Alle inzendingen over Sophie in ‘t Veld

Mevrouw In ‘t Veld, een momentje? – U bent? – Trawant van Nederlands punt enel – Houdt ‘t nou nooit op?! – Ik ben eens in uw papieren gedoken. – Eerst even uw handtekening graag. – Want? – Dat is voor de Interview-vergoeding. – Oh ja? – Een extra regeling voor alles wat buiten mijn directe takenpakket valt.…

zonder jou ben ik een eenzame gedachte in de nacht nu is er de warmte om de koude te trotseren we moesten de verplichtingen laten voor wat ze zijn om toe te kunnen treden in een wereld die ons schenkt wat ons is toevertrouwd.…

Geen nevelig duister Bedekt meer het veld; Geen blinkende kluister, die 't beekje meer knelt; Het stormen is over; De buien zijn heen; Wat ritselt in 't lover Is zefir alleen. Vol bloeisel van boven, Vol bloemen omlaag, Staan velden en hoven, En telgen en haag!…

Ik ben een bloem van 't veld Voor mij geen tuin, geen snoeien. Geen krachtige vaas die mij omknelt Maar laat mij ginds, in 't vrije veld Bij 'd andere bloemen bloeien. En ben ik uitgebloeid Ach, laat mij dààr verslensen En luister naar mijn laatste zang Ik ben zo bang, ik ben zo bang Te sterven bij de mensen.…

Velden met onvolgroeide angst dat is al wat doffe ogen zagen droge neerslag liet het gevoel insluiten door een ring van stof veeg het weg! sla het er af en zoek de helderheid van de pasgeborene laat het kind dat in je zit gewoon eens heerlijk buitenspelen maak vrienden zoek ze vind ze in het licht van de nieuwe dag…

Als het mij tijdens het schrijven aan inspiratie ontbreekt, steek ik mijn hoofd in de ijskast.…

Ik heb geen invloed op wat mensen van me zeggen, alleen op hoe ik daarmee omga.…

't Is rustig in de velden, En vrede is in 't gemoed, Dat, sterk door 't rein geweten, De rust niet vrezen moet.…

De charmante burgemeester van Amstelveen, Mirjam van 't Veld, is met de dood bedreigd, omdat er 400 vluchtelingen in een leegstaand kantoorpand gaan wonen. Dat schijnt voor sommige oerdomme sujetten genoeg voer te zijn om de messen te slijpen.…

Het lichtend groen, het jonge beukenblad, schept ruimte in ’t ontwakend bos. Een vogelkers in bloei, een veld met anemonen, het maakt iets in mij los. Jij zag de eerste zwaluw, het melkvee in de wei, een vogel met een bek vol mos. Een vliegtuigje laag boven het veld, wij zittend zij aan zij, voor even van de wereld los.…

Wij persen uit alle getijen 't genot, wij werden niet waardig de zoom'ren van God. Dat ook ons hart rusten kon lijk 's winters de velden doen. Wij zouden verstild, voor 't wonder bereid de liefde erkennen als God nader schrijdt.…

O zomeravond, smachtend neergevlijd op 't gele veld, in 't Westen goudgetint... Teerkreunend ruisen van de avondwind, die langs de vlakte in zware weemoed glijdt... O melodie uit lang verleden tijd, waarvan ik zin noch woorden wedervind... O rust, o stilte, blauwige avonddoom! Doorzichtig ligt ge op verre velden neer...…

Het geitje op 't grasveld, ginds verre de kerk, En de lucht oneindig blauw; Haar moeder haspelt* aan 't open raam, En haar vader zit op 't getouw*. De wiedsters in 't veld en de leeuwrik omhoog. - O, lag zij bij hen in het vlas! En zat zij te peinzen, toen vroegen zij haar, Of zij tevreden was.…

voor mij staat cappuccino met slagroom, mijn ogen staren naar buiten naar grimmige takken en over witte velden zie ik voedselzoekende kraaien maar mijn gedachten dromen ervan om meegevoerd te worden en een stroom van opwinding.…

Ron Jans echter staat dagelijks op het veld in een krijtstreeppak de witte lijnen in het doelgebied te vingerverven terwijl Gert-Jan op dat moment zijn spelers bij wijze van straftraining in sloten laat springen. Met een schaal gestampte muisjes op hun rug en gekleed in blote kont, koppel en speer.…

Als de rap  r rapt dat de trap r trapt omdat de fiets r fietst Of als de dicht r dicht dat de rook r rookt omdat de waterkook r kookt Maar ook als de krijg r hijgt Dat de kijk r kijkt Naar wat de hijg r krijgt Vind ik het goed g g rapt Maar al de denk r denkt dat het spook r spookt Is ‘íe  r in g t rapt Omdat alleen de spook…

Mijn vader, de maan in 't laatst kwartier, liep in een lange jas. Hij werd wat gothisch. Hij bouwde zijn huis in de velden aan de rand van de stad.…

In de zoele middagwind zat ik op een bankje op de Boulevard du Général Leclerc naast een oude heer die Indochina nog had meegemaakt rozet in zijn knoopsgat witte sjaal om zijn uitgedroogde hals en een mormel van een hondje aandachtig aan zijn voet toen Sophie Marceau actrice die ik kende uit de bladen vergezeld van haar fotograaf uit een…

Sophie hoopt nu alleen nog op een geschikte partner.…

Geploeter in mijn maag Bliksem in mijn hoofd Een rauwe droom weggespoeld Door een plotse regenbui Niet enkel het wachten en verwachten Vernietigde mij Het was meer een bom vol haat en liefde Die ontplofte In mij Een enkel woord is genoeg Om de pijn te verzachten Om een glimlach te toveren Op dit betraand gezicht Enkel blijf ik wachten…

Neergedaald naar de bodem Gevangen achter tralies Overspoeld door verlangen Een gezonken wrak Vastgeketend aan jou Verdronken in de overvloed Aan schijnbare minieme wonden Enig lichamelijk gevoel Verdwenen Getransformeerd in een zwarte gloed Waar enkel hoop Een redder in nood kon zijn Helaas werd hoop weggespoeld Door reusachtige golven…

Hartverslindend monster Jouw sentimenteel gedoe Ik verafschuw jouw blindheid Je bloeddorstige wreedheid Met mijn effectloze bliksemschicht Vernietig ik jouw inwerking Het loodzware gewicht Waarmee je mijn hart gesloopt had Wordt erbarmelijker Rampzalig is de verdediging Waarmee ik het maar moest doen Verwoest door jouw monsterleger Sta…

Een zwarte T-shirt lag vergeten in de hoek naast een leerboek Japans maar het is niet taal, III.…

Tussen boekenkasten van kartonnen dozen het bos van gedragen kleren en rook van voorgangers Schieten vingertoppen elektrische schitteringen door zielige gordijnen naar de tl-verlichte gang Een kruik in mij vult zich warm. Een vloedgolf van smeltend rubber vertraagt voordat het vanuit mijn tenen mijn bestaan vernietigt Een ballon boven…

Hoe ik zat met dat boek in mijn handen Dromend dat ik een groot dichter was Kopland, Nijhoff of misschien wel Kloos Maar dat ik toch voor het leven koos Zoals het kwam zo leeg en langzaam Zittend op mijn stoel kwam het voorbij Niet als een film – zoals het hoort En valt eigenlijk beter uit te leggen Door gewoon niets te zeggen En te kijken…

Op het station stond ze te roken Alleen en in elkaar gedoken Ze had mijn moeder kunnen zijn Lief en mooi en klein Maar de dood stond in haar ogen Of was het de prozac Ik kan het echt niet helpen Maar ik moest huilen om dat wrak Van een vrouw zo alleen zo zwart Eenzaam en verscholen In die dikke zwarte jas Moest ik toch wel huilen Omdat…

Het zit zo diep van binnen Kan er niet omheen Elk klein dingetje Gaat door merg en been Bij elk stukje spanning Knapt het in mijn hoofd Pijn die blijft kwellen Totdat het is verdoofd Door te bellen Door te roken Door niet op te staan Door gewoon heel lekker te koken Door de tijd te laten gaan En de dag nacht te zien worden De zon de…

kleurenkleed En een vlijmend scherpe tong Zo balanceert en evenwicht Ze tussen dag en nacht Zegt of denkt nooit precies dat Wat een ander haar verwacht Ze lijkt zo snel uit haar lood Maar is stiekem van staal Deze vlinder vliegt te laag, Komt nooit dicht bij de zon, Terwijl het heel diep in haar Daar toch altijd wel begon Zij verwachte altijd 't…

Nu de bladeren weer losgelaten zijn, De kleur van rood en geel zijn intree doet Lijkt ook mijn zomergeluk te zijn gevallen Op de straat waar ik het rood ontmoet Ook op mijn wangen trouwens Maar dan van kou en wind Niet van geluk, mij eens verhitte Als de winter wordt geboren Hoop ik te zijn als sneeuw Mooi en wit en zuiver Wanneer ongetreden…

Waarom zo traag gelijk een winterslaap Terwijl pas herfst en stortbuien slaan ruiten Waarom zo leeg als luchten blauw Terwijl blijkend blij en vol van menszijnde Hoeveel ik kan niet doe en zeg Omdat normaal en schijn moet schijnen Hoeveel ik denk en schrijf als dromer Liefst ver weg denkend gevonden zou willen Worden Het woord me achtervolgt…