Alle inzendingen over Pletten

En zo moet ik weer voor de pletmachine, een apparaat dat ik geen warm hart toedraag sterker nog, als ik een toverstokje had, toverde ik dat kreng naar de maan! Daar is geen stroom, voor zover ik weet dan en daar kan ie ook vrouwen geen pijn doen, want dat dat kreng je zeer doet is 100% zeker! Ik laat maar een paar lieve mensen weten dat ik die date…

kleef woorden in een web zuig ze uit klinker huid en plet de zinnen het losse vel verwaait de zijden onbeschreven het web herstelt de honger is gebleven…

Twijfels komen soms op als een onverwachte golf niet bij machte je te verzetten of gewoon met daadkracht die onzekerheid te pletten. Ze kunnen ook werken als een zon niet zomaar een misschien maar om gewoon iets in een ander licht te zien.…

Een mugje hier een vliegje daar pas op..hier komt de moordenaar De vliegenklap ferm in de hand is die er niet de ochtendkrant Ik ben op jacht van hot naar haar pas op..hier komt de moordenaar Daar is er een die plet ik snel plaveid `m de weg naar de vliegenhel Want muggenziften helpt niet...waar?!…

Amerika komt dolgraag binnenwaaien In and’re landen, dan zijn er raketten Die heel precies hun doel weten te pletten Zo’n land gaat dan in no time naar de haaien Maar thuis wat water en wat voedsel droppen Dat kan niet één van al die knappe koppen…

Maar het viel op de grond en een grote bulldozer plette de rozen. Niets onderscheidde de bos nog van het asfalt: alles was met de grond gelijk gemaakt. - En hoog uit de lucht viel een nieuwe bos. ------------------------------------------------ * Motto: 'De hemel geeft, wie vangt die heeft' Fedor den Hertog…

noemde haar Antoinette liet mij dromen in mijn droom waarin ik zonder schroom haar borsten kussend plette door haar rondingen van Rubens maar desondanks zeer sierlijk ontstond slechts die ene wens die maakte me zo dierlijk omdat zij in mijn ogen heel beroemd zou kunnen zijn verlangde ik haar handtekening terwijl zij vurig kuste en…

je bent mijn tegenpool en zoekt in kleuren van een bloem de wesp je wind draagt horzels aan en laat de muggen steken in warmte van de zon laat jij het minderen van kou slechts weten je tilt het licht om schaduwen wat zwaarder aan te zetten je draait het groen om op de achterkant de rups te pletten mijn vlinder is vermoord…

ik schilder je plet je op het doek mijn mes snijdt borsten tepels rijzen onverhoeds ik vorm en modelleer je in het raken, leg mijn ziel in je als ogen die je meer dan levend maken verf droogt in eigen lijnen en legt zachte emoties bloot ik penseel vooral de mijne je bent niet klaar nog lang niet opgedoekt het drogen duurt…

enthousiast te rollen van minuscuul naar groter en groter en groter 112 miljoen over de breedte vrucht van veler inspanning met glimmend gelaat kijkt bekend/onbekend Nederland naar het geweldige resultaat ieder gluurt nog eens goed naar de immense sneeuwbal die abrupt door onzichtbare handen geduwd de euforie en zelfgenoegzaamheid plet…

overdonderende zonnestralen in de manke morgen roterend in lokkende cirkels mijn manchetknopen glinsteren bij mijn net nieuw gekochte wit-rose gestreepte overhemd onder het genot van de eerste koffie en mijn volkskrantje salueer ik voor de dageraad mijn morsig brein ontwaakt en dichtersdorst staat paraat ik plet…

Grijs denken aan het water en wilgen treuren geel De verre wind vangt hoge toppen Voeten pletten eikenfruit Het lage licht grijpt met tentakels spinnemaaksels vast Het dorre notenbomenblad kwispelt en overstemt steeds meer de mijmeringen in m’n hoofd van zomeravond- zijn De herfst zit in de lucht en loutert zwoel…

ik vouw schaduwen tot zwarte vogels die ik oplaat zonder hoop ze zweven mijn cel hun snavels pikken gaten in mijn aderen transformeren me tot hel de horse gaat steigeren en de sneeuw verbrandt ik huiver van genot zo maakt de hemel me kapot ik schilder muren met het koppig bloed dat schimmen plet tegen de stenen ze ogen…

Ik ben een poëtisch hoge berg massief met silhouet onwrikbaar toren ik, verhevenheid gewaar, elke minaret tot dwerg Ik laat schallen tegen hen keren als ze wijken van mijn wetten ‘k zal ze met lawine`s pletten `t is mijn natuur om te verweren Hoor mijn loeiend holle klanken zie de pioniers bevriezen die ik hinder te beginnen Klim niet…

weg van bomen die steeds dikker worden bladeren die het blauw groenwaaien in de lucht van wortels waarvoor stenen zijn gevlucht jarenlange traagheid die ze plet in grondverzet van dichte ramen met hun blinde ogen in beton dat rotter wordt door oxiderend leven van dagen die als zand hun levens slijten in woestijnen van de…

weg van bomen die steeds dikker worden bladeren die het blauw groenwaaien in de lucht van wortels waarvoor stenen zijn gevlucht jarenlange traagheid die ze plet in hun verzet van dichte ramen met hun blinde ogen in beton dat rotter wordt door oxiderend leven van dagen die als zand hun levens slijten in woestijnen van de tijd…

Dans nu met mij de Przwalskiwals ook al is de muziek een beetje vals Ik zal proberen goed op te letten om niet al je tenen te pletten Dans nu met mij de tijgertango of is de muziek wat te rauw zo Ik beloof je niet te verslinden maar niet m’n ogen verblinden Dans nu met mij de foxtrot de muziek is zo lekker hot Kom dicht tegen m’n vacht…

onder de appelboom Eva drukt zich op en leest een boek schudt haar vroegwijs hoofd los moet even aan Newton denken ze wordt boos en draait het op zijn plek met een routineus gebaar geleerd van haar grootmamma het ook al van geen vreemde had haar rib doet zeer, zij denkt aan de eerste letter van het alfabet haar krijgt men niet klein zij plet…

Saint-Jeannetdruiven, de vroege vijgen, de chayotes met hun harde harige bast, de artisjokken met hun paarsgrijze stekels, de kolven van de suikermaïs of sweet corn, die je kunt koken en afkluiven, aardappels, tomaten, grote flessen melk en wijn en soms een verstijfd konijn dat al gevild was, alles zo opgestapeld dat de harde dingen de zachte niet konden pletten…

Ze glijdt van zijn buik langs draden zonder knoop, over vlees en volle darmen, plet breeduit zijn krampen. Ze strijkt zijn schouders achter de ellebogen -zijn gekreukte imago glad- en hangt hem in de kast.…

de video verstilde tot mijn spijt een DVD zou alle wonden helen een Xbox waar ik dagen mee kan spelen al kom ik nooit als winnaar uit de strijd de magnetron ontdooit het hardste ijs in tram en trein kan niemand mij beletten mobiel de zinnen danig te verzetten m’n woning is een digitaal paleis doch als een zware nacht mij dreigt te pletten…

Als ik je niet met voeten stamp en plet tot in de perskuip barst je gladde huid en 't sappig vlees uit buiken opentuit dan word je nooit in wijnsap omgezet. Als ik je korrels in de molentred niet ongenadig maal tot meel waaruit de bakker brood en koeken bakt dan sluit je leven uit en sterf je onverlet.…

terwijl de kramp zich door de kuit vertakt plet ik naakte zolen tegen pedalen de fiets in slalom tussen emmers afval tussen bakens van gekreukt blik zo blijf ik in de waan dat ik op een motor zit mijn enkel aan het chroom verbrandt trappen is gas geven een gat in de dag heb ik nodig om het prut uit de ooghoek te wrijven om de koorts…

Z'n oog valt op een kever in het gras en weet de oude wagen zelfs te pletten. Hij hoeft geen grote ogen op te zetten: die heeft-ie al. Z'n rechter is van glas. Door lange armen hoeft-ie niet naar buiten om aan te bellen bij z'n overbuur. De kerel heeft van wege zijn postuur een beddenlaken om z'n neus te snuiten.…

Klotsende golven slaan stuk op het strand Woelige baren verkoelen mijn hand Zeewatersop schuimend er op vallen uiteen op het zand Mijn voetafdruk plet zich diep in het zand Een kolkende golf laat er niets van over Sporen gewist...…

We betten niets, we laten zijn, we stillen en we weven; we strikken de lijnen, we pletten de groeven. Een diepe zucht besluit de litanie van zorgen; we verdampen de kou die ons zo lang scheidde.…

Zie ze daar in net pak staan op eigen verhoging aangesteld hard ellebogen is wat hier telt die cursus hebben ze vaak gedaan Daarin cum laude geeft de waan dat een dure diploma iets vertelt of bakken bullen onschuld stelt wanneer ze over lijken gaan Lees de vette koppen pletten wanneer de score uit de hand wordt afgekat door schapenland…

als het de vage geur van een roos wil opsnuiven voelt het pas neusgaten met klodders snot verstopt het levend lichaam danst rond het gevoel van ellende en in de zwakke plekken van de rug en lendenen stuitert het steeds terug het levend lichaam sterft een vervreemdende dood gaat het met de melk weg of komt het toch weerom als koe plet…

Prominenten, politici, stropdas Opcenten, zak van een pandjesjas Verworven rechten, privatiseren Krijtstreeppakken, investeren Bonussen, incasseren Ridicule emolumenten Radicale elementen Niemand let, heel fijntjes Op, en plet de kleintjes Het kwartje kan nooit meer vallen Iedereen is nu op de centen.…

vingers die me pletten maar niet hardhandig de handen zijn lief ik wil ze zoenen kleine kusjes geven op elke vingertop ontelbaar veel en dan handen die beschermen stevig om me heen gekruist achter m'n rug zoekend naar mijn billen maar niet brutaal hoogstens ietwat eigenwijs en dan lieve, zachte vingers met ongelakte nagels voelend aan…