Alle inzendingen over Storm of kleinkind

En zo kan ik schrijven over de op hande zijnde storm, maar het verhaaltje over Ruben was vele malen leuker....…

Wat leefde, leefde om doodstil te zijn bij de strijd van het laatste blad voor wie het twijgje wind een storm was en dat, half gestorven en verkleurd, zich wanhopig vastklampte aan moeders schoot, zo nauw verbonden aan de onzichtbare aarde, die, in nevelen gehuld, niet in staat was het sterven van haar laatste kleinkind aan te zien…

Morgen storm, dus hoed U allen, waai niet uit je schoenen, je jas - je verschoning of zoals ik ooit een kleindochter zei, bij een harde wind: je waait uit je toppie!…

De kous op de kop krijgen, wèèr onderaan beginnen, elkaar blijven vasthouden, de kinderen niet kwijt raken, niet de baas naar de strot vliegen, van de drank afblijven, zorgen je baan te houden, de dubbeltjes omkeren, storm over je hoofd!…

Mijn kleinkind; ’t is nog maar het begin. Het potje fruit gaat open en de fles staat klaar. Blauwe kijkers, oh zo zoet, zeggen: "Opa starten maar”.…

een kleinzoon is ons geboren en we hebben hem gezien bruine haren lieve oogjes tenen vingers twee keer tien kleine handjes kleine voetjes knusjes in zijn poppenbed ligt ie daar sereen te slapen doet heel even nog wat gapen dan worden wij van binnen stil als wij kijken naar dat wonder en wij wensen met ons beiden blijf…

Dit tere wezentje dat warm mijn scherm oplicht. Dat roze wangetje; het lieve kleine oortje. Het duurt nog zeker tot het eerste woordje een jaar of langer nog. Je ligt in diepe rust verzonken. Je kleine vingertjes plurken een beetje krom. Wat zweeft er in je kleine hoofdje om, droom je van wat je hebt gedronken? Met jouw geboorte gaan de…

Niet lachen, maar ik heb een heus idool Dat klinkt op mijn leeftijd nogal frivool Maar ik kan haar charme niet weerstaan Mijn gevoel voor haar, is als een orkaan 'k Zou het liefst bij mijn idool willen leven Haar vooral mijn oprechte liefde geven Dan zou ik niet van haar zijde wijken Mijn idool is met niemand te vergelijken…

In verdriet zat hij verzonken Ze kon hem niet meer horen Hij had haar zo graag willen zeggen Dat haar kleinkind is geboren Ze had er zo naar uitgekeken Maar ze had totaal geen kracht Ze is veel te vroeg overleden Ziet haar kleinkind niet dat lacht Hij zal veel moois gaan vertellen Over oma, aan dit kleine mens Dat oma haar graag had willen…

"Zijn die andere ook zo?" Hij steekt zijn vierjarige neusje in het stukje keukenrol. Langs de rand dansen jongetje; meisje; jongetje; meisje. "Ja, die zijn hetzelfde", zeg ik; terwijl zijn vierjarige vingertjes het stukje netjes vouwen. "Heb je er nog een voor mij? Er zit lijm op de tafel deze is voor mijn neus". Hij ziet dat…

Dan komt de tijd dat weer een generatie je verblijdt Dan valt het andere in het niet Dan komt de rust als met verheugd gezicht je kleinkind lacht en je op je voorhoofd kust…

Ik wens je álle geluk met je állereerste KLEINKIND…

oma`s kleine vent met je zoekende ogen `t is of je me kent zal je me mogen je kan me weer geven dat geeft me veel moed een inhoudsvol leven dat doet me zo goed met je wuivende handjes je neusje zo klein je mond zonder tandjes zo vertederend fijn `t is alles wat deugde `t kan niet meer stuk mijn innige vreugde mijn stralend geluk.…

Op de echoscopie zag mijn moeder het meteen ook de zuster vond het heel bijzonder Kijk maar goed, daar zie je nummer 1 en de tweede ligt er onder Ik wilde je het al veel eerder zeggen maar dat valt dus echt niet mee Vanuit mama`s buik valt haast niet uit te leggen Opa je schrijft steeds aan 1 kleinkind maar we zijn hier met z`n twee.…

Als ik naar ‘t huis in Marken ga en langs de dijk het laatste stuk insla weet ik mijn kleinkind aan de einder Dan zie ik golven klotsen of glimt een vlakke waterlijn drijven er donkere wolken of heerst een strakke lucht Dan kan het regenen of schijnt volop de zon; stormt het of slaakt de wind geen zucht Als ik naar Rotterdam toe ga mij langs…

Wanneer ons kleinkind ons vertelt: “Jullie worden overgrootouders”, dan voelen we alle pijntjes en ongemakken nauwelijks meer en ons zelf, in plaats van stokoud, weer jong belegen!…

Loes heeft het uitgemaakt met Hans nu heeft Theo weer bij Loes een kans Hans loerde al een tijd op Sonja maar die liep Theo achterna. Oude harten gaan weer tekeer en de mijne doet steeds meer zeer Marijke gaat nooit weg bij Ger hopeloos wacht ik op een vallende ster.…

Zestien beeldjes van hetzelfde formaat waarvan er twee mij hebben geraakt. Op één ervan een uitgehongerde Afrikaan direct ernaast een lustobject met een banaan. Twee werelden ver uit elkaar: De één gaat dood, de ander komt klaar. Om toch hier niet te lang bij stil te staan wil ik nog twee beeldjes verder gaan: Een dirigent zwaait met zijn stokje…

Ben ik aan een consult toe; ‘k ben de laatste tijd doorlopend moe. Niet alleen mijn slapen grijzen; ‘k verkeer in een algemeen gevoel van ‘malaise’. Ondanks dat ik mijn brillenglazen veelvuldig clean; ‘k ga steeds vaker wazig zien. Langdurige wondjes met een broze korst een droge mond en steeds meer dorst. Een windje kan mij onaangenaam…

hij houdt zijn wandelstok links dat is vast de kant waar de jaren hebben toegeslagen hem de kracht benamen over beide benen gelijk zwijgt hij over de tijd dat horloges gunsten waren aan het einde van de rit zijn hand vol oude zweren op zijn vergulde eerbetoon in afwezigheid van hen waar hij zijn levensjaren verwerkte glichlacht hij…

Morgen ziet oma haar kleinzoon. Dat overkomt wel meer grootmoeders, zult u denken, maar deze oma ziet haar kleinzoon slechts een keer per half jaar. Onder begeleiding mag ze een uur genieten van hem, er speelt een en ander in de familie, sommigen van hen mogen daar zelfs niet bij zijn. De vorige keer, ik was daar voor het eerst bij, vond een familielid…

Een kleinkind scoort dus meer dan een kind van de rekening.....…

De laatste blaadjes houden zich vast aan de boom, herfststorm laat ze vrij…

Wacht met gieren wind op betere lucht bij duister licht zodat je zo de kracht hervindt die menig boom doet buigen onder zijn gewicht Wacht met bulderen wind opdat je de vele kreten hoort die je bij bange mensen vindt wanneer zij naar jou luisteren in hun gedachten reeds vermoord Wacht met razen wind ontsteek eerst dan in grote woede…

haar stem vibreerde zacht in de storm hard in het spel…

De wind op je lippen is stil gaan liggen hij waait niet meer in mijn gezicht Een storm begint in mij…

voor de rood ondergaande zon naast de kerk tussen bladloze bomen en kale grillige takken in gestaag vallende regen vliegt voor de storm uit een ineengedoken bundel veren…

De lucht wordt donker De donder ver weg klinkt als een alarm En ik herken de smerige geur van het naderende onheil Paniek. De wereld wordt zwart Mijn wereld Ik kijk om me heen Er is nooit een plaats om me te verstoppen Ik ben alleen Mijn benen worden zwaar ik verschrompel Hij is er al Er is geen kans meer Hij vangt me weer Het…

grote buiten vermengen met zijn lijf hem schijndood maken als de takken waarvan hij het sterven van hun blaadjes liever inruilt voor het strand omdat zijn lente duurt zolang er zee is in zijn buurt hem denken laat aan negen maanden aan het kleine binnen aan de stem van zijn moeder die vertelt van hoe alles groen is dat en aan de storm…

dansende bladeren op het wegdek geven vorm aan een razende storm die al takken brekend en beukend tegen ramen de gemoedsrust in alle hevigheid verwaait…