Alle inzendingen over Rabo

De RABO-bank is met een topidee gekomen. Een verplichte verzekering voor de daling van een huis. Daar ben je als trotse bezitter van een hypotheek erg blij mee. Dat je mag opdraaien voor het gegok en mismanagement van de heren bankcriminelen.…

------------------------------------------------ Met dit gedicht won ik op 6 mei 2005 de 3e prijs in een gedichtenwedstrijd over Leusden, georganiseerd door Rabo Ledenmantel, tijdens een Masterclass geleid door de dichter Ruben van Gogh.…

Dan is het altijd handig als je niet hoeft te wachten of er voldoende in de kerkzakjes zit, nee hoor, dan gaat die bisschop gewoon even naar de Rabo bank, en naar die voormalige directeur en de zaak is beklonken!…

Wel voor de RABO en de ploeg(leiding), maar niet voor pers, Tourorganisatie, wielerorganisaties, wielerpublieken, oudrenners en deskundigen. De RABO-vrijwilligheid was dus betrekkelijk. Naar mijn idee is in de Tour een scenario in werking getreden dat de dit jaar overleden liftenfabrikant Dé Stoop al tientallen jaren geleden voorzag.…

Kosters ploeggenoot Roxane Knetemann van Rabo-Liv was bijzonder boos. "De UCI heeft hier echt niet over nagedacht. Het slaat nergens op!" De hitte, het is gewoon niet te doen en zeker niet in een tijdrit. Het is net een sauna", foeterde ze na afloop van de ploegentijdrit tegen NOS-verslaggever Steven Dalebout.…

Ze had trouwens bij de SNS bank gehoord dat ze na het weekend haar Rabo Bank even moest bellen. ‘Nou, achteraf denk ik dat ik me helemaal niet zo druk had hoeven maken.’ Ze zei het spijtig en ik kon haar wel schieten. Ze had sinds enige tijd de gewoonte midden op straat stil te staan om je iets te vertellen.…

Dus blijf ik voorlopig nog bij de RABO. Die Scheringa was goed in zijn bank, wij willen ook zo’n figuur hier. Onze vv Verburch, altijd al een uitstekende club, kan desnoods in de fusie met Westlandia uit Naaldwijk. Wij zijn er klaar voor, kijken tegenwoordig met Groot-Westland over onze grenzen heen. Westlandia, ook r.k., speelt al hoofdklasse.…

Hij brak de eerste dag zijn sleutelbeen, maar toch klom hij meteen weer op zijn fiets. En in de laatste bergrit deed hij iets dat volgens kenners schier onmoog’lijk scheen. Hij werd vanuit de verte nagestaard Door iemand die zich ook niet had gespaard.…