleden Was mijn hart van steen Zo koud als ijs Maar jij ontdooide mij Maakte van mijn leven Een paradijs En nu stort mijn wereld weer Als een kaartenhuisje in elkaar Je gaat me…

En waar ligt eigenlijk dat paradijs? Ik zie alleen maar daglichtloze straten waar wordt geroofd, gescholden en geleden en nooit zie ik daar God of oom agent. Alleen een oude man loopt er frequent verkleed als hofnar uit de Hof van Eden, maar hij is dan ook rijkelijk dement.…

geen woord verbeeld de schoonheid komt tot leven niet op papier: mijn paradijs blijft onbeschreven…

De straf is nu betaald, Hij brengt zijn kind’ren thuis, de poorten staan weer open, van het eeuwig paradijs.…

een landschap tussen rivieren bewoond door naamloze dieren een zichtbaar goede waarheid, naakt de smalle toegang wordt bewaakt vredig vrij, gezonde toestand eeuwig oorsprong uit het hoogland veel vruchten om van te eten geen ellende te vergeten geen bewustzijn van geboden ook al is een boom verboden de scheidingskennis, goed en kwaad…

Wie nedergedaald ter helle en weer opgestaan ontdekt dat hij er halverwege aan is ontsnapt, blijft worstelen met het paradijs.…

Zomerse bloei van fier gekruind planten, Zozeeer heb ik uw gratie liefgehad, Dat ik met U, het aan uw vorm verwante, De straat en 't plein versierd heb van mijn stad. In 't fries der tempels zocht ik u te benaadren Wat van Uw volheid woekerde in mijn droom, Het kapiteel kroonden acanthusblaadren…

Wanneer ik 's middags op 't kantoor Mijn dagtaak heb volbracht, Dan weet ik, als ik huiswaarts keer, Welk schouwspel mij daar wacht: Mijn vrouwtje vliegt mij te gemoet, De kind'ren jub'len aan mijn voet. Dan zetten wij ons aan de dis Met schotels volgelaân, En wachtten rustig tot de meid De soep heeft opgedaan, En bidden…

Een onderwerp dat zich er soms toe leent om te worden opgelost met behulp van lange verklaringen in woord of geschrift, met argumenten en door briefwisselingen, maar toch niet valt te doorgronden des te langer je erover delibereert, kan door stilzwijgen in één uur worden opgelost. Daarom geloven wijsgeren dat taal een van de grootste vergissingen der…

(dubbel blauw kust bruin dubbel bruin kust blauw) Ik zweef jouw ziel binnen en land op een eiland van zachte harmonie en jubelende melodie waar lach en liefde lucht en licht inkleuren waar niemand eist geen god heerst geen vlieg kwaad doet geen gevel instort slechts een zuivere zon zandkorrels een voor een dagelijks zegent Ik vlei…

Ben je wel goed wijs om bij ons te klagen en onbeschaamd te vragen naar de weg van het paradijs Wij zijn helemaal van de wijs hebben geen argumenten aan te dragen liggen overhoop met alle vragen ver weg het paradijs Maak ons nou eens goed wijs verpletter alle vragen stop het schrijnende klagen in het paradijs…

mijn gedachten zijn vaak door verwachten bevangen alsof jij of jij nog zal komen waarom blijft toch mijn ziel aldoor naar het ideaal verlangen waarom blijf ik, mens, dromen wil zo graag vergeten aldoor wat was en door mijn verdriet al vele malen is opgegeten opdat ik vlucht voor wat is geweest en mij slechts hoop wil aanmeten? ik leef…

We moesten die snoodaards maar eens zoeken tot we ze gevonden hebben en hen op hun belastingparadijzen in hun blootje achterlaten, met enkel een briefje van 5 euro om voor hun edele delen te houden, zoals dat hoort in een paradijs.…

Het nummer 'Paradijs' volgt. De man schuin voor ons zwaait wild met zijn armen, zijn lijf kronkelt. Het woord potsierlijk komt in me op. Ik begrijp het ook wel, 'Paradijs' is een topnummer. En Spinvis kan niet zingen, zou mijn zoon, 15, zeggen. Tijdens de andere nummers staat de man als een pilaar, hij beweegt geen pink.…

Je kunt van je herinnering een paradijs maken. De herinnering kun je kneden en verbuigen.…

en stijgend, roekeloos aan zichzelf ontstegen, vindt hij, verscholen tussen puin en ijs, de schemerende bloei van edelweisz en alpenrozen, de stille bloemen van het Paradijs.…

Dat er ooit een paradijs was, geloof ik niet meer, dat het ooit komt, dat wel. Maar niet op aarde. Excuseer mij, het zal elders zijn! Dat maakt toch niet uit, als we maar samen in het Nieuwe Paradijs zijn, waar dat ook zal zijn. Liefde delen!…