Alle inzendingen over Ploeteren

(voor Sarah Kane (1971 - 1999)) Je bent geboren op 3 februari 1971 in Brentwood. Je bent christelijk opvoeding, maar als volwassene wilde je niets meer van het christendom weten. Je vader Peter Kane was een journalist voor de Daily Mirror. Je moeder was eveneens een journalist en een lerares. Je had een broer. Je zat op de Shenfield High School,…

Ploeterend door niet gevallen sneeuw, wacht, aan het begin van deze eeuw, de vredesactivist op wat gaat komen.…

Langzaam met een stok boom ik moeizaam voorbij een grens ploeter ik diep door sneeuw blind voort eeuwig zoekend de ware ik…

Op een regenachtige zondagochtend door weer en door wind, in een kil koud bos ploeteren door de modder met pijnlijke zure benen is een enorm grote kick.…

Zelfdoding onder dichters is twintig maal zo groot als het landsgemiddelde; komt dat door ploeteren op gedichten of is het aantal dichters onder suïcidale personen procentueel zoveel groter?…

de marge, mijn wereld ook al ben ik zelfvoldaan, zijlijn volgeschreven ik kan maar niet voldoen krijg het er maar niet ingewreven het geeft niet, hoor ik modder aan en ga door waar een ander blijft staan…

Maar ondanks al je ploeteren en streven is het toch ergens mis gegaan. Een nederlaag gelaten accepteren, terneergeslagen verder gaan. Proberen van ’t fiasco iets te leren… Hoe pak je dat in al je wanhoop aan?…

Ik kluun door duinen doorsnijd los zand tuimel door helmgras in wankel evenwicht het rulle strand ploeter voort over schelpen blootvoets gesneden richting het lokkende water door pijn gedragen bijt het zout mijn schrammen door en door schoon als zilte brand…

Zoveel gedachten als vissen die stroomopwaarts zwemmen, ploeteren maar voorwaarts; niet te temmen. Zorg dat de vloed van je kolkend bloed weer eb wordt in je lichaam… Aangenaam: “Ontstressen” is de naam.…

lichamelijkheid doordrenkt met geestelijkheid toch hou ik van die aap, verslaafd aan de zon, en blesseer me vaak, ploeterend, eigenwijs op zoek naar menselijkheid: applaus. het is alledaagse gewaarwording, wording, waarachtig. lichamelijkheid doordrenkt met geestelijkheid…

Ik voel me weer zo vreselijk moe Krijg mijn ogen nauwelijks open Zo zwaar lijkt alles wat ik doe Het is meer kruipen dan lopen Ik voel me weer zo vreselijk moe Ik ploeter en ik zwoeg Zo zwaar lijkt alles wat ik doe Het is gewoon te vroeg Ik voel me weer zo vreselijk moe Ik heb nog maar één wens Zo zwaar lijkt alles wat ik doe Was ik maar…

een dagje strand heel vroeg al afgeladen met cliche's, het zand, de hand een branding vol met broekjes nooit wordt vermeld het ploeteren, het irritant gescheld, de deo's zwetend in het lange wachten het schreeuwen en de voetbal die de thermoskannen raakt de koele pils die dorst alleen maar groter maakt de hete auto met de bon achter…

Afwezig in de avondrust waarin ons dorp reeds was beland, kon je hun peddels horen ploeteren in het water van de Maas ver van het land.…

nou ja, je bent dus nog geen haar veranderd zie ik en je hebt het ontzettend druk, lees ik fijn zo voor je ik ploeter ondertussen ook maar voort ga zwemmen met pruts, ga vandaag naar de ikea met moeke en doe mijn huishouden zoals het hoort 's avonds ben ik moe, ik hark bladeren bijeen van de notelaar, raap de noten en pruts speelt twee…

het feest om te dansen in jouw ogen helder , maar te zelfbewust stralende onschuld in een strakke spijkerbroek Ik ben niet jouw koning, slechts een joker Je glimlacht afstandelijk naar mijn serieuze zinnen vervormd in de benevelde wereld Ik deed dwaze dranktrucjes it’s my party, iedereen lachte jouw lippen zwegen medelijden Nu, ploeterend…

stralend kijk ik naar de bestemming waarvan mijn gevoel mij zegt dat er na een lange zoektocht naar het onbekende van mijn ik eindelijk een einde gaat komen met mijn schop in handen loop ik naar de grootste boom dat op het eiland staat pronken en begin korrel voor korrel te scheppen totdat de schatkist zichtbaar is na uren van ploeteren…

Jij wel, je dacht toen je zestig werd, nog vijf jaar dan mag ik met pensioen en nu, na al die jaren van hard werken, vroeg opstaan, ploeteren voor je baas klaarstaan voor vrouw, kinderen en kleinkinderen is de tijd eindelijk aangebroken dat je mag thuisblijven en genieten van je welverdiende pensioen.…

poëtisch mijn ziel verrijken vriendinnen uit een ver verleden wandelden bij mij binnen in het heden ik meldde slechts de tussenstand want nergens nog was ik aangeland bij mij die dichtend afstand nam in al die woorden strofen en gedichten rijmen dichten en je pet erbij oplichten zei mijn vader die even terug kwam toch is de kern van ploeterend…

De eenvoudige stoffelijke mens, die zijn leven in teken van ploeteren heeft staan, stelt zich tevereden met het schrokken van grauwe pap: zoals zijn leven is. Kort en vol sleur. De andere kant is de gulzige rijkaard, die nog te lui is om zichzelf te verschonen.…

Maar als verzetje na een dag ploeteren moet kunnen, toch? Martien Meiland is een product van zijn tijd. Het schaamteloze jezelf moeten zijn, de verbale bagger die in een hysterische stroom de mond mag verlaten, de korte lontjes, het ontbreken van iedere barrière tussen voelen en doen, tussen denken en zeggen.…

Jaren lang ploeteren en zwoegen om deze klassieke schoonheid de zijne te maken. Hoe dan ook. Het uur der waarheid komt nabij. Vanavond tussen zeven en acht zal hij oog in oog staan met haar. Wat zal hij zeggen. Wat ben je mooi? Wat heb ik lang op jou gewacht? Hij neemt een slok bier. 'Hé slaapwonder', schreeuwt zijn vrouw.…

Daar zijn eeuwen eenzaam ploeteren in gaan zitten en dan ligt het daar. Er was een schrijver die een telefoontje van zijn uitgever kreeg waarin hem werd meegedeeld, dat zelfs de obscuurste kiloknaller een gepasseerd station was. De rest van zijn mislukte oplage ging naar de papierversnipperaar, te duur om op te slaan.…

Dat niet iedereen het leuk vindt, snap ik wanneer ik de postbode met de fiets zie ploeteren om aan de overkant te komen, de volgeladen tweewieler aan de hand want fietsen is geen optie… De kids die niet naar school hoeven, houden een sneeuwbal gevecht, jaja, dat is even wat anders dan het gebruikelijke knokken dus.…

Ik klim met het gemak van een achttienjarige over het hek, kom aan de andere kant in hoog struikgewas terecht, mijn broek scheurt, ik ploeter naar de plek des onheils.... Bijna ben ik er, als ik een hoofd omhoog zie komen, net boven het groen uit, een spartelend krijsend dier in zijn handen.…

Door het constante ploeteren om te proberen uit haar benarde situatie te komen is `t arme beest behoorlijk verzwakt maar dan nog, hoe krijg je een vogel met een vleugelspan van twee meter nog wat, uit je kabouter oase? Je belt de dierenambulance!…

Denkend aan die kleine jongen, die ik toen was, schuilend onder de tafel van de bevriende slager, omdat de gymnastiekleraar me had verwijderd, voel ik best wel gerechtvaardigde sympathie voor wie ik toen was en ook voor wie ik na jarenlange ploeteringen nu ben geworden. Ondanks de tegenkrachten.…

Ik en vele ploeterende schrijvers met mij zijn nog lang geen Adriaan van Dis, ik bedoel, nog lang niet zo geslepen, quasi-amicaal, manipulatief en sociaal handig om voor wat centjes in aanmerking te komen, laat staan wat opgeklopte waardering.…

De afgewezenen, de rechtelozen, de uitgeslotenen, de uitgekotsten, de afgedankten, zij die voor een hongerloontje ploeteren in dienst van hen die vinden dat zij er niet mogen zijn in het land van de bevoorrechten.…

Ploeter eerst nog maar wat voort met nieuwe veranda en tegelpad. Het is echt van de zotte. Hoeveel bloed, zweet, tranen en pegels moet en mag ik nog gaan kosten? Vandaag is het weer groot feest. Ik krijg zelfs nieuwe linten aan mijn nok en de vlag wordt uitgestoken. Ik word te kijk gezet. De koffie staat klaar en er is zelfs chocoladetaart.…

En overwerken en ploeteren zult ge, hoor je? Anders vlieg je eruit. Van school, mam noch pap leerde hij vroeger huishouden, boodschappen doen, administratie voeren. En hoe in hemelsnaam om te gaan met tetterende buren die je uit sociale correctheid nog aardig moet vinden ook? We praten verder. Door de klanken van de kinder-tv heen.…